Religia – Szkoła Podstawowa nr 2 w Szczawnicy

KRYTERIA OCENIANIA Z RELIGII

w klasach 4-8 Szkoły Podstawowej nr 2 im. ks. prof. Józefa Tischnera w Szczawnicy

Został opracowany na podstawie ,,Programu Nauczania Religii Rzymskokatolickiej w Przedszkolach i Szkołach” zatwierdzonego przez Komisję Wychowania Katolickiego Konferencji Episkopatu Polski w dniu 9 czerwca 2010 r.(Podstawa Programowa, 8.03.2010) oraz w dniu 19.09.2018 (Nowa Podstawa Programowa, 9.06.2018).

Przedmiotowy System Oceniania z religii jest zgodny z Rozporządzeniem MEN z dnia 30 kwietnia 2007 r. w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów w szkołach publicznych oraz ze zmianami dokonanymi w tym rozporządzeniu z dnia 13 lipca 2007 r.

ks. mgr Krzysztof Węgrzyn, nauczyciel religii

Podręczniki:

Klasa 4: Chcę żyć z Jezusem, red. Ks. Piotr Goliszek, z serii „Z Bogiem przez życie” red. Ks. Marian Zając, Wydawnictwo GAUDIUM, Lublin-Przemyśl 2023, numer AZ-14-01/18-LU-17/23.

Klasa 5: Bóg poszukuje człowieka, red. Ks. Waldemar Janiga, z serii „Z Bogiem przez życie” red. Ks. Marian Zając, Wydawnictwo GAUDIUM, Lublin-Przemyśl 2020, numer AZ-21-01/18-LU-2/20.

Klasa 6: Jezus Chrystus nas zbawia, red. Ks. Waldemar Janiga, z serii „Z Bogiem przez życie” red. Ks. Marian Zając, Wydawnictwo GAUDIUM, Lublin, numer AZ-22-01/18-LU-13/21.

Klasa 7: Bóg wskazuje nam drogę, red. Ks. Waldemar Janiga, z serii „Z Bogiem na ludzkich drogach” red. Ks. Marian Zając, Wydawnictwo GAUDIUM, Lublin, numer AZ-23-01/18-LU-12/22.

Klasa 8: Mocą Ducha Świętego przemieniamy świat, red. Ks. Waldemar Janiga, z serii „Z Bogiem na ludzkich drogach” red. Ks. Marian Zając, Wydawnictwo GAUDIUM, Lublin, numer AZ-24-01/18-LU-16/23.

Programy nauczania:

Klasa 4: Ogólnopolski program do nauczania religii rzymskokatolickiej „Poznaję Boga w Niego wierzę” z dnia 19.09.2018 r., numer AZ-1-01/18

Klasy 5-8: Ogólnopolski program do nauczania religii rzymskokatolickiej „Bóg kocha i zbawia człowieka” z dnia 19.09.2018 r., numer AZ-2-01/18

Ocenianie osiągnięć edukacyjnych ucznia z religii polega na rozpoznawaniu przez nauczyciela poziomu i postępów w opanowaniu przez ucznia wiadomości i umiejętności w stosunku do wymagań edukacyjnych wynikających z programu nauczania oraz formułowania oceny. Ocenę z religii ustalamy w oparciu o kryteria poznawcze, kształcące i wychowawcze.

W ocenianiu z religii obowiązują poniższe zasady:

Obiektywność – zastosowanie jednolitych norm i kryteriów oceniania.
Jawność – podawanie na bieżąco wyników pracy ucznia (rodziców na ich zapotrzebowanie lub, gdy zaistnieje taka potrzeba ze strony szkoły).
Instruktywność – wskazanie na występujące braki.
Mobilizacja do dalszej pracy.

Prowadzenie zróżnicowanych form i rodzajów kontroli:

Kontrola wstępna (dokonanie diagnozy wiedzy i umiejętności w początkowej fazie kształcenia).
Kontrola bieżąca (sprawdzanie w trakcie trwania procesu kształcenia).
Kontrola końcowa (dotyczy zakończonego etapu kształcenia).
Kontrola dystansowa (zbadanie trwałości wyników po pewnym okresie od zakończenia procesu).

Metody kontroli i ocen:

Konwencjonalne (bieżąca kontrola, prace pisemne, posługiwanie się książką, ćwiczenia praktyczne, kontrola graficzna, obserwacja uczniów w toku ich pracy itp.).
Techniczne sposoby kontrolowania procesu dydaktycznego (kontrola i ocena przy pomocy zróżnicowanych zadań testowych).

Sposoby oceniania:

Wartościowanie gestem, słowem, mimiką, stopniem.

Elementy wchodzące w zakres oceny z religii:

Ilość i jakość prezentowanych wiadomości.
Zainteresowanie przedmiotem.
Stosunek do przedmiotu.
Pilność i systematyczność.
Umiejętność zastosowania poznanych wiadomości w życiu.
Postawa.

Kontrola i ocena w religii nie dotyczy wyłącznie sprawdzenia wiadomości, lecz także wartościowania umiejętności, postaw, zdolności twórczych, rozwoju zainteresowań, motywacji uczenia się, a głównie kształtowania cech charakteru, woli, odpowiedzialności za swoje czyny, dokładności, wytrwałości, pracowitości, kultury osobistej, zgodności postępowania z przyjętą wiarą.

Ocenianie ma na celu:

informowanie ucznia o poziomie jego osiągnięć edukacyjnych,
motywowanie ucznia do dalszej pracy,
pomaganie uczniowi w samodzielnym planowaniu jego rozwoju,
systematyczne informowanie rodziców (prawnych opiekunów) o postępach, trudnościach i specjalnych uzdolnieniach ucznia.

Ocenie podlegają:

Pisemne prace kontrolne dwa razy w ciągu semestru, obejmujące więcej niż trzy jednostki lekcyjne, zapowiedziane z co najmniej tygodniowym wyprzedzeniem, sprawdzane przez nauczyciela do dwóch tygodni. Ponadto kartkówki; zakres ich materiału powinien obejmować nie więcej niż trzy jednostki lekcyjne lub materiał podstawowy. Pisemne prace kontrolne są do wglądu uczniów, a rodziców na ich zapotrzebowanie. Nauczyciel ma prawo do niepodawania terminu prac kontrolnych, jeżeli uczniowie dezorganizują proces oceny osiągnięć przez absencję, ucieczki z lekcji itp.

Uczeń nieobecny na pisemnej pracy kontrolnej ma obowiązek zgłoszenia się i zaliczenia tego materiału do dwóch tygodni od dnia, kiedy pisemna praca kontrolna miała miejsce w klasie.

Podczas oceniania sprawdzianów, kartkówek i prac punktowanych stosuje się następujące przeliczenia na oceny:

Powyżej 100% – celujący

100% – 91% – bardzo dobry

90% – 71% – dobry

70% – 51% – dostateczny

50% – 31% – dopuszczający

30% – 0% – niedostateczny

Wartości górne w przedziałach oznaczają podwyższenie oceny o „+” zaś dolna granica, to obniżenie oceny przez dostawienie „-”.

Odpowiedzi ustne dotyczące materiału z zakresu trzech ostatnich lekcji.
Wypowiedzi w trakcie lekcji, podczas dyskusji, powtórzenia itp.
Praca domowa: krótkoterminowa i długoterminowa, kontrolowana na bieżąco.
Ocena ze znajomości podstawowych prawd wiary zdobywana podczas odpowiedzi ustnej lub pisemnej.
Zeszyt: sprawdzany podczas odpowiedzi i według decyzji nauczyciela. Jeden raz w semestrze kompleksowa ocena zeszytu.
Pilność, systematyczność, postawy, umiejętności: osiągnięcia ucznia zapisywane w kartach obserwacyjnych prowadzonych przez nauczyciela religii.
Przygotowanie do poszczególnych katechez.
Korzystanie z Pisma Świętego, podręcznika i innych materiałów katechetycznych.
Zaangażowanie w przygotowanie i przeprowadzenie uroczystości szkolnych o charakterze religijnym, zaangażowanie w przygotowanie gazetek szkolnych, udział w konkursach religijnych, współpraca ze wspólnotą parafialną.
Inne możliwości wskazujące możliwość oceniania.

Ilość ocen:

W ciągu jednego semestru nauczyciel wystawia każdemu uczniowi co najmniej trzy oceny cząstkowe.

Poprawianie:

Promuje się systematyczne ocenianie w ciągu semestrów połączone z możliwością poprawiania ocen. W wyjątkowych uzasadnionych sytuacjach poprawianie może odbywać się bezpośrednio przed wystawianiem oceny semestralnej lub rocznej. Przeprowadza się je według ustaleń osób zainteresowanych w terminie i z zakresu wskazanego przez nauczyciela religii z zastosowaniem formy pisemnej lub ustnej.

Klasyfikacja:

Uczeń może być niesklasyfikowany z religii, jeżeli nie ma podstaw do ustalenia oceny klasyfikacyjnej, na co wpływ ma brak ocen spowodowany znaczną ilością nieobecności na zajęciach, zwłaszcza nieobecności nieusprawiedliwionych. Uczeń niesklasyfikowany, za zgodą rady pedagogicznej, może zdawać egzamin klasyfikacyjny.

Ocena nie będzie miała charakteru średniej arytmetycznej ocen cząstkowych; znaczący wpływ mają przede wszystkim oceny uzyskane (w semestrze lub w ciągu całego roku szkolnego – w zależności, czy to jest ocena za I semestr, czy ocena na koniec roku szkolnego) z prac kontrolnych, dłuższych wypowiedzi, referatów, o ile prezentacja ich przejmie formę wypowiedzi ustnej oraz innych form pracy o charakterze samodzielnym.

Uczeń, który przystąpi do olimpiady czy konkursu religijnego i pomyślnie ukończy co najmniej etap szkolny oraz uczeń, który wybitnie współpracuje ze wspólnota parafialną, będzie mógł starać się o podniesienie oceny końcoworocznej o jeden stopień. Podobnie uczeń, który zakończy uczestnictwo w olimpiadzie, czy konkursie religijnym na etapie szkolnym, ale osiągnął wysoki wynik. O taką promocję nie może starać się uczeń, który na etapie szkolnym zaprezentował się bardzo słabo.

Ustne uzasadnienie oceny semestralnej powinno nastąpić na tydzień przed klasyfikacyjną Radą Pedagogiczną i zostać przedstawione uczniowi.

Informacja o grożącej ocenie niedostatecznej z przedmiotu, winna być przekazana uczniowi i jego rodzicom (prawnym opiekunom) na miesiąc przed klasyfikacją. Nauczyciel religii przedstawia możliwości poprawy oceny poprzez uzupełnienie niezbędnych wiadomości i umiejętności. Uczeń ma prawo zwrócić się do dyrektora szkoły o umożliwienie podwyższenia proponowanej oceny rocznej z zajęć religii, poprzez przystąpienie do egzaminu sprawdzającego.

Oceny cząstkowe, semestralne i roczne zapisywane są według skali:

celujący (6),
bardzo dobry (5),
dobry (4),
dostateczny (3),
dopuszczający (2),
niedostateczny (1).

Przy zapisywaniu ocen cząstkowych dopuszcza się stosowanie plusów („+”) i minusów („–”).

Wymagania związane z poszczególnymi ocenami

1. Wymagania ponadprogramowe

Warunki uzyskania oceny CELUJĄCEJ

Katechizowany:

Spełnia wymagania określone w zakresie oceny bardzo dobrej.
Wykazuje się wiadomościami wykraczającymi poza program religii własnego poziomu edukacji.
Prezentuje wiadomości powiązane ze sobą w systematyczny układ.
Samodzielnie posługuje się wiedzą dla celów teoretycznych i praktycznych.
Wykazuje się właściwym stylem wypowiedzi, swobodą w posługiwaniu się terminologią przedmiotową i inną.
Angażuje się w prace pozalekcyjne np. gazetki religijne, montaże sceniczne, pomoce katechetyczne itp.
Uczestniczy w konkursach wiedzy religijnej.
Twórczo uczestniczy w życiu parafii np. należy do organizacji i ruchów katolickich, uczestniczy w pielgrzymkach, itp.
Jego pilność, systematyczność, zainteresowanie, stosunek do przedmiotu nie budzi żadnych zastrzeżeń.
Poznane prawdy wiary stosuje w życiu.
Wykazuje się umiejętnościami i wiadomościami wykraczającymi poza wymagania edukacyjne; jego praca jest oryginalna i twórcza oraz wskazuje na dużą samodzielność.

O ocenie celującej mogą decydować również inne indywidualne osiągnięcia ucznia, kwalifikujące go do tej oceny.

2. Wymagania dopełniające

Warunki uzyskania oceny BARDZO DOBREJ

Katechizowany:

Spełnia wymagania określone w zakresie oceny dobrej.
Opanował pełny zakres wiedzy, postaw i umiejętności określony poziomem nauczania religii.
Prezentuje poziom wiadomości powiązanych ze sobą w logiczny układ.
Właściwie rozumie uogólnienia i związki między nimi oraz wyjaśnia zjawiska bez ingerencji nauczyciela.
Umiejętnie wykorzystuje wiadomości w teorii i praktyce bez ingerencji nauczyciela.
Wykazuje się właściwym stylem wypowiedzi.
Wykazuje się pełną znajomością pacierza.
Wzorowo prowadzi zeszyt i odrabia prace domowe.
Aktywnie uczestniczy w religii.
Jego postępowanie nie budzi żadnych zastrzeżeń.
Jest pilny, systematyczny, zainteresowany przedmiotem.
Chętnie i systematycznie uczestniczy w życiu parafii.
Odpowiedzialnie włącza się w dynamikę i przeżycia roku liturgicznego.
Stara się być świadkiem wyznawanej wiary.
Opanował pełny zakres wiadomości i umiejętności wyznaczonych przez nauczyciela programem nauczania; osiągnięcia ucznia należą do złożonych i wymagających samodzielności.

O ocenie bardzo dobrej mogą decydować również inne indywidualne osiągnięcia ucznia, kwalifikujące go do tej oceny.

3. Wymagania rozszerzające

Warunki uzyskania oceny DOBREJ

Katechizowany:

Spełnia wymagania określone w zakresie oceny dostatecznej.
Opanował materiał programowy z religii.
Prezentuje wiadomości powiązane związkami logicznymi.
Poprawnie rozumie uogólnienia i związki między nimi oraz wyjaśnia zjawiska podane przez nauczyciela.
Stosuje wiedzę w sytuacjach teoretycznych i praktycznych podanych przez nauczyciela.
Podczas wypowiedzi nie popełnia rażących błędów stylistycznych.
Wykazuje się dobrą znajomością pacierza.
W zeszycie posiada wszystkie notatki i prace domowe.
Podczas lekcji posiada określone pomoce (podręcznik, zeszyt i inne) i korzysta z nich.
Systematycznie uczestniczy w zajęciach religii.
Jest zainteresowany przedmiotem.
Włącza się w przeżycia i dynamikę roku liturgicznego.
Wykazuje się dobrą umiejętnością stosowania zdobytych wiadomości.
Postawa ucznia nie budzi wątpliwości.
Stara się być aktywny podczas lekcji.
Wiadomości i umiejętności ucznia przewidziane programem nauczania nie są pełne dla danego etapu nauczania, ale wiele umiejętności ma charakter złożony i samodzielny.

O ocenie dobrej mogą przesądzić także inne indywidualne osiągnięcia ucznia, kwalifikujące go do tej oceny.

4. Wymagania podstawowe

Warunki uzyskania oceny DOSTATECZNEJ

Katechizowany:

Opanował łatwe, całkowicie niezbędne wiadomości, postawy i umiejętności.
Prezentuje podstawowe treści materiału programowego z religii.
Wykazuje się wiadomościami podstawowymi, które łączy w logiczne związki.
Dość poprawnie rozumie podstawowe uogólnienia oraz wyjaśnia ważniejsze zjawiska z pomocą nauczyciela.
Przy pomocy nauczyciela potrafi stosować wiadomości dla celów praktycznych i teoretycznych.
W przekazywaniu wiadomości z religii popełnia niewielkie i nieliczne błędy.
Prezentuje słabą kondensację wypowiedzi.
Wykazuje się podstawową znajomością pacierza.
W jego zeszycie występują sporadyczne braki notatek, prac domowych.
Prezentuje przeciętną pilność, systematyczność i zainteresowanie przedmiotem.
Wiadomości i umiejętności ucznia są na poziomie podstawowych wiadomości i umiejętności przewidzianych programem nauczania dla danego etapu.
Wiadomości i umiejętności należą do przystępnych, o średnim stopniu złożoności i wystarczą do pomyślnego dalszego uczenia się.

O ocenie dostatecznej mogą przesądzić także inne indywidualne uwarunkowania danego ucznia.

5. Wymagania konieczne

Warunki uzyskania oceny DOPUSZCZAJĄCEJ

Katechizowany:

Opanował konieczne pojęcia religijne.
Prezentuje luźno zestawione wiadomości programowe.
Prezentuje mało zadawalający poziom postaw i umiejętności.
Wykazuje brak rozumienia podstawowych uogólnień.
Brak mu podstawowej umiejętności wyjaśniania zjawisk.
Nie potrafi stosować wiedzy, nawet przy pomocy nauczyciela.
Popełnia liczne błędy, wykazuje niepoprawny styl wypowiedzi, ma trudności z wysławianiem.
Prowadzi zeszyt.
Ma problemy ze znajomością pacierza.
Wykazuje poprawny stosunek do religii.
Opanował elementarne wiadomości i umiejętności programowe przewidziane dla danego etapu edukacyjnego; są to wiadomości i umiejętności bardzo przystępne, proste i praktyczne, niezbędne w funkcjonowaniu szkolnym i pozaszkolnym.

O ocenie dopuszczającej mogą przesądzić także inne indywidualne cechy, postawy i braki obserwowane u ucznia.

6. Ocena niedostateczna

Ocena NIEDOSTATECZNA

Katechizowany:

Wykazuje rażący brak wiadomości programowych.
Nie potrafi logicznie powiązać podawanych wiadomości.
Prezentuje zupełny brak rozumienia uogólnień i nieumiejętność wyjaśniania zjawisk.
Nie potrafi zastosować zdobytej wiedzy.
Podczas przekazywania informacji popełnia bardzo liczne błędy.
Prezentuje rażąco niepoprawny styl wypowiedzi.
Nie wykazuje się znajomością pacierza.
Nie posiada zeszytu lub dość często nie przynosi go na lekcję.
Lekceważy przedmiot.
Nieodpowiednio zachowuje się na lekcji.
Wyraża lekceważący stosunek do wartości religijnych.
Opuszcza lekcję religii.

Poszczególne klasy zostały zapoznane z wymaganiami edukacyjnymi i systemem oceniania na początku roku szkolnego 2026/2027 w dniu:

– klasa 4: 8 września 2026 r. – klasa 7: 8 września 2026 r.

– klasa 5: 3 września 2026 r. – klasa 8: 3 września 2026 r.

– klasa 6: 8 września 2026 r.

ks. mgr Krzysztof Węgrzyn

Szczawnica, dnia 16 września 2026 r.

WYMAGANIA EDUKACYJNE NAUCZANIA RELIGII W KLASIE 4 SZKOŁY PODSTAWOWEJ

Program: Komisja Wychowania KEP, Poznaję Boga w Niego wierzę (AZ-1-01/18)

Podręcznik „Chcę żyć z Jezusem”

ks. Krzysztof Węgrzyn

Szkoła Podstawowa nr 2 im. ks. prof. Józefa Tischnera w Szczawnicy

rok szkolny 2026-2027

Lp.

Temat lekcji

Cele katechetyczne – wymagania ogólne

Treści nauczania – wymagania szczegółowe

Metody
i techniki

Środki dydaktyczne

Korelacja z edukacją szkolną

Umiejętności

z podstawy programowej

Wiedza

Umiejętności

Postawy

Na katechezie pogłębiam więź z Jezusem

Pogłębienie więzi
z Jezusem (A.2).

Uczeń wie, czym jest więź i czym jest przyjaźń.

Uczeń:

Wymienia najważniejsze wydarzenia z życia Jezusa.

Uzasadnia własnymi słowami sens uczestniczenia w katechezie szkolnej.

Wyjaśnia znaczenie katechezy w pogłębianiu więzi z Jezusem (F.1.3).

Uczeń:

Dba o więź z Jezusem.

Uczęszcza na katechezę.

Pogadanka, rozmowa kierowana, analiza tekstów, praca z podręcznikiem, dialog.

Podręcznik, karty pracy.

Język polski: rozwijanie zdolności dostrzegania wartości: prawdy, dobra, piękna, szacunku dla człowieka i kierowania się tymi wartościami.

Przyroda: wykonywanie obserwacji i doświadczeń zgodnie z instrukcją (słowną, tekstową i graficzną), właściwe ich dokumentowanie i prezentowanie wyników.

A.2

F.1.3

Spotykam się i rozmawiam z Jezusem

Ukazanie wartości przyjaźni z Jezusem oraz sposobów jej pielęgnowania (A.2).

Uczeń

wymienia cechy przyjaźni,

podaje definicję modlitwy i liturgii.

Uczeń

wyjaśnia różnicę pomiędzy gestem a postawą, wyjaśnia istotę liturgii jako miejsca spotkania z Jezusem

(B.1).

Uczeń nawiązuje relację przyjaźni z Jezusem.

Pogadanka, rozmowa kierowana, analiza tekstów, praca z podręcznikiem, dialog.

Podręcznik, karty pracy.

Język polski: rozwijanie umiejętności wypowiadania się w określonych formach wypowiedzi ustnych i pisemnych.

Przyroda: doskonalenie umiejętności w zakresie komunikowania się, współpracy i działania oraz pełnienia roli lidera w zespole.

Muzyka: rozwijanie umiejętności muzycznych przez śpiew.

A.2

B.1

Słucham Słowa Bożego

Uświadomienie prawdy, że poznawanie Jezusa dokonuje się poprzez słuchanie Słowa Bożego.

Uczeń opowiada przypowieść o siewcy i wyjaśnia jej znaczenie.

Uczeń: Wyjaśnia, dlaczego w słuchaniu Słowa Bożego ważne są skupienie i wyciszenie (F.1.).

Wskazuje, kiedy w czasie Mszy Świętej czytane jest Słowo (F.1.6.).

Uzasadnia potrzebę skupienia, wyciszenia, zrozumienia i uważnego słuchania Słowa Bożego (A.2.a).

Uczeń w skupieniu słucha Słowa Bożego (F.1.c).

Rozmowa kierowana z elementami pogadanki, zdania niedokończone, analiza tekstów, praca z podręcznikiem, dialog.

Podręcznik, Pismo Święte, dwa fragmenty dowolnego tekstu (trzy lub cztery zdania), słuchawki.

Język polski: analiza tekstu, ocena i interpretacja postępowania bohaterów tekstu, wyjaśnianie przenośnego znaczenia tekstu.

Muzyka: rozwijanie umiejętności muzycznych poprzez śpiew.

A.2.a

F.1.

F.1.c

F.1.6

Swoim życiem daję świadectwo o Jezusie

Uświadomienie, że przyjaźń z Jezusem przejawia się w konkretnych postawach.

Uczeń podaje przykłady postaw
i zachowań Jezusa.

Uczeń cytuje wybrane przez siebie słowa Jezusa.

Uczeń naśladuje Jezusa w codziennym życiu (F.1.h).

Pogadanka, rozmowa kierowana, analiza tekstów, praca z podręcznikiem, dialog.

Pismo Święte, podręcznik, karty pracy.

Język polski: przykłady przyjaźni i poświęcenia z lektur i filmów.

F.1.h

Poznaję Jezusa w Ewangelii

Poszerzenie wiedzy na temat życia i działalności Pana Jezusa (A.4).

Uczeń: wyjaśnia pojęcie „Ewangelia”.

Opowiada o ziemskim życiu i działalności Jezusa.

Uczeń wyjaśnia,
w jaki sposób wydarzenia z życia Pana Jezusa są dla niego przykładem.

Uczeń naśladuje Pana Jezusa w codziennym życiu (F.1.h).

Pogadanka, analiza tekstu, praca z podręcznikiem.

Pismo Święte, podręcznik, karty pracy.

Język polski: analiza i interpretacja tekstu, tworzenie wypowiedzi ustnych.

Historia: źródła historii.

A.4

F.1.h

Pan Jezus daje mi siebie

Ukazanie potrzeby pogłębiania więzi z Jezusem poprzez regularne i systematyczne przystępowanie do sakramentu pokuty i pojednania.

Uczeń wyjaśnia, że przyjaźń z Jezusem umacnia się poprzez systematyczne spotkania z Nim w sakramentach, również w sakramencie pokuty i pojednania (B.2.1; B.14.2).

Uczeń wyjaśnia, że Jezusa poznaje się poprzez przystępowanie do sakramentów (F.1.h).

Uczeń systematycznie przystępuje do sakramentu pokuty i pojednania.

Rozmowa kierowana, analiza tekstów, praca z podręcznikiem, dialog.

Pismo Święte, podręcznik, karty pracy.

Język polski: budowanie wypowiedzi ustnych.

Przyroda: nauka zdrowego stylu życia.

B.2.1

B.14.2

F.1.h

Oddaję Jezusowi życie

Uświadomienie, że przyjaźń z Jezusem wzywa do wyboru drogi życiowej.

Uczeń wymienia osoby, które w kapłaństwie oddały Jezusowi całe swoje życie.

Uczeń: Wyjaśnia znaczenie modlitwy za osoby, które przygotowują się do kapłaństwa.

Opowiada o roli rodziny w kształtowaniu powołania do kapłaństwa (F.1).

Uczeń modli się za powołanych do kapłaństwa (E.4.a).

Pogadanka, rozmowa kierowana, analiza tekstów, praca z podręcznikiem, dialog.

Pismo Święte, podręcznik, karty pracy

Język polski: przykłady przyjaźni i poświęcenia z lektur i filmów.

Muzyka: umiejętność śpiewania.

E.4.a

F.1

Eucharystia uczy mnie naśladowania Jezusa w codziennym życiu

Uświadomienie, że przyjaźń z Jezusem przejawia się w konkretnych postawach, które kształtują się głównie przez udział w Eucharystii.

Uczeń wymienia postawy człowieka wynikające z uczestnictwa w Eucharystii (F.1).

Uczeń wyjaśnia, że przyjaźń z Jezusem umacnia się poprzez systematyczny

udział w Eucharystii (B.2.1; B.14.2).

Uczeń: Uczestniczy we Mszy Św. i modli się za siebie i bliźnich.

Widzi potrzeby bliźnich i próbuje im zaradzić.

Pogadanka, rozmowa kierowana, analiza tekstów, praca z podręcznikiem, dialog.

Pismo Święte, podręcznik, karty pracy.

Język polski: budowanie wypowiedzi ustnych i pisemnych, analiza tekstu źródłowego.

F.1

B.2.1

B.14.2

Wiara pomaga mi ufać Jezusowi

Ukazanie, że wiara
i zaufanie Jezusowi polegają na słuchaniu Jego słowa.

Uczeń definiuje wiarę i zaufanie Jezusowi (B.2).

Uczeń:

Uzasadnia, że podstawą przyjaźni z Jezusem jest wiara w Niego i zaufanie Mu.

Opowiada o Piotrze, który chodzi po wodzie (C.1.7).

Uczeń pogłębia przyjaźń z Jezusem (C.5.a).

Pogadanka, rozmowa kierowana, analiza tekstów, praca z podręcznikiem, dialog.

Pismo Święte, podręcznik, karty pracy.

Język polski: przykłady przyjaźni i poświęcenia z lektur i filmów.

Muzyka: śpiew pieśni.

B.2

C.1.7

C.5.a

10.

Eucharystia buduje i umacnia wspólnotę Kościoła

Ukazanie wartości regularnego udziału
we Mszy Świętej
i przyjmowania Komunii Świętej.

Uczeń wskazuje na ołtarz jako na stół, wokół którego gromadzi się wspólnota wierzących w Jezusa.

Uczeń wyjaśnia, jak Eucharystia buduje i umacnia wspólnotę Kościoła (B.12).

Uczeń pragnie z wiarą i szacunkiem spotykać się
z Jezusem i jednoczyć się z Nim w Eucharystii (B.13.b).

Pogadanka, rozmowa kierowana, praca w parach, analiza tekstów, praca z podręcznikiem, dialog.

Podręcznik, karty pracy.

Język polski: kształcenie umiejętności porozumiewania się w różnych sytuacjach oficjalnych i nieoficjalnych.

Plastyka: Doskonalenie umiejętności plastycznych – ekspresja twórcza przejawiająca się w działaniach indywidualnych i zespołowych.

B.12

B.13.b

11.

Żyję we wspólnocie Kościoła

Budzenie przekonania, że właściwe relacje we wspólnocie zależą od zaangażowania wszystkich jej członków.

Uczeń:

Wyjaśnia, że przyjaźń z Jezusem przekłada się na budowanie pozytywnych więzi z bliźnimi (F.1.3).

Wie, że jedność, otwarcie na innych, radość spotkania z innymi budują wspólnotę (F.1; B.12).

Uczeń uzasadnia, że przyjaźń z Jezusem umacnia się poprzez budowanie

wspólnoty (E.4.5).

Uczeń:

Pogłębia przyjaźń
z Jezusem i bliźnimi (C.5.a; C.5.b).

Swoim zachowaniem przyczynia się do budowania wspólnoty z Bogiem i innymi ludźmi.

Pogadanka, rozmowa kierowana, analiza tekstów, praca z podręcznikiem, dialog.

Podręcznik, karty pracy, klocki.

Język polski: układanie definicji pojęć.

Godzina wychowawcza: rola wspólnoty, umiejętność współżycia w grupie.

B.12

C.5.a

C.5.b

E.4.5

F.1

F.1.3

12.

Dziękuję Bogu

przez cały rok

Ukazanie, na czym polega wdzięczność wobec Jezusa w wydarzeniach roku liturgicznego (B.1).

Uczeń uzasadnia wartość wdzięczności.

Uczeń:

Podaje wydarzenia roku liturgicznego (B.4).

Wymienia wydarzenia wcielenia, odkupienia i zbawienia.

Uczeń dziękuje Bogu za otrzymane dary. (F.1.f)

Pogadanka, rozmowa kierowana, analiza tekstów, praca z podręcznikiem, dialog.

Podręcznik,

karty pracy.

Język polski: kształcenie umiejętności porozumiewania się w różnych sytuacjach oficjalnych i nieoficjalnych.

Historia: posługiwanie się pojęciami chronologicznymi.

B.1

B.4

F.1.f

13.

Dziękuję Jezusowi za znak miłości – krzyż

Uświadomienie wartości krzyża.

Uczeń:

Wyjaśnia znaczenie znaku krzyża.

Podaje datę święta Podwyższenia Krzyża św.

Uczeń umie podać przykłady sytuacji z codziennego życia, w których wykonujemy znak krzyża.

Uczeń nosi krzyżyk i nie wstydzi się znaku krzyża (F.1.2).

Pogadanka, rozmowa kierowana, analiza tekstów, praca z podręcznikiem, dialog.

Pismo Święte, podręcznik, karty pracy.

Język polski: rozwijanie zdolności dostrzegania wartości: prawdy, dobra, piękna,

szacunku dla człowieka i kierowania się tymi wartościami.

Muzyka: pieśni uwielbienia.

F.1.2

14.

Grzech zrywa moją przyjaźń z Jezusem

Ukazanie grzechu jako stanu nieprzyjaźni z Bogiem.

Uczeń: Wie, że za popełniony grzech należy przepraszać Boga.

Wie, że grzech jest zagrożeniem dla człowieka i przeszkodą w budowaniu przyjaźni
z Jezusem (A.3).

Uczeń:

Wymienia grzechy przeciwko Bogu (F.1.5).

Uzasadnia negatywne konsekwencje grzechów wobec Boga (F.1.5).

Uczeń w modlitwie przeprasza Boga za popełnione grzechy (F.1.b).

Pogadanka, rozmowa kierowana, analiza tekstów, praca z podręcznikiem, dialog.

Podręcznik, karty pracy.

Język polski: budowanie wypowiedzi pisemnych i ustnych, analiza tekstu.

Plastyka: analiza obrazu.

A.3

F.1.5

F.1.b

15.

Grzech niszczy mnie i wspólnotę

Uświadomienie konsekwencji grzechu w życiu osobistym i wspólnotowym (A.3).

Uczeń:

Wie, że konsekwencją grzechu jest utrata łaski uświęcającej.

Zna zagrożenia płynące z uzależnień i nałogów (C.2, C.3).

Uczeń: Wyjaśnia, w jaki sposób grzech niszczy człowieka, inne osoby i wspólnotę (F.1.5).

Wymienia grzechy przeciwko bliźniemu.

Uzasadnia negatywne konsekwencje grzechów wobec siebie samego i bliźnich.

Uczeń:

Modli się za osoby uzależnione (D.1.g).

Promuje postawy, które nie prowadzą do uzależnień.

Pogadanka, rozmowa kierowana, analiza tekstów, praca z podręcznikiem, dialog.

Podręcznik, karty pracy.

Język polski: budowanie wypowiedzi ustnych i pisemnych.

Godzina wychowawcza: wpływ uzależnień na człowieka i jego otoczenie.

Biologia: skutki uzależnienia dla zdrowia człowieka.

A.3

C.2

C.3

D.1.g

F.1.5

16.

Przyjmuję dar Bożego miłosierdzia

Budzenie zaufania do Jezusa przebaczającego (B.13).

Uczeń:

Wyjaśnia, czym jest przeproszenie za grzechy.

Wymienia warunki sakramentu pokuty i pojednania (B.10.1).

Uczeń uzasadnia potrzebę częstego korzystania z sakramentu pokuty i pojednania.

Uczeń:

Regularnie korzysta z sakramentu pokuty i pojednania (B.10.b; B.10.i).

Przyjmuje z wdzięcznością dar Bożego miłosierdzia.

Pogadanka, analiza tekstu, praca z podręcznikiem.

Pismo Święte, podręcznik, karty pracy.

Język polski: analiza
i interpretacja tekstu, tworzenie wypowiedzi ustnych.

Wychowanie do życia w rodzinie: przebaczanie członkom rodziny i innym ludziom i miłosierdzie wobec nich.

B.10.1

B.10.b

B.10.i

B.13

17.

Wyrażam miłosierdzie w uczynkach

Uświadomienie prawdy o roli, jaką w życiu człowieka pełnią uczynki miłosierdzia względem ciała.

Uczeń:

Uzasadnia konieczność wyrzeczeń i ofiarności wobec potrzebujących.

Omawia uczynki miłosierdzia względem ciała.

Uczeń wymienia uczynki miłosierdzia względem ciała.

Uczeń wypełnia w życiu uczynki miłosierdzia względem ciała (C.5.2).

Pogadanka, rozmowa kierowana, analiza tekstów, praca z podręcznikiem, dialog.

Podręcznik, karty pracy.

Język polski: budowanie wypowiedzi ustnych i pisemnych.

Muzyka: rozwijanie umiejętności wokalnych przez śpiew.

Przyroda: zasady dbania o własne ciało.

C.5.2

18.

Uwielbiam Boga Stworzyciela świata

Uświadomienie prawdy, że ziemia jest naszym wspólnym domem (A.2).

Uczeń:

Wyjaśnia, na czym polega odpowiedzialność człowieka za otaczający świat (C.2.1).

Tłumaczy, na czym polega ekologia w rozumieniu katolickim.

Uczeń:

Podaje przykłady odpowiedzialności za środowisko.

Wymienia zachowania, które szkodzą środowisku naturalnemu.

Uczeń dba o otaczający go świat.

Pogadanka, rozmowa kierowana, analiza tekstów, praca z podręcznikiem, dialog, okienko informacyjne.

Pismo Święte, podręcznik, karty pracy.

Język polski: budowanie wypowiedzi ustnych i pisemnych.

A.2

C.2.1

19.

Adoruję Jezusa w Najświętszym Sakramencie

Zachęta do adoracji Najświętszego Sakramentu (B.14).

Uczeń wymienia sposoby oddawania Bogu czci: postawy, gesty, adoracja.

Uczeń umie na pamięć tekst hymnu O zbawcza Hostio.

Uczeń bierze udział w adoracji Najświętszego Sakramentu (B.14.b).

Pogadanka, rozmowa kierowana, analiza tekstów, praca z podręcznikiem, dialog.

Podręcznik, karty pracy.

Język polski:

znajdowanie porównań, które wyrażają uwielbienie.

Muzyka: pieśni uwielbienia.

B.14

B.14.b

20.

Cuda eucharystyczne uwielbieniem Boga

Uświadomienie prawdy o sile, jaką daje Eucharystia w życiu człowieka (B.14).

Uczeń:

Wyjaśnia, czym są zainteresowanie i pasja.

Potrafi wytłumaczyć, czym jest komunia duchowa.

Uczeń:

Opowiada o wydarzeniach z życia Carla Acutisa (C.6).

Cytuje zdania, które mówił Carlo Acutis.

Uczeń wyraża szacunek dla Komunii Świętej.

Pogadanka, rozmowa kierowana, analiza tekstów, praca z podręcznikiem, dialog.

Podręcznik, karty pracy.

Informatyka: wykorzystanie sieci komputerowej (szkolnej, sieci Internet) do pracy w wirtualnym środowisku (na platformie, w chmurze), stosowanie się do sposobów i zasad pracy w takim środowisku.

Muzyka: wspólny śpiew pieśni

B.14

C.6

21.

Uwielbiam Boga w Trójcy Przenajświętszej

Uświadomienie prawdy, że wierzymy w jednego Boga w trzech Osobach.

Uczeń:

Wymienia trzy Osoby Boskie.

Wymienia modlitwy, w których czcimy Trójcę Świętą.

Opowiada o uroczystości Trójcy Przenajświętszej (B.4).

Uczeń:

Wyjaśnia działanie Trójcy Świętej w naszym życiu.

Wskazuje na znak krzyża jako uwielbienie Trójcy Świętej.

Uczeń oddaje cześć Bogu w Trójcy Jedynemu.

Pogadanka, elementy wykładu, film.

Podręcznik, karty pracy,

butelka

z wodą.

Język polski:

tworzenie wypowiedzi ustnych i pisemnych.

Przyroda: woda – poznawanie stanów skupienia.

B.4

22.

Modlę się na różańcu

Ukazanie św. Jacka jako apostoła Różańca Świętego.

Uczeń wie, dlaczego nazywamy św. Jacka apostołem Różańca.

Uczeń wymienia najważniejsze fakty z życia św. Jacka (C.6).

Uczeń:

Modli się na różańcu.

Modli się za wstawiennictwem św. Jacka (D.1.c; B.7).

Pogadanka, rozmowa kierowana, analiza tekstów, praca z podręcznikiem, dialog.

Podręcznik, karty pracy.

Historia: poznanie postaci historycznej.

Język polski: budowanie wypowiedzi ustnej.

Wychowanie plastyczne: analiza obrazu.

B.7

C.6

D.1.c

23.

Żywy pomnik wdzięczności dla św. Jana Pawła II

Pogłębienie znajomości wybranych wydarzeń z życia Jana Pawła II i sposobów obchodzenia Dnia Papieskiego.

Uczeń:

Wymienia podstawowe fakty z życia Jana Pawła II.

Podaje datę Dnia Papieskiego (C.6).

Uczeń:

Opowiada o Fundacji „Dzieło Nowego Tysiąclecia”.

Wyjaśnia, w jaki sposób może naśladować Jana Pawła II.

Wylicza możliwości włączenia się w obchody Dnia Papieskiego.

Uczeń:

Aktywnie włącza się w obchody Dnia Papieskiego.

Modli się za wstawiennictwem św. Jana Pawła II.

Pogadanka, elementy wykładu, praca z tekstem, praca w parach lub w grupach.

Podręcznik, karty pracy.

Język polski:

tworzenie wypowiedzi ustnych i pisemnych.

Historia: poznawanie ważnych postaci historycznych.

C.6

24.

Poznaję Archaniołów

Pogłębienie wiedzy dotyczącej Archaniołów (A.3).

Uczeń:

Wymienia imiona trzech Archaniołów (A.3.4).

Podaje przykłady z Pisma Świętego związane z Archaniołami.

Uczeń wyjaśnia, jakie są zadania Archaniołów.

Uczeń poleca się opiece Archaniołów w różnych sytuacjach życia.

Analiza tekstu, pogadanka, wykład.

Pismo Święte, podręcznik, karty pracy.

Język polski: analiza tekstu, tworzenie wypowiedzi ustnych.

A.3

A.3.4

25.

W modlitwie pamiętam o Ojczyźnie

Kształtowanie postaw patriotycznych względem własnego kraju.

Poszerzenie wiedzy
na temat własnej Ojczyzny (C.2).

Uczeń:

Opowiada o wydarzeniach związanych z 11 listopada.

Wyjaśnia znaczenie Święta Niepodległości Polski.

Wymienia symbole narodowe.

Uczeń:

Wyjaśnia, kim jest patriota.

Tłumaczy, w jaki sposób może służyć Ojczyźnie (C.3.5).

Uczeń:

Aktywnie uczestniczy w dniu obchodów Święta Niepodległości.

Odnosi się z szacunkiem do symboli narodowych.

Modli się za Ojczyznę.

Pogadanka, wykład, praca z podręcznikiem.

Pismo Święte, podręcznik, karty pracy.

Język polski:

analiza wiersza, tworzenie wypowiedzi ustnych.

Historia: odzyskanie niepodległości przez Polskę, symbole narodowe.

C.2

C.3.5

26.

Wybieram Jezusa na swojego Króla

Uświadomienie prawdy o możliwości wyboru Jezusa na swojego Króla (C.3).

Uczeń wyjaśnia,

kim jest król.

Uczeń rozróżnia cechy króla ziemskiego
i Jezusa Króla.

Uczeń zaprasza Jezusa do swojego życia, wybierając Go na swojego Króla (C.3.2).

Pogadanka, rozmowa kierowana, analiza tekstów, praca z podręcznikiem, dialog.

Pismo Święte, podręcznik, karty pracy.

Historia: postacie i wydarzenia o doniosłym znaczeniu dla kształtowania polskiej tożsamości kulturowej.

Muzyka: wspólny śpiew pieśni.

C.3

C.3.2

27.

Czekam na Jezusa

Uświadomienie prawdy, że Adwent to radosny czas oczekiwania na Boże Narodzenie oraz na powtórne przyjście Pana Jezusa (B.5).

Uczeń: Wyjaśnia, co oznacza słowo „Adwent”.

Opowiada, jakie zmiany zachodzą w Kościele w czasie Adwentu.

Wyjaśnia podwójne znaczenie Adwentu: jako przygotowania do Bożego Narodzenia i powtórnego przyjścia Jezusa.

Wskazuje na Maryję i Jana Chrzciciela jako wzory w oczekiwaniu na Pana Jezusa.

Uczeń:

Wyjaśnia sens adwentowego oczekiwania.

Planuje działania zmierzające do chrześcijańskiego przeżycia Adwentu (B.5.1).

Uczeń:

Oczekuje przyjścia Pana Jezusa w Adwencie.

Realizuje swoje postanowienia adwentowe.

Pogadanka, rozmowa kierowana, analiza tekstów, praca z podręcznikiem, dialog, śpiew.

Pismo Święte, podręcznik, karty pracy.

Język polski: analiza tekstu, tworzenie wypowiedzi ustnych.

B.5

B.5.1

28.

Cieszę się z narodzin Jezusa

Uświadomienie religijnego wymiaru świętowania Bożego Narodzenia (B.5).

Uczeń:

Przedstawia biblijny opis narodzenia Pana Jezusa (C.6).

Wyjaśnia, na czym polega religijny wymiar świętowania Bożego Narodzenia.

Uczeń:

Wymienia najważniejsze zwyczaje związane z Bożym Narodzeniem.

Wyjaśnia znaczenie najważniejszych zwyczajów bożonarodzeniowych.

Uczeń:

Pielęgnuje w swoim życiu osobistym i rodzinnym zwyczaje związane z Bożym Narodzeniem (E.2.a).

Cieszy się z narodzenia Pana Jezusa.

Przyjmuje do swojego czystego serca Pana Jezusa.

Pogadanka, analiza tekstu, opowiadanie, śpiew.

Pismo Święte, podręcznik, karty pracy.

Język polski: analiza tekstu, tworzenie wypowiedzi ustnych.

Wychowanie do życia w rodzinie: wspólne świętowanie.

Muzyka: doskonalenie umiejętności wokalnych.

B.5

C.6

E.2.a

29.

Z Jezusem zaczynam Wielki Post

Pogłębienie wiadomości na temat Środy Popielcowej, która rozpoczyna okres Wielkiego Postu (B.5).

Uczeń:

Określa początek i czas trwania Wielkiego Postu.

Wyjaśnia znaczenie Środy Popielcowej i obrzędów z nią związanych (B.5.2).

Opowiada o uczynkach wielkopostnych.

Uczeń:

Uzasadnia zmiany zachodzące w Wielkim Poście.

Wyjaśnia, jakie jest znaczenie symbolu posypania głowy popiołem w Środę Popielcową.

Uczeń podejmuje postanowienia wielkopostne.

Pogadanka, analiza tekstu biblijnego, elementy wykładu.

Pismo Święte, podręcznik, karty pracy.

Język polski: tworzenie wypowiedzi ustnych.

B.5

B.5.2

30.

Z Jezusem przeżywam Triduum Paschalne

Pogłębienie wiadomości na temat Triduum Paschalnego (B.4).

Uczeń: Wyjaśnia znaczenie słowa „Triduum Paschalne”.

Tłumaczy znaczenie słowa „Pascha”.

Uczeń:

Wskazuje na początek i koniec Triduum.

Opowiada o poszczególnych dniach Triduum.

Uczeń bierze udział w liturgiach Triduum (B.4.a).

Pogadanka, rozmowa kierowana, analiza tekstów, praca z podręcznikiem, dialog.

Pismo Święte, podręcznik, karty pracy.

Język polski: określa doświadczenia bohaterów literackich i porównuje je z własnymi.

Muzyka: śpiewa wybrane pieśni.

B.4

B.4.a

31.

Chcę żyć z Bogiem w czasie wakacji

Uświadomienie prawdy, że wakacje są darem Boga.

Uczeń wyjaśnia, w jaki sposób podczas wakacji można pogłębić przyjaźń z Jezusem (A.2).

Uczeń dostrzega obecność Jezusa w różnych sytuacjach życiowych.

Uczeń pamięta o Jezusie w czasie wakacji poprzez osobistą modlitwę oraz uczestnictwo
w niedzielnych Mszach Św. (F.1.h).

Pogadanka, rozmowa kierowana, analiza tekstów, praca z podręcznikiem, dialog.

Pismo Święte, podręcznik, karty pracy.

Język polski: budowanie wypowiedzi ustnych.

A.2

F.1.h

WYMAGANIA EDUKACYJNE NAUCZANIA RELIGII W KLASIE 5 SZKOŁY PODSTAWOWEJ

Program: Komisja Wychowania KEP, Bóg kocha i zbawia człowieka (AZ-2-01/18)

Podręcznik „Bóg poszukuje człowieka”

ks. Krzysztof Węgrzyn

Szkoła Podstawowa nr 2 im. ks. prof. Józefa Tischnera w Szczawnicy

rok szkolny 2026-2027

Lp.

Temat lekcji

Cele katechetyczne – wymagania ogólne

Treści nauczania – wymagania szczegółowe

Metody i techniki

Środki dydaktyczne

Korelacja z edukacją szkolną

Podstawa programowa

Wiedza

Umiejętności

Postawy

Źródła ludzkiego szczęścia

Ukazanie źródeł ludzkiego szczęścia. Wskazanie przykazań jako drogi do osiągnięcia szczęścia wiecznego. Uzasadnienie, dlaczego Bóg jest największym szczęściem człowieka.

Wyjaśnia, jaka jest różnica pomiędzy szczęściem a przyjemnością.

Wskazuje, w czym ludzie upatrują szczęścia.

Poprawnie analizuje biblijny opis spotkania Jezusa z bogatym młodzieńcem.

Wyjaśnia, skąd w każdym człowieku jest pragnienie szczęścia.

Wymienia źródła autentycznego szczęścia.

Uzasadnia, dlaczego przykazania są drogą do szczęścia.

Podejmuje refleksję nad sensem życia.

Dąży do szczęścia własnego i bliźnich.

Stara się żyć według przykazań.

Pogadanka, rozmowa kierowana, analiza wiersza i tekstu biblijnego, praca z podręcznikiem, dialog.

Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, magnetofon CD, mp3, opcjonalnie zeszyty, kartki papieru.

Język polski: analiza tekstu wiersza i tekstu biblijnego, kształtowanie umiejętności argumentacji.

Matematyka: ćwiczenie odejmowania, dodawania, dzielenia i mnożenia.

A.1.

Słowo Boże w Piśmie Świętym i Tradycji

Ukazanie prawdy teologicznej, że Bóg mówi do człowieka na kartach Biblii.

Ukazanie obecności słowa Bożego na kartach Biblii oraz w Tradycji Kościoła.

Wyjaśnia, że podstawowym źródłem objawiania się Boga człowiekowi jest księga Pisma Świętego.

Prezentuje w formie słownej definicję Tradycji.

Ukazuje obecność Boga na kartach Pisma Św.

Wymienia elementy Tradycji Kościoła ukazujące obecność w nich słowa Bożego lub jego wpływ na ich kształtowanie.

Wyjaśnia, że Bóg objawia się w słowie – w Piśmie Świętym.

Wskazuje, kto jest autorem Pisma Świętego.

Analizuje fragmenty biblijne oraz przykłady z Tradycji, które wskazują na obecność słowa Bożego w Piśmie Św. i Tradycji Kościoła.

Okazuje szacunek wobec słowa Bożego zawartego w tekstach biblijnych i Tradycji.

Słucha słowa Bożego i czyta Pismo Święte z zaangażowaniem.

Stara się żyć słowem Bożym w codzienności.

Modlitwa, praca z podręcznikiem, rozmowa kierowana, analiza tekstów źródłowych, burza mózgów, praca w grupach, praca z tekstem biblijnym, indywidualna praca ucznia, elementy wykładu, prezentacja multimedialna, projekcja filmu.

Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, laptop, rzutnik, film przedstawiający przypowieść o siewcy.

Język polski: analiza tekstów literackich, umiejętność budowania słownych i pisemnych form wypowiedzi, umiejętność argumentacji.

Historia: analiza tekstów źródłowych zaczerpniętych z historii Kościoła.

A.9.

A.10.

Powstanie Pisma Świętego

Zapoznanie z procesem powstawania ksiąg biblijnych i kanonem Biblii chrześcijańskiej.

Ukazanie wyjątkowości Pisma Świętego.

Wymienia etapy historii zbawienia i wskazuje na jej początek, centrum i zakończenie.

Wyjaśnia w oparciu o KKK 136, kto jest autorem Pisma Świętego.

Wymienia poszczególne etapy powstawania Pisma Świętego.

Tłumaczy pojęcie „natchnienie biblijne”.

Wyjaśnia, czym jest kanon biblijny.

Wymienia gatunki literackie występujące w Piśmie Świętym.

Uzasadnia wyjątkowy charakter Pisma Świętego.

Formułuje argumenty zachęcające do lektury Biblii.

Określa gatunki literackie dowolnie wskazanych fragmentów biblijnych.

Czyta systematycznie Pismo Święte.

Zachęca innych do lektury Biblii.

Stara się żyć słowami Pisma Świętego.

Opowiadanie, rozmowa kierowana, pokaz, wykład, praca w grupach, analiza tekstu biblijnego.

Pismo Święte, Katechizm Kościoła Katolickiego, podręcznik ucznia, karty pracy, termos z gorącą wodą, szklanka, herbata ekspresowa, prezentacja multimedialna, film, komputer, projektor lub telewizor i odtwarzacz DVD.

Język polski: przyswojenie podstawowych wiadomości na temat Biblii.

A.9.

A.10.

Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu

Przekazanie praktycznych umiejętności dotyczących pracy z tekstem Pisma Świętego.

Definiuje pojęcie „sigla biblijne”.

Wymienia skróty ksiąg Nowego Testamentu.

Wskazuje w tekście biblijnym oznaczenia rozdziałów i wersetów.

Odnajduje fragmenty tekstu biblijnego na podst. sigli w kartach pracy.

Zapisuje wskazane fragmenty tekstu biblijnego za pomocą sigli biblijnych.

Odnajduje wszystkie wskazane fragmenty w Piśmie Św.

Wykazuje przeświadczenie, że Pismo Święte jest dla chrześcijan najważniejszą księgą.

Stara się często czytać Biblię i żyć nią na co dzień.

Opowiadanie, rozmowa kierowana, wykład, analiza tekstu biblijnego.

Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, kartki z siglami biblijnymi.

Język polski: przyswojenie podstawowej wiedzy na temat posługiwania się Biblią.

A.9.

A.10.

Bóg Stwórca wszechświata

Ukazanie stworzenia świata jako daru miłości Pana Boga do człowieka.

Interpretacja biblijnego opisu stworzenia świata.

Opisuje biblijne stworzenie świata.

Wyjaśnia, że Bóg jest Stworzycielem nieba i ziemi.

Uzasadnia, że wszystko, co stworzył Bóg, jest dobre.

Wyjaśnia, że Bóg objawia się w stworzeniu i człowiek może poznać Boga przez dzieła stworzenia.

Przedstawia prawdy objawione zawarte w opisie stworzenia świata.

Wskazuje miejsce w Biblii, gdzie znajduje się tekst o stworzeniu świata.

Wyraża wdzięczność za dzieło stworzenia świata.

Troszczy się o otaczający świat.

Przyjmuje w posłuszeństwie wiary Boże Objawienie.

Film, rozmowa kierowana, wykład, indywidualna praca z podręcznikiem, słuchowisko muzyczne, praca z kartami pracy, burza mózgów, modlitwa, zapalenie świecy, praca w grupach, scenka biblijna.

Pismo Święte, podręcznik ucznia, komputer, karty pracy, rzutnik, mp3 BIBLIA AUDIO Superprodukcja, świeca.

Język polski: poznanie biblijnego opisu stworzenia świata, interpretacja tekstów biblijnych, znaczenia dosłowne i przenośne w tekstach.

Muzyka: pieśni lub piosenki uwielbienia i wdzięczności za dzieło stworzenia.

Plastyka: piękno stworzenia – praca plastyczna.

Słownictwo religijne: stworzenie świata, modlitwa.

A.5.

A.7.

A.11.

Człowiek obrazem Boga

Ukazanie człowieka jako najdoskonalszego stworzenia Pana Boga na Ziemi.

Podaje prawdę, że człowiek jest stworzony przez Pana Boga.

Interpretuje podobieństwo człowieka do Stwórcy.

Znajduje w Biblii opis stworzenia człowieka.

Dziękuje Bogu za życie, rozum, wolę i zdolność do miłości.

Uzasadnia potrzebę i możliwości własnego rozwoju.

Docenia to, kim jest – obrazem Pana Boga.

Szanuje swoją godność w życiu codziennym.

Dziękuje Panu Bogu za życie i za rodziców.

Okazuje miłość Bogu i ludziom przez wybór dobra i odrzucanie zła.

Praca z tekstem, dialog, śpiew, piosenka, ćwiczenia, modlitwa.

Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, tekst do uzupełnienia.

Język polski: interpretacja obrazów literackich (opisy stworzenia człowieka), znaczenia dosłowne i przenośne w tekstach biblijnych.

Muzyka: pieśni lub piosenki uwielbienia i wdzięczności za dzieło stworzenia człowieka.

Słownictwo religijne: stworzenie świata i człowieka, modlitwa.

A.11.

C.1.

Grzech pierworodny

Ukazanie przyczyn i skutków grzechu pierworodnego.

Definiuje grzech pierworodny.

Podaje i interpretuje skutki grzechu pierworodnego.

Tłumaczy, że grzech nie zmienił nastawienia Pana Boga do ludzi.

Uzasadnia zbieżność między swoimi grzechami a skażeniem ludzkiej natury przez grzech pierworodny.

Znajduje w Biblii perykopę grzechu pierworodnego.

Przeprasza za swoje grzechy i wskazuje na konieczność Bożej pomocy w walce z grzechem.

Kształtuje w sobie postawę pokory i posłuszeństwa względem Pana Boga.

Okazuje posłuszeństwo rodzicom.

Rozmowa z uczniami, rachunek sumienia, czytanie narracyjne, analiza tekstu biblijnego, praca indywidualna, tekst luk.

Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, szklane naczynia, kartki z określeniami przyczyn i skutków grzechu pierworodnego, tekst luk, drzewo genealogiczne zła.

Język polski: przykłady dobra i zła oraz słabości moralnej człowieka w poznanych lekturach, interpretacja obrazów literackich, znaczenia dosłowne i przenośne w tekstach biblijnych.

Historia: pochodzenie człowieka, życie człowieka pierwotnego.

Słownictwo religijne: anioł, grzech, zło.

A.7.

A.11.

Dzieje Abrahama i Izaaka

Ukazanie Abrahama jako przykładu wiary i ufności Bogu.

Kształtowanie w uczniach postawy wiary i zaufania wobec Pana Boga.

Przedstawienie związku między wiarą i posłuszeństwem Abrahama a darem Bożego błogosławieństwa.

Rozumie i wyjaśnia termin „patriarcha”.

Podaje treść obietnicy złożonej Abrahamowi przez Boga.

Wymienia imiona najbliższych krewnych Abrahama.

Opowiada wydarzenie z góry Moria.

Wskazuje, że ofiara z Izaaka to największy dowód wiary i ufności Abrahama.

Podaje definicję wiary i jej najważniejsze przymioty.

Docenia wartość wiary w codziennym życiu.

Dostrzega, że wiara ma charakter dynamiczny.

Odkrywa relację zachodzącą między osobistą wiarą i darem Bożego błogosławieństwa.

Podejmuje trud naśladowania postawy Abrahama.

Wyraża wdzięczność za otrzymany w Chrystusie dar zbawienia.

Modli się o dar żywej i mocnej wiary.

Opowiadanie, rozmowa kierowana, praca ze Słownikiem wyrazów obcych, praca z mapą, odczytanie tekstu biblijnego z podziałem na role, analiza tekstu biblijnego, odsłuchanie i analiza tekstu piosenki, zademonstrowanie prezentu z opisem przymiotów wiary, rozwiązywanie krzyżówki.

Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, Słownik wyrazów obcych, mapa starożytnego Bliskiego Wschodu, komputer i głośnik, nagranie piosenki Stary Abraham zespołu Arka Noego, pudełko w formie prezentu, kolorowe karteczki z przymiotami wiary, krzyżówka.

Język polski: znaczenia dosłowne i przenośne w tekstach, formułowanie modlitwy – tworzenie wypowiedzi.

Historia: cywilizacje starożytnego Wschodu, koczowniczy tryb życia, nomadzi.

Muzyka: pieśń wyrażająca zaufanie Bogu.

Słownictwo religijne: Abraham, pustynia, zbawienie, wyzwolenie.

A.11.

Jakub wzorem zawierzenia Bogu

Ukazanie sylwetki patriarchy Jakuba jako wzoru zawierzenia Bogu.

Kształtowanie w uczniach postawy ufności wobec Boga w różnych sytuacjach życiowych.

Opowiada najważniejsze wydarzenia z życia Jakuba.

Interpretuje teksty biblijne o losach Jakuba.

Wyjaśnia pochodzenie i znaczenie terminu „Izrael”.

Zauważa związek między ufnością wobec Boga a Jego opieką i błogosławieństwem.

Troszczy się o sumienność i uczciwość w wypełnianiu swoich obowiązków.

Docenia wartość uczciwości i prawdomówności.

W modlitwie powierza swoją przyszłość Panu Bogu.

Scenka dydaktyczna, rozmowa kierowana, praca z podręcznikiem, praca w grupach, analiza tekstu biblijnego, prezentacja obrazów.

Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, mapa Bliskiego Wschodu, kartki z siglami biblijnymi i pytaniami, komputer, projektor, slajdy z obrazami.

Język polski: znaczenia dosłowne i przenośne w tekstach, formułowanie modlitwy – tworzenie wypowiedzi.

Historia: cywilizacje starożytnego Wschodu, koczowniczy tryb życia.

Muzyka: pieśń wyrażająca zaufanie Bogu.

Słownictwo religijne: pustynia, Jakub, przymierze.

A.11.

A.12.

Historia Józefa egipskiego

Ukazanie sylwetki patriarchy Józefa w kontekście Bożej Opatrzności.

Przedstawienie najważniejszych wydarzeń z życia Józefa.

Kształtowanie w uczniach postawy zgody i przebaczenia względem otaczających ludzi.

Opowiada wybrane wydarzenia z życia Józefa.

Interpretuje teksty biblijne opowiadające o losach Józefa.

Dostrzega działanie Boga w życiu Józefa i jego braci.

Opisuje, na czym polega Opatrzność Boża.

Zauważa związek między ufnością wobec Boga a darem Jego opieki.

Uzasadnia potrzebę przezwyciężania konfliktów w swoim środowisku.

Zauważa działanie Bożej Opatrzności w konkretnych sytuacjach swojego życia.

Docenia wartość jedności w rodzinie i klasie i kształtuje w sobie postawę przebaczenia.

W codziennej modlitwie prosi Boga o opiekę i błogosławieństwo.

Zabieg dydaktyczny, opowiadanie, prezentacja filmu, rozmowa kierowana, burza mózgów, odtworzenie nagrań, prezentacja rekwizytów, praca z podręcznikiem, refleksja z elementami rachunku sumienia, odtworzenie piosenki.

Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, opaska na oczy, komputer, projektor, sandały, długa szata, sznur, kajdany, złoty łańcuch, woreczek ze zbożem, złoty puchar.

Język polski: znaczenia dosłowne i przenośne w tekstach.

Historia: cywilizacje starożytnego Wschodu, koczowniczy tryb życia.

Język angielski: tekst piosenki.

Słownictwo religijne: pustynia, niewola, wyzwolenie.

A.11.

Powołanie Mojżesza

Ukazanie Mojżesza i jego roli w dziejach Izraela.

Przedstawienie cech wyróżniających Mojżesza.

Opowiada historię powołania Mojżesza.

Wymienia cechy i zadania Mojżesza.

Interpretuje postawę Mojżesza w świetle Biblii.

Prezentuje różne sposoby zaangażowania się w niesienie pomocy człowiekowi oraz dawanie świadectwa o Panu Bogu.

Odpowiada życiem na Boże wezwanie.

Dokonuje wyborów zgodnych z wolą Bożą.

Inspiruje się w modlitwie przykładami biblijnymi.

Rozmowa kierowana, burza mózgów, praca z Pismem Świętym, praca w grupach, uzupełnianie kart pracy, prezentacja multimedialna.

Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, zdjęcia znanych zawodów.

Język polski: znaczenia dosłowne i przenośne w tekstach, formułowanie modlitwy – tworzenie wypowiedzi.

Historia: dzieje Mojżesza, cywilizacja starożytnego Wschodu – Egiptu.

Muzyka: pieśń wyrażająca zaufanie Bogu.

Słownictwo religijne: niewola, Mojżesz, modlitwa.

A.11.

Wyjście z niewoli egipskiej

Zapoznanie z historią wyjścia z niewoli z Egiptu i wędrówki do Ziemi Obiecanej.

Ukazanie nowej Paschy, której dokonał Jezus Chrystus i którą uobecnił w sakramentach.

Opowiada o wyjściu z niewoli egipskiej.

Objaśnia znaczenie Paschy Starego Testamentu i Paschy Jezusa Chrystusa.

Tłumaczy, że w Triduum Paschalnym wspominamy dwa wyzwolenia: Izraelitów z niewoli egipskiej oraz nas z niewoli grzechu.

Wyjaśnia pojęcie „pascha”.

Umieszcza święto paschalne w liturgii Kościoła.

Chroni wiarę przed zagrożeniami.

Ufa Bogu w trudnych doświadczeniach.

Okazuje wdzięczność Panu Jezusowi za Jego miłość do ludzi.

Rozmowa kierowana, analiza tekstu biblijnego, praca z podręcznikiem, uzupełnianie kart pracy.

Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, ilustracje, urządzenie nawigacyjne.

Język polski: znaczenia dosłowne i przenośne w tekstach, formułowanie modlitwy – tworzenie wypowiedzi.

Historia: dzieje Mojżesza, cywilizacja starożytnego Wschodu – Egiptu.

Muzyka: pieśń wyrażająca zaufanie Bogu.

Słownictwo religijne: pustynia, niewola, zbawienie, wyzwolenie, Mojżesz, przymierze, modlitwa.

A.11.

A.13.

B.1.

B.2.

Przymierze na Synaju

Pogłębienie wiadomości na temat wędrówki do Ziemi Obiecanej.

Opowiada, jak Bóg prowadzi swój lud i opiekuje się nim.

Wyjaśnia, że Dekalog jest wyrazem troski Boga o dobro człowieka.

Wyjaśnia pojęcia: Dekalog, przymierze.

Wymienia warunki przymierza ze strony Boga i ludu.

Kieruje się w życiu hierarchią wartości wynikającą z wiary.

Troszczy się o kształtowanie w sobie prawego sumienia.

Rozmowa kierowana, analiza tekstu biblijnego, uzupełnianie kart pracy.

Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy.

Język polski: znaczenia dosłowne i przenośne w tekstach, formułowanie modlitwy – tworzenie wypowiedzi.

Historia: dzieje Mojżesza, cywilizacja starożytnego Wschodu – Egiptu.

Muzyka: pieśń wyrażająca zaufanie Bogu.

Słownictwo religijne: pustynia, niewola, zbawienie, wyzwolenie, Mojżesz, przymierze, modlitwa.

A.11.

C.2.

C.9.

Jezus Chrystus obiecanym Mesjaszem

Poznanie sposobów Bożego Objawienia.

Poznanie, jakie znaczenie ma wydarzenie wcielenia w ekonomii zbawienia.

Wymienia sposoby Bożego Objawienia: w stworzeniu, w Piśmie Świętym i w Jezusie Chrystusie.

Poprawnie analizuje fragment Hbr 1,1-3.

Wyjaśnia znaczenie wcielenia w ekonomii zbawienia.

Potrafi odczytać Boże Objawienie w świecie.

Wyjaśnia pojęcie wcielenia.

Wskazuje na skutki wynikające z wcielenia dla życia chrześcijanina i każdego człowieka.

Przyjmuje w posłuszeństwie wiary Boże Objawienie.

Wyraża wdzięczność Chrystusowi za dar odkupienia w tajemnicy wcielenia.

Rozmowa kierowana, analiza tekstu Pisma Świętego, analiza innych tekstów, analiza porównawcza, diagram, schemat, argumentacja.

Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, tablica, opcjonalnie: rzutnik i projektor, odtwarzacz dźwięku, zeszyty lub kartki.

Język polski: analiza tekstów literackich, umiejętność budowania słownych i pisemnych form wypowiedzi, umiejętność argumentacji.

Historia: wcielenie Jezusa Chrystusa jako wydarzenie historyczne, umiejscowienie życia Chrystusa w historii powszechnej.

Biologia: budowa ludzkiego ciała, jego funkcje fizyczne i psychiczne.

A.13.

Jezus naucza w przypowieściach

Poznanie wybranych przypowieści z nauczania Pana Jezusa.

Ukazanie charakterystycz-
nych elementów dla tego gatunku literackiego w Piśmie Świętym.

Ukazanie królestwa Bożego w przypowieściach Jezusa.

Określa, czym jest przypowieść.

Opowiada treść przypowieści.

Wyjaśnia, dlaczego Pan Jezus w swoim nauczaniu posługiwał się taką formą przekazu.

Wskazuje przypowieści znajdujące się w Piśmie Świętym.

Interpretuje przypowieści i wyprowadza wnioski dla własnego życia.

Wyjaśnia, że w przypowieściach przemawia Jezus, ucząc nas mądrego życia i poszukiwania królestwa Bożego.

Wskazuje na potrzebę budowania królestwa Bożego w swoim życiu.

Dostosowuje swoje zachowanie do słów Pana Jezusa zawartych w przypowieściach.

Pogadanka, opowiadanie, analiza tekstu biblijnego, film, praca w grupach, czytanie tekstu z podziałem na role, dyskusja, elementy wykładu.

Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, małe kartki papieru, przybory do pisania, projektor, komputer z dostępem do Internetu, wybrane fragmenty Pisma Świętego do pracy w grupach.

Język polski: przypowieść, pojęcie i struktura, interpretacja poznanych przypowieści, gatunki literackie, środki stylistyczne i ich funkcje.

Historia: kontekst kulturowy poznawanych tekstów biblijnych.

Słownictwo religijne: Ewangelia, królestwo Boże, przypowieść.

A.13.

Tajemnica miłosierdzia Bożego w przypowieściach

Ukazanie Bożego miłosierdzia.

Zapoznanie z przypowieściami Pana Jezusa i przekazanie umiejętności ich interpretacji.

Wymienia przymioty Boga.

Tłumaczy, że Bóg jest miłosierny.

Poprawnie analizuje przypowieść o robotnikach w winnicy (Mt 20,1-16) oraz o miłosiernym Samarytaninie (Łk 10,25-37).

Potrafi wyjaśnić najważniejsze przymioty Boga.

Omawia przypowieści o robotnikach w winnicy oraz o miłosiernym Samarytaninie.

Uważnie słucha słowa Bożego i je czyta.

Rozwija osobistą wiarę w miłosierną miłość Boga.

Pogłębia swoją więź z Chrystusem poprzez poznawanie Jego Osoby i nauczania.

Rozmowa kierowana, analiza i interpretacja Pisma Świętego, analiza i interpretacja innych tekstów, słoneczko, biblidrama, proklamacja słowa Bożego.

Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, tablica, opcjonalnie: rzutnik i projektor, odtwarzacz dźwięku, świeca, zeszyt.

Język polski: analiza i interpretacja tekstów literackich, kształtowanie umiejętności aktorskich (dramowych).

A.13.

C.9.

Męka i śmierć Zbawiciela

Uświadomienie znaczenia męki i śmierci Jezusa Chrystusa.

Opowiada w porządku chronologicznym wydarzenia paschalne.

Opisuje zbawczy sens męki, śmierci i zmartwychwstania Jezusa Chrystusa.

Wyjaśnia pojęcia: zbawienie i odkupienie.

Wskazuje na skutki wynikające ze zbawienia i odkupienia dla życia chrześcijanina i każdego człowieka.

Proponuje sposoby naśladowania Chrystusa w niesieniu codziennego krzyża.

Wyraża wdzięczność Chrystusowi za dar odkupienia.

Wykazuje postawę ofiarności względem Boga i drugiego człowieka.

Odkrywa we własnym życiu Chrystusa jako Mesjasza.

Opowiadanie, rozmowa kierowana, praca z tekstem biblijnym, projekcja filmu, praca z podręcznikiem i kartami pracy.

Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, komputer, projektor, list do Boga, krzyż z pasyjką.

Język polski: poznawanie tekstów biblijnych o zbawczym dziele Jezusa Chrystusa, rozumienie tekstów – informacji wyrażonych wprost i pośrednio.

Historia: kontekst kulturowy poznawanych tekstów biblijnych, religia starożytnego Izraela.

Słownictwo religijne: męka, śmierć, zmartwychwstanie.

A.13.

B.1.

B.2.

Zmartwych-
wstanie Jezusa Chrystusa

Utwierdzenie wiary w zmartwych-wstanie.

Ukazanie argumentów za autentycznością zmartwychwstania Jezusa.

Przekazanie prawdy, że wszyscy ludzie zmartwychwstaną.

Wyjaśnia, czym jest zmartwychwstanie.

Podaje dowody na zmartwychwstanie Jezusa.

Przedstawia znaczenie zbawczej misji Jezusa Chrystusa dla całej ludzkości i poszczególnych ludzi.

Wyjaśnia zbawczy sens zmartwychwstania Jezusa Chrystusa.

Przekazuje prawdę, że wszyscy ludzie zmartwychwstaną.

Wierzy w zmartwychwstanie Chrystusa.

Broni chrześcijaństwa, używając argumentów za zmartwychwstaniem Jezusa.

Pogadanka, elementy wykładu, analiza tekstu biblijnego, ćwiczenia katechetyczne, projekcja filmu.

Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, komputer, rzutnik, film, zdjęcia sławnych osób (np. Adama Mickiewicza, Mikołaja Kopernika, Józefa Piłsudskiego).

Język polski: zbawcze dzieło Jezusa Chrystusa – rozumienie tekstu: informacje wyrażone wprost i pośrednio, ważne i drugorzędne.

Historia: kontekst kulturowy poznawanych tekstów biblijnych.

Plastyka: plakat obwieszczający ludziom prawdę, że Jezus zmartwychwstał.

Słownictwo religijne: męka, śmierć, zmartwychwstanie.

A.6.

A.8.

Maryja w historii zbawienia

Ukazanie roli Maryi w historii zbawienia.

Ukształtowanie pobożności maryjnej jako sposobu osiągnięcia zbawienia.

Poprawnie interpretuje fragment protoewangelii (Rdz 3,15).

Wyjaśnia analogię między Maryją i Ewą.

Tłumaczy znaczenie tytułu „Nowa Ewa”.

W oparciu o wybrane teksty Starego i Nowego Testamentu charakteryzuje rolę Maryi w dziele zbawczym.

Dokonuje aktualizacji faktów związanych z poznawanymi wydarzeniami i postaciami Nowego Testamentu.

Uważnie słucha słowa Bożego i je czyta.

Nawiązuje i pielęgnuje osobową relację z Bogiem przez Najświętszą Maryję Pannę.

Rozwija w sobie pobożność maryjną.

Rozmowa kierowana, analiza i interpretacja Pisma Świętego, analiza i interpretacja innych tekstów, uzupełnianie tabeli, śpiew pieśni religijnych.

Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, tablica, opcjonalnie: rzutnik i projektor, odtwarzacz dźwięku, zeszyt.

Język polski: analiza religijnych tekstów poetyckich.

Historia: związek historii Polski z pobożnością maryjną.

Muzyka: polskie pieśni religijne.

Plastyka: dzieła sztuki o tematyce religijnej, mariologicznej.

A.13.

Powołanie Apostołów

Ukazanie prawdy o powołaniu Apostołów.

Określa, kim jest apostoł.

Opowiada teksty biblijne mówiące o powołaniu Apostołów.

Wyjaśnia, jakie są zadania apostoła.

Uzasadnia, jak można być apostołem Jezusa Chrystusa w dzisiejszym świecie.

Wyjaśnia, że każdy apostoł powinien swoim słowem i postępowaniem świadczyć o tym, że jest uczniem Pana Jezusa.

Daje świadectwo wiary na wzór Apostołów.

Odpowiedzialnie podejmuje zadania apostolskie w życiu Kościoła.

Pogadanka, analiza tekstu biblijnego, rozmowa kierowana, tekst luk.

Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, komputer, zdjęcie biskupa (opcjonalnie).

Język polski: analiza tekstu opowiadania, tworzenie złożonych form wypowiedzi, zapoznanie z fragmentem książki J.R.R. Tolkiena Władca pierścieni, t. 1, Drużyna Pierścienia. Słownictwo religijne: Kościół, biskup, ksiądz, parafia.

A.13.

E.2.

Święty Piotr pierwszym papieżem

Poznanie życiorysu św. Piotra i jego działalności.

Wskazanie na szczególną rolę św. Piotra w posłannictwie Chrystusa.

Wyjaśnia, kim był św. Piotr.

Podejmuje refleksję nad tym, że św. Piotr został wybrany do wyjątkowej misji.

Interpretuje fragmenty Pisma Świętego odnoszące się do misji św. Piotra.

Podejmuje refleksję nad misją Chrystusa, kontynuowaną przez Apostołów i ich następców.

Dostrzega Boże działanie w tworzeniu struktury Kościoła.

Proponuje formy angażowania się w życie Kościoła.

Identyfikuje się ze wspólnotą Kościoła i nauczaniem Ojca Świętego.

Podejmuje modlitwę za papieża, następcę św. Piotra.

Praca z tekstem, analiza tekstu biblijnego, pogadanka.

Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, tablica.

Język polski: analiza tekstu, tworzenie złożonych form wypowiedzi.

E.2.

Zesłanie Ducha Świętego

Zapoznanie z okolicznościa-mi zesłania Ducha Świętego.

Ukazanie roli Ducha Świętego w życiu Kościoła.

Wymienia znaki towarzyszące zesłaniu Ducha Świętego.

Podaje, gdzie, kiedy i na kogo zstąpił Duch Święty.

Wymienia skutki zesłania Ducha Świętego.

Opowiada o zesłaniu Ducha Świętego.

Wskazuje, jak ważną rolę w życiu Kościoła odgrywa Duch Święty.

Dostrzega potrzebę darów i owoców Ducha Świętego w swoim życiu.

Modli się do Ducha Świętego.

Odważnie mówi innym o Panu Jezusie.

Opowiadanie, analiza tekstu biblijnego, inscenizacja.

Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy.

Język polski: zesłanie Ducha Świętego – rozumienie tekstu: informacje wyrażone wprost i pośrednio, ważne i drugorzędne.

Historia: kontekst kulturowy poznawanych tekstów.

Słownictwo religijne: męka, śmierć, zmartwychwstanie, Najświętsza Maryja Panna.

A.14.

E.2.

Święty Paweł Apostołem Narodów

Poznanie życia i działalności św. Pawła.

Wskazanie na rolę św. Pawła w posłannictwie Chrystusa.

Przedstawia najważniejsze wydarzenia z życia i działalności św. Pawła.

Wyjaśnia, dlaczego św. Pawła nazywamy Apostołem Narodów.

Interpretuje fragmenty Pisma Świętego odnoszące się do misji św. Pawła.

Uzasadnia, że działalność ewangelizacyjna św. Pawła jest wzorem pilności w głoszeniu męki i zmartwychwsta-nia Chrystusa.

Proponuje wybrane formy zaangażowania w życie Kościoła.

Wykazuje pragnienie głoszenia Ewangelii na wzór św. Pawła, np. wśród znajomych, w Internecie.

Kształtuje w sobie postawę odwagi w znoszeniu przeciwności przy głoszeniu Ewangelii.

Pogadanka, prezentacja multimedialna, analiza tekstu biblijnego, prezentacja mapy, refleksja modlitewna.

Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, komputer, projektor, stara mapa.

Język polski: znaczenia dosłowne i przenośne w tekstach, tworzenie złożonych form wypowiedzi.

Historia: początki chrześcijaństwa, mapa podróży misyjnych św. Pawła.

Słownictwo religijne: Kościół, misje, apostoł, męczennik.

E.2.

E.4.

Pierwsze wspólnoty chrześcijań-skie

Omówienie elementów konstytutyw-nych pierwszej wspólnoty chrześcijańskiej.

Ukazanie potrzeby i form zaangażowania we wspólnoty eklezjalne.

Opisuje i wyjaśnia elementy konstytutywne wspólnoty chrześcijańskiej.

Przedstawia symbole, dzięki którym chrześcijanie byli rozpoznawani przez członków innych grup religijnych.

Wymienia ruchy i stowarzyszenia katolickie działające w jego parafii.

Wyjaśnia znaczenie wspólnoty w życiu człowieka.

Porównuje zasady życia pierwszych wspólnot chrześcijańskich z dzisiejszym życiem chrześcijan.

Formułuje argumenty za przynależnością do ruchów i stowarzyszeń katolickich.

Okazuje szacunek dla historii Kościoła.

Wyjaśnia, że jego zaangażowanie ma wpływ na przyszłość Kościoła.

Identyfikuje się ze wspólnotą Kościoła.

Projekcja filmu, pogadanka, praca z mapą, indywidualna praca z tekstem Pisma Świętego.

Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, komputer, Internet, projektor lub telewizor i odtwarzacz DVD, plik z mapą, strony internetowe ruchów i stowarzyszeń katolickich.

Język polski: postawa wierności przekonaniom i wierze.

Historia: pierwsi chrześcijanie – narodziny oraz rozprzestrzenia-
nie się chrześcijaństwa.

E.2.

E.3.

Święci Cyryl i Metody apostołami Słowian

Ukazanie życia i misji ewangelizacyjnej św. św. Cyryla i Metodego w kontekście historyczno-eklezjalnym.

Opisuje życie i misję św. św. Cyryla i Metodego.

Wyjaśnia, na czym polega nakaz misyjny Chrystusa.

Wymienia reformy liturgiczne przeprowadzone przez apostołów Słowian.

Wyjaśnia pojęcie „głagolica”.

Wskazuje, w jaki sposób może stać się apostołem dla innych.

Oddaje Jezusowi w modlitwie swoją apostolską gorliwość.

Wykazuje postawę wrażliwości na dzieło misyjne Kościoła.

Wspiera modlitwą wysiłki ewangelizacyjne Kościoła.

Modli się za biskupów, kapłanów i za cały Kościół.

Rozmowa kierowana, pogadanka, celebracja słowa Bożego, analiza tekstu biblijnego, wykład, praca z podręcznikiem, prezentacja multimedialna.

Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, różaniec, projektor, laptop, świeca, zapałki.

Język polski: postawa wierności przekonaniom i wierze.

Historia: rozprzestrzenianie się chrześcijaństwa, misja Cyryla i Metodego.

E.3.

E.4

Podział Kościoła

Ukazanie przyczyn i skutków podziału Kościoła w XI w.

Ukazanie przyczyn, przebiegu i skutków wpraw krzyżowych.

Wskazanie sposobów dążenia do jedności.

Opisuje genezę i kontekst historyczny schizmy wschodniej oraz wypraw krzyżowych.

Wyjaśnia termin „interkomunia”.

Opisuje przebieg i wymienia skutki krucjat.

Poznaje historię Kościoła i szuka swojego miejsca w jego misji.

Przedstawia podstawowe różnice pomiędzy Kościołami katolickim a prawosławnym.

Dziękuje w modlitwie za łaskę wiary.

Identyfikuje się ze wspólnotą Kościoła.

Proponuje działania ekumeniczne.

Kształtuje postawę dążenia do zgody w swoim środowisku rówieśniczym, lokalnym.

Modli się o jedność Kościoła oraz pokojową egzystencję chrześcijan i wyznawców islamu.

Rozmowa kierowana z elementami pogadanki, rozwiązywanie krzyżówki, wykład, analiza tekstu źródłowego, praca z podręcznikiem, prezentacja multimedialna, quiz wiedzy o krucjatach, aktywizacja z kartkami, śpiew pieśni.

Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, krzyżówka, teksty źródłowe, projektor, laptop, kolorowe kartki papieru.

Język polski: postawa wierności przekonaniom i wierze.

Historia: smutne karty historii Kościoła – schizma wschodnia, zasięg ekspansji arabskiej i wpływ cywilizacji muzułmańskiej na Europę, przyczyny i skutki krucjat.

Słownictwo religijne: krzyż, męczennik, prześladowanie.

E.3.

Polska przyjmuje chrześcijaństwo

Ukazanie włączenia narodu polskiego do Kościoła powszechnego przez chrzest jako wydarzenia religijnego, politycznego i społecznego.

Wyjaśnia znaczenie chrztu dla narodu polskiego.

Podaje datę chrztu Polski.

Wyjaśnia religijne, polityczne i społeczne skutki chrztu naszego narodu.

Wskazuje, w jaki sposób może rozwijać w sobie łaskę chrztu.

Dziękuje w modlitwie za łaskę wiary.

Stara się poznawać historię Kościoła i szuka swojego miejsca w jego misji.

Okazuje szacunek dla historii Kościoła w Polsce.

Identyfikuje się ze wspólnotą Kościoła.

Kształtuje postawę patriotyzmu i odpowiedzialności za losy narodu.

Pogadanka, wykład, praca z podręcznikiem, dialog, świadectwo, celebracja liturgiczna, śpiew pieśni.

Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, teksty źródłowe, prezentacja multimedialna.

Język polski: postawa wierności przekonaniom i wierze.

Historia: chrzest Polski, rozprzestrzenianie się chrześcijaństwa, żywot św. Wojciecha.

Słownictwo religijne: krzyż, męczennik, prześladowanie.

E.5.

Rozwój życia wiary w Polsce

Wprowadzenie w historię rozprzestrzeniania się chrześcijaństwa w Polsce.

Ukazanie przejawów aktywności religijnej w średniowiecz-nej Polsce.

Wyjaśnia, w jaki sposób chrześcijaństwo rozszerzało się na ziemiach polskich.

Opowiada, co przyczyniło się do rozwoju wiary.

Uzasadnia, dlaczego szkolnictwo i życie zakonne są przejawami rozwoju chrześcijaństwa.

Wskazuje, w jaki sposób może uczestniczyć w szerzeniu wiary.

Wyraża wiarę poprzez symbole religijne.

Poznaje historię Kościoła i szuka swojego miejsca w jego misji.

Okazuje szacunek dla historii Kościoła w Polsce.

Wyjaśnia, że jego zaangażowanie ma wpływ na przyszłość Kościoła.

Identyfikuje się ze wspólnotą Kościoła.

Pogadanka, wykład, praca z podręcznikiem, dialog, świadectwo, praca w grupach, celebracja liturgiczna.

Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, tekst luk, diagramy.

Język polski: postawa wierności przekonaniom i wierze, przepisywanie i zdobnictwo ksiąg.

Historia: wpływ Kościoła (w tym zakonów) na kulturę i sztukę, rozwój chrześcijaństwa.

Słownictwo religijne: krzyż, nazwy zakonów.

E.4.

E.5.

Święta Jadwiga opiekunka ubogich

Zapoznanie z biografią św. Jadwigi.

Ukazanie charakterystycznego rysu jej duchowości – zatroskania o ubogich.

Opowiada o życiu i działalności św. Jadwigi.

Wyjaśnia, na czym polega styl życia według słów Chrystusa: „Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy królestwo niebieskie”.

Podaje zasady, którymi powinien kierować się chrześcijanin.

Analizuje fragment homilii św. Jana Pawła II wygłoszonej w czasie kanonizacji Królowej Jadwigi.

Uzasadnia, dlaczego św. Jadwiga może być wzorem dla dzieci i młodzieży XXI w.

Identyfikuje się ze wspólnotą Kościoła.

Okazuje szacunek dla historii Kościoła w Polsce.

Kształtuje postawę patriotyzmu i odpowiedzialności za losy narodu.

Rozmowa kierowana, opowiadanie, praca z podręcznikiem, praca z kartami pracy, krótki wykład, analiza tekstu, krzyżówka, linia czasu, diagram, projekcja prezentacji multimedialnej, notatka.

Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, zeszyt ucznia, Internet, projektor, komputer, prezentacja multimedialna.

Język polski: postawa wierności przekonaniom i wierze, analiza tekstu – opowiadania, tworzenie spójnych wypowiedzi ustnych i pisemnych.

Historia: św. Jadwiga – unia Polski z Wielkim Księstwem Litewskim.

E.4.

E.5.

Rok liturgiczny

Kształtowanie świadomego, systematycznego i czynnego udziału w wydarzeniach roku liturgicznego – w spotkaniach z Panem Jezusem.

Wskazuje najważniejsze wydarzenia roku liturgicznego.

Wyjaśnia, na czym polega wdzięczność Jezusowi za dzieło zbawienia.

Wyraża wdzięczność Jezusowi za dzieło zbawienia.

Wyjaśnia, dlaczego warto uczestniczyć w wydarzeniach roku liturgicznego.

Angażuje się w obchody roku liturgicznego.

Pogłębia własną pobożność.

Jednoczy się z Chrystusem w tajemnicach roku.

Ufa Bogu i dziękuje Mu za tajemnice wcielenia i odkupienia.

Pogadanka, układanie napisów, praca w grupach lub w parach, inscenizacja, rysowanie, śpiew.

Pismo Św., podręcznik ucznia, obrazy: 1. wieniec adwentowy lub lampion,

2. Boże Narodzenie,

3. Pan Jezus nauczający,

4. Pan Jezus czyniący cuda, 5. Pan Jezus na pustyni,

6. Niedziela Palmowa,

7. Ostatnia Wieczerza,

8. Pan Jezus na krzyżu,

9. zmartwych-wstanie,

10. zesłanie Ducha Świętego,

11. Jezus Chrystus Król, kartki papieru, blok rysunkowy, kredki, kolorowe napisy do umieszczenia na tablicy: fioletowy – ADWENT, WIELKI POST, biały (lub złoty) – JEZUS CHRYSTUS KRÓL WSZECH-
ŚWIATA, BOŻE NARODZENIE, WIELKI CZWARTEK, WIELKANOC – ZMAR-TWYCHWSTA-NIE, czerwony – NIEDZIELA PALMOWA, WIELKI PIĄTEK, ZESŁANIE DUCHA ŚWIĘTEGO, dwa napisy zielone – OKRES ZWYKŁY.

Język polski: tworzenie wypowiedzi, odczytywanie tekstów poprzez przekład intersemiotyczny (inscenizacja sceny biblijnej, udział w misterium paschalnym).

Historia: umiejscawianie w czasie i przestrzeni wydarzeń roku liturgicznego.

Wychowanie do życia w rodzinie: wartości i tradycje ważne w rodzinie, w tym wspólne świętowanie, tworzenie atmosfery świętowania, wspólna modlitwa, organizacja

i przeżywanie wolnego czasu.

Muzyka: pieśni związane

z rokiem liturgicznym oraz przykłady religijnej muzycznej twórczości ludowej.

Plastyka: przykłady obrzędów, zwyczajów, tradycji regionu.

Słownictwo religijne: Adwent, Boże Narodzenie, Wielki Post, Wielkanoc, czas zwykły w ciągu roku.

B.1.

B.2.

Uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa

Omówienie objawień Serca Jezusowego, które miała św. Małgorzata Maria Alacoque.

Poznanie symboliki Serca Jezusa.

Wyjaśnienie znaczenia uroczystości Najświętszego Serca Pana Jezusa.

Opowiada treść objawień Pana Jezusa, które miała św. Małgorzata Maria Alacoque.

Opisuje symbolikę Serca Jezusa.

Przytacza dwanaście obietnic danych czcicielom Serca Jezusowego.

Podaje, kiedy obchodzi się uroczystość Najświętszego Serca Jezusa

i który miesiąc jest poświęcony czci Serca Jezusa.

Wymienia obietnice Jezusa dane czcicielom Jego Serca, którzy odprawią dziewięć pierwszych piątków miesiąca.

Opisuje elementy symbolu Serca Jezusa.

Wyjaśnia istotę pełnego uczestnictwa

w nabożeństwie pierwszopiątkowym.

Pragnie mieć dobre serce.

Pogłębia własną pobożność, czcząc Najświętsze Serce Boże.

Stara się odprawić dziewięć pierwszych piątków miesiąca i wynagradzać za grzechy.

Ufa Bogu i dziękuje za dar Najświętszego Serca Pana Jezusa.

Praca z podręcznikiem, analiza tekstu biblijnego, rozmowa kierowana, słoneczko, ekspozycja obrazu, opowiadanie, śpiew piosenki z pokazywaniem, zadania z kart pracy.

Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, kartki

z tekstem piosenki, książeczki, obrazy (multimedialne / online na tablicy interaktywnej) przedstawiające: Najśw. Serce Jezusa, św. Małgorzatę Marię Alacoque, ilustracje Serca Bożego do kolorowania, tekst z dwunastoma obietnicami dla czcicieli Serca Jezusa, kartki dla uczniów z tekstem Litanii do Serca Jezusa, głośnik Bluetooth.

Język polski: tworzenie wypowiedzi.

Historia: umiejscawianie w czasie

i przestrzeni uroczystości Najświętszego Serca Pana Jezusa.

Wychowanie do życia w rodzinie: wartości i tradycje ważne w rodzinie, tworzenie atmosfery świętowania, wspólna modlitwa.

Muzyka: śpiew pieśni.

Słownictwo religijne: symbol Serca Jezusa, objawienia prywatne, nabożeństwo pierwszopiątkowe.

B.2.

E.4.

Kult maryjny w Polsce

Ukazanie roli Maryi w dziejach narodu polskiego.

Kształtowanie postawy wdzięczności Matce Bożej za opiekę nad naszym narodem.

Wymienia ważniejsze wydarzenia historyczne, w których Maryja odegrała doniosłą rolę.

Tłumaczy, dlaczego Maryję nazywamy Królową Polski.

Wskazuje na dwie postacie – wzory patriotyzmu i duchowości maryjnej – św. Jana

Pawła II i bł. Stefana Wyszyńskiego.

Opisuje i wyjaśnia przejawy kultu maryjnego

w Kościele.

Wymienia i omawia postacie zasłużone dla polskiego Kościoła, wiernie i ofiarnie służące Bogu i ojczyźnie.

Wskazuje na potrzebę kształtowania postawy wdzięczności wobec Matki Bożej za wielowiekową opiekę nad polskim narodem.

Angażuje się

w obchody świąt maryjnych.

Pogłębia własną pobożność.

Podejmuje wysiłek, aby naśladować przykład Maryi.

Wzoruje się na duchowości maryjnej i patriotyzmie św. Jana Pawła II i bł. Stefana Wyszyńskiego.

Opowiadanie, pogadanka poglądowa, praca w grupach, pieśń.

Pismo Święte, podręcznik ucznia, teksty do pracy w grupach, teksty św. Jana
Pawła II i bł. Stefana Wyszyńskiego dotyczące nauki Kościoła, CD, magnetofon, kontury mapy Polski.

Język polski: tworzenie wypowiedzi, odczytywanie tekstów poprzez przekład intersemiotyczny.

Historia: wydarzenia z dziejów narodu polskiego, w których Matka Boża odegrała szczególną rolę.

Wychowanie do życia w rodzinie: wartości i tradycje ważne w rodzinie, tworzenie atmosfery świętowania, wspólna modlitwa, pielgrzymowanie.

Muzyka: pieśni związane z kultem Matki Bożej oraz przykłady religijnej muzycznej twórczości ludowej.

Plastyka: przykłady obrzędów, zwyczajów, tradycji regionu.

Słownictwo religijne: Maryja Królowa Polski, kult maryjny, Totus Tuus, tzn. Cały Twój.

E.4.

E.5.

WYMAGANIA EDUKACYJNE NAUCZANIA RELIGII W KLASIE 6 SZKOŁY PODSTAWOWEJ

Program: Komisja Wychowania KEP, Bóg kocha i zbawia człowieka (AZ-2-01/18)

Podręcznik „Jezus Chrystus nas zbawia”

ks. Krzysztof Węgrzyn

Szkoła Podstawowa nr 2 im. ks. prof. Józefa Tischnera w Szczawnicy

rok szkolny 2026-2027

Lp.

Temat lekcji

Cele katechetyczne – wymagania ogólne

Treści nauczania – wymagania szczegółowe

Metody i techniki

Środki dydaktyczne

Korelacja z edukacją szkolną

Pod-stawa progra-mowa

Wiedza

Uczeń:

Umiejętności

Uczeń:

Postawy

Uczeń:

Relacje wiary i wiedzy

Ukazanie różnych sposobów poznawania Boga, siebie i świata.

Wyjaśnia relacje pomiędzy wiarą a rozumem.

Wymienia argumenty przemawiające za racjonalnością wiary.

Wymienia poglądy dotyczące istnienia Boga.

Podaje argumenty za brakiem sprzeczności między wiarą a wiedzą (naukami

przyrodniczymi).

Potrafi uargumentować swoją wiarę.

Poszerza swoją wiedzę religijną.

Podejmuje praktyki religijne w trosce o rozwój swojej wiary.

Opowiadanie, rozmowa kierowana, praca z tekstem biblijnym, projekcja filmu, praca z podręcznikiem i kartami pracy.

Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, komputer, projektor.

Język polski: wrażliwość na piękno, rozróżnianie dobra i zła, poszukiwanie prawdy.

Nauki przyrodnicze, filozofia: poznawanie opinii autorytetów w świecie nauki na temat wiary.

Słownictwo religijne: ateizm, agnostycyzm, fideizm.

A.2.

Człowiek i jego godność

Ukazanie podstawy godności człowieka.

Uzasadnienie, dlaczego każdy człowiek ma swoją godność.

Definiuje pojęcie godności człowieka.

Wyjaśnia, dlaczego każdemu człowiekowi należy okazywać szacunek.

Poprawnie analizuje biblijny opis stworzenia człowieka.

Omawia chrześcijańską koncepcję godności człowieka.

Podaje przykłady okazywania szacunku drugiemu człowiekowi.

Uzasadnia, dlaczego każdemu człowiekowi należy się szacunek.

Kształtuje postawę szacunku względem siebie i bliźnich.

Okazuje wrażliwość na krzywdę i cierpienie drugiego człowieka.

Stara się żyć według przykazania miłości.

Pogadanka, rozmowa kierowana, analiza tekstu wypowiedzi i fragmentu biblijnego, praca z podręcznikiem, dialog, projekcja filmu, praca w grupach, praca indywidualna, uzupełnianie luk w tekście.

Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, film oraz projektor (opcjonalnie), kartki papieru lub blok rysunkowy, kredki, flamastry, odtwarzacz płyt CD lub gitara, nagranie mp3.

Język polski: wrażliwość na piękno, rozróżnianie dobra i zła, poszukiwanie prawdy, kształtowanie umiejętności argumentacji.

Zajęcia artystyczne: projektowanie przestrzenne, rysunek, szkicowanie, ekspresja przez sztukę, nauka piosenki.

Słownictwo religijne: godność, koncepcja, stworzenie człowieka, szacunek.

A.5.

Święty Jan Paweł II – zatroskany o miłość Ojczyzny

Ukazanie św. Jana Pawła II jako kochającego syna Ojczyzny i wzoru patriotyzmu.

Przekazanie wiedzy na temat źródeł jego miłości do Ojczyzny.

Wyjaśnia, że Jezus należał do narodu żydowskiego, kochał swoją doczesną Ojczyznę, zachowywał tradycje i zwyczaje ojczyste.

Podaje wybrane wypowiedzi i wymienia wydarzenia z życia św. Jana Pawła II, które wskazują na jego miłość do Ojczyzny.

Definiuje pojęcia „patriotyzm” i „patriota”.

Uzasadnia, dlaczego mamy kochać Ojczyznę.

Wskazuje motywy modlitwy za Ojczyznę.

Określa, jakie podjąć działania, aby rozwijać miłość do Ojczyzny.

Okazuje wdzięczność za św. Jana Pawła II i Polskę.

Zachowuje tradycje i zwyczaje ojczyste.

Wyjaśnia, że poprzez naśladowanie św. Jana Pawła II, czyli modlitwę i uczciwą pracę, solidne podejście do nauki, pracę nad własnym charakterem, przygotowuje się do służby Ojczyźnie.

Rozmowa kierowana, pogadanka, analiza tekstu i obrazu filmowego, praca z tekstem, praca w grupach, śpiew.

Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, film z przemówieniami Jana Pawła II lub zdjęcie Jana Pawła II całującego ziemię ojczystą, teksty z nauczania Jana Pawła II, plansze z elementami definicji patriotyzmu i patrioty, wiersz pt. Katechizm polskiego dziecka z prezentacją multimedialną, obraz Jana Pawła II na konturze mapy Polski.

Język polski: wrażliwość na prawdę, dobro i piękno, odróżnianie dobra od zła, przykłady wartości fundamentalnych dla relacji międzyludzkich. Wychowanie do życia w rodzinie: szacunek i wdzięczność dla członków rodziny, wspólnoty Kościoła i wspólnoty narodu.

Słownictwo religijne: piękno, dobro, prawda, wspólnota, miłość do Ojczyzny, ojczyzna w niebie.

E.4.

Samuel – prorok słuchający Bożego słowa

Ukazanie historii proroka Samuela, który przez całe życie słuchał słowa Bożego i je wypełniał.

Kształtowanie postawy słuchania Pisma Świętego – słowa Bożego, które jest zawsze aktualne dla każdego.

Opowiada dzieje proroka Samuela oraz narodu wybranego na przełomie epoki sędziów i królestwa Izraela.

Poprawnie analizuje fragment 1 Sm 3,1-21.

Definiuje pojęcie „prorok”.

Wymienia różne sposoby przemawiania Boga do człowieka.

Charakteryzuje osobę (instytucję) proroka w Starym Testamencie oraz dokonuje podziału na proroków większych i mniejszych.

Tłumaczy, dlaczego sens wydarzeń związanych z Samuelem jest nadal aktualny.

Wymienia przeszkody uniemożliwiające usłyszenie Boga.

Tłumaczy, w jaki sposób można realizować usłyszane słowo Boże.

Okazuje szacunek wobec słowa Bożego.

Uważnie słucha słowa Bożego i czyta Pismo Święte z zaangażowaniem.

Podejmuje refleksję nad słowem Bożym.

Naśladuje proroka Samuela, który słuchał słowa Bożego i realizował je w swoim życiu.

Rozmowa kierowana, wykład, pogadanka, analiza tekstu Pisma Świętego, analiza tekstu literatury pięknej, słuchanie różnych dźwięków, recepta, losowanie fragmentów Pisma Świętego.

Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, komputer, projektor, odtwarzacz dźwięku, formularz recepty, tekst Lament nieczytanej Biblii Romana Brandstaettera, filmiki: Jak działa słuch?, Ile lat ma twój słuch? Zbadaj w tym filmiku!, Exonewsy #10 – Jak usłyszeć głos Boga?, Ks. Jakub Bartczak Pismo Święte (prod. Jot / Screeptum), słoik z cytatami z Pisma Świętego.

Język polski: Biblia, analiza tekstów literackich, umiejętność budowania słownych i pisemnych form wypowiedzi.

Historia: starożytny Izrael (przełom epoki sędziów i królestwa Izraela).

Biologia: budowa ucha ludzkiego i jego funkcje.

Słownictwo religijne: prorok, epoka sędziów.

A.11.

E.4.

Król Dawid Bożym wybrańcem

Ukazanie historii króla Dawida, Bożego wybrańca, który całym swoim życiem wychwalał wszechmocnego Boga.

Przedstawia podstawowe wydarzenia z życia króla Dawida.

Opowiada treść Psalmu 23.

Wymienia Boże interwencje w życiu króla Dawida i współczesnego człowieka.

Interpretuje Psalm 23.

Wyraża wdzięczność Bogu za Jego obecność w życiu.

Świadczy o wszechmocy Boga i chce być Jego rycerzem.

Praca z podręcznikiem, analiza tekstu biblijnego, dialog z uczniami.

Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, prezentacja multimedialna obrazująca rycerza i elementy zbroi, opowiadanie o królu Maciusiu I, piosenka Gdy Boży Duch wypełnia mnie, nagrania fragmentu Listu św. Pawła

Ef 6,13-18.

Język polski: biblijne proroctwa – znaczenia dosłowne i przenośne w tekstach proroctw.

Historia: cywilizacja starożytna Izraela.

Słownictwo religijne: prorok, król, świątynia, psalmy.

A.11.

E.4.

Król Salomon – roztropny władca Izraela

Ukazanie Bożej mądrości na przykładzie życia króla Salomona.

Kształtowanie postawy mądrości na wzór króla Salomona.

Wymienia podstawowe wydarzenia z życia Salomona.

Opowiada historię dwóch kobiet, które miały po jednym niemowlęciu.

Wyjaśnia, że mądrość to Boży dar, a zarazem jeden z przymiotów Boga.

Uzasadnia potrzebę kształtowania mądrości przez otwarcie się na dary Ducha Świętego.

Wyraża wdzięczność za obecność Boga w swoim życiu.

Uważnie słucha słowa Bożego i czyta Pismo Święte.

Kształtuje postawę mądrości na wzór króla Salomona.

Pogadanka, elementy wykładu, praca z tekstem – list do Boga.

Pismo Święte, podręcznik ucznia, słuchowisko Mądrość i rozum, układanka „Zioła i chwasty”.

Język polski: biblijne teksty – znaczenia dosłowne i przenośne.

Historia: cywilizacja starożytna Izraela.

Słownictwo religijne: prorok, król, świątynia, mądrość.

A.11.

E.4.

Izajasz – ewangelista Starego Testamentu

Ukazanie staro-testamentalnych zapowiedzi Mesjasza zawartych w proroctwie Izajasza oraz ich aktualności.

Charakteryzuje postać proroka Izajasza.

Wyjaśnia pojęcia: prorok, Mesjasz, Emmanuel, ewangelista Starego Test.

Opisuje ogólnie sytuację w Izraelu przed narodzeniem Chrystusa.

Omawia, na czym polega obecność Pana Boga w słowie Bożym, sakramentach,

modlitwie.

Wyjaśnia, że proroctwa odnoszące się do narodzenia Chrystusa są aktualne.

Regularnie przystępuje do sakramentów świętych.

Uważnie słucha Słowa Bożego.

Rozmowa kierowana, dyskusja, praca z podręcznikiem, analiza tekstu biblijnego, praca w grupach.

Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, projektor, komputer, plakat, lekcjonarz mszalny t. 1.

Język polski: biblijne proroctwa – znaczenia dosłowne i przenośne w tekstach proroctw.

Historia: cywilizacja starożytna Izraela, kultura.

Słownictwo religijne: prorok, Mesjasz, Emmanuel, ewangelista Starego Testamentu, lekcjonarz.

A.11.

E.4.

Jeremiasz – prorok Bożej sprawiedliwości i miłosierdzia

Ukazanie misji proroka Jeremiasza jako realizacji Bożego planu zbawienia i jego aktualności.

Przedstawia podstawowe informacje o Jeremiaszu i jego zadaniach.

Wyjaśnia, dlaczego misja Jeremiasza jest aktualna.

Wyjaśnia znaczenie imienia Jeremiasz.

Uzasadnia, że zło i grzech są zgubne dla człowieka.

Reaguje na złe postępowanie: swoje i rówieśników.

Prosi o pomoc Pana Boga w trudnych chwilach życia.

Rozmowa kierowana, dyskusja, praca z tekstami biblijnymi, praca z podręcznikiem, uzupełnianie kart pracy, prezentacja multimedialna.

Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, komputer, rzutnik

Język polski: biblijne proroctwa – znaczenia dosłowne i przenośne w tekstach proroctw.

Historia: cywilizacja starożytna Izraela.

Słownictwo religijne: świątynia, Mesjasz, lud Boży.

A.11.

E.4.

Ezechiel – Boży przewodnik na czas niewoli

Ukazanie wydarzeń historii zbawienia w Starym Testamencie – na przykładzie misji proroka Ezechiela – jako realizacji Bożego planu zbawienia.

Ukazanie wydarzeń i postaci proroka Ezechiela jako wciąż aktualnych.

Wychowanie do słuchania Pisma Świętego jako słowa Bożego, które jest zawsze aktualne i skierowane dla każdego człowieka.

Przedstawia postać i niektóre elementy życia i działalności proroka Ezechiela (przed niewolą babilońska i w czasie jej trwania).

Opisuje ogólnie sytuację w Izraelu przed narodzeniem Chrystusa (VII i VI w. przed Chr.)

Wyjaśnia, że słowa kierowane do Izraela przez proroka Ezechiela są aktualne.

Ocenia krytycznie fałszywe współczesne proroctwa.

Wyjaśnia, że przesłanie płynące z wydarzeń i słowa głoszone przez postaci Starego Testamentu są wciąż aktualne.

Uważnie słucha słowa Bożego.

Podejmuje refleksję nad słowem Bożym.

Pogłębia swoją relację z Panem Bogiem, starając się naśladować postacie biblijne.

Rozmowa kierowana z elementami pogadanki, analiza tekstu biblijnego, praca indywidualna, wykład.

Podręcznik ucznia, karty pracy, laptop, rzutnik, tablica.

Język polski: teksty biblijne – interpretacja tekstów, czytanie ze zrozumieniem.

Historia: starożytne cywilizacje Izraela i Babilonii.

Słownictwo religijne: prorok, świątynia, lud Boży, niewola babilońska.

A.11.

E.4.

Hiob – wzór mężnej wiary, odwagi i cierpliwości

Ukazanie postawy Hioba jako wzoru mężnej wiary, odwagi i cierpliwości

wobec cierpienia i nieszczęść.

Ukazanie bezgranicznego zaufania Bogu jako istoty chrześcijaństwa.

Streszcza historię Hioba.

Opisuje postawę Hioba wobec nieszczęść, które go spotkały.

Wyjaśnia, że Hiob był wzorem dla Żydów cierpiących niewinnie podczas niewoli babilońskiej.

Wskazuje, że Hiob jest uważany za prefigurację (figurę) Chrystusa.

Wyjaśnia postawę chrześcijanina (stanowisko Kościoła) wobec cierpienia, zła i nieszczęść.

Wyjaśnia, że przesłanie związane z wydarzeniami, które przeżył Hiob, oraz jego postawą są wciąż aktualne.

Podaje przykłady właściwego zachowania chrześcijanina wobec zła i nieszczęść.

Wymienia sposoby przeciwstawienia się złu i cierpieniu.

Podejmuje refleksję nad stosunkiem do cierpienia w świetle słowa Bożego.

Pogłębia swoją relację z Bogiem, starając się naśladować postawę Hioba wobec cierpienia i nieszczęść.

Pomaga ludziom cierpiącym i potrzebującym.

Rozmowa kierowana, wykład, pogadanka, analiza tekstu biblijnego, analiza tekstu piosenki, oglądanie filmików, praca z kartami pracy, burza mózgów, metoda Parmenidesa.

Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, komputer, projektor, filmiki: Nick Vojcick Lektor; Nick Vujicic – something more (Napisy_PL); Jacek Kaczmarski, Dzieci Hioba; Wykorzystaj cierpienie – film motywacyjny; ilustracje: Holocaust (Auschwitz-Birkenau), trzęsienie ziemi na Oceanie Indyjskim w 2004 r. (tsunami); czarna śmierć (epidemia dżumy w XIV w.).

Język polski: Księga Hioba, analiza tekstów literackich, umiejętność budowania słownych i pisemnych form wypowiedzi.

Biologia: powstawanie zjawiska tsunami.

Historia: starożytny Izrael (niewola babilońska), Holocaust (II wojna światowa); czarna śmierć (epidemia dżumy w XIV w.).

A.11.

C.1.

Narodzenie i dzieciń-stwo Jezusa Chrystusa

Wyjaśnienie tajemnicy i celu wcielenia Syna Bożego.

Umacnianie wiary i budzenie pragnienia życia zgodnego z nauczaniem Jezusa

Chrystusa.

Przedstawia perykopę ewangeliczną o narodzeniu Jezusa.

Opowiada perykopę o znalezieniu Jezusa w świątyni.

Wyjaśnia znaczenie terminu „wcielenie”.

Interpretuje w świetle Objawienia biblijne relacje o narodzeniu Jezusa i znalezieniu Go w świątyni.

Wyjaśnia rolę Maryi w tajemnicy wcielenia.

Omawia rolę Maryi i św. Józefa w wychowaniu Jezusa.

Wyraża wdzięczność Bogu za dar wcielenia, a rodzicom za dar życia i wychowania.

Pogłębia więź z Jezusem poprzez naśladowanie Jego postawy w dzieciństwie.

Odkrywa we własnym życiu Bożą miłość i pragnie się nią dzielić z ludźmi.

Opowiadanie, rozmowa kierowana, praca z tekstem biblijnym, projekcja filmu, praca z podręcznikiem i kartami pracy.

Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, Biblia Audio superprodukcja, komputer, projektor.

Język polski: interpretacja tekstów, znaczenia dosłowne i przenośne, informacje ważne i drugorzędne. Historia: historyczność Jezusa, narodziny w Betlejem, życie w Nazarecie.

Słownictwo religijne: wcielenie, Betlejem, świątynia jerozolimska, Nazaret.

A.13.

Jezus Chrystus prawdzi-wym człowie-kiem

Ukazanie Jezusa jako postaci historycznej.

Pogłębienie osobistej relacji z Panem Jezusem.

Ukazuje Jezusa jako prawdziwego człowieka.

Wyjaśnia, że Jezus Chrystus jest postacią historyczną.

Wymienia źródła chrześcijańskie i pozachrześcijańskie na temat historyczności Jezusa.

Przekonuje, że Jezus jest prawdziwym Bogiem i człowiekiem.

Uzasadnia, że Jezus istniał naprawdę.

Wskazuje na potrzebę świadectwa o Jezusie na co dzień.

Odkrywa we własnym życiu Chrystusa jako Mesjasza.

Pogłębia osobistą relację z Panem Jezusem.

Daje świadectwo o Jezusie w życiu codziennym.

Rozmowa kierowana, praca w grupach, celebracja liturgiczna, praca z podręcznikiem.

Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, teksty źródłowe: K. Tacyt: Roczniki ks. XV, 44; Talmud – wybrane fragmenty; Pliniusz Młodszy: List do cesarza Trajana ks. X,96; Józef Flawiusz Starożytności żydowskie; KKK, zdjęcia i obrazki postaci historycznych i fikcyjnych.

Język polski: biblijne proroctwa – znaczenia dosłowne i przenośne, metaforyczne i symboliczne.

Historia: historyczność Jezusa, cywilizacja Izraela.

Słownictwo religijne: obietnice mesjańskie, Mesjasz, Talmud.

A.5.

A.13.

Jezus Chrystus prawdziwym Bogiem

Przedstawienie faktów potwierdzających bóstwo Jezusa z Nazaretu.

Uświadomienie potrzeby świadczenia o Jezusie w codziennym życiu.

Opisuje wydarzenia z życia Jezusa potwierdzające Jego boską moc.

Wymienia tytuły, które wskazują na bóstwo Jezusa.

Wymienia przykłady dawania świadectwa wiary przez uczniów Jezusa i pierwszych chrześcijan.

Formułuje argumenty za bóstwem Jezusa.

Planuje działania mające na celu wyrażenie wiary w Jezusa Chrystusa jako Zbawiciela.

Odkrywa we własnym życiu Chrystusa jako Mesjasza.

Pogłębia osobistą relację z Panem Jezusem.

Daje świadectwo o Jezusie w życiu codziennym.

Rozmowa kierowana, krzyżówka, praca z podręcznikiem i kartami pracy, piosenka, „ABC świadka Chrystusa”, prezentacja multimedialna.

Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, komputer, Internet, projektor lub telewizor, pliki z prezentacją i piosenkami.

Język polski: biblijne proroctwa – znaczenia dosłowne i przenośne, metaforyczne i symboliczne.

Historia: historyczność Jezusa, narodziny i rozprzestrzenianie się chrześcijaństwa, cywilizacja Izraela.

Słownictwo religijne: obietnice mesjańskie, Chrystus (gr.), Mesjasz (hebr.) – namaszczony, Pan – Adonai (hebr.), Kyrios (gr.).

A.5.

A.13.

Ojczyzna Pana Jezusa

Ukazanie ziemskiej ojczyzny Pana Jezusa w kontekście Jego życiowych doświadczeń i zbawczej misji.

Opisuje geograficzne ukształtowanie Palestyny z czasów Pana Jezusa.

Podaje główne elementy kulturowe i historyczne, które ukształtowały ziemską ojczyznę Jezusa.

Wyjaśnia związek między geograficzną, kulturową i historyczną charakterystyką Palestyny a nauczaniem Pana Jezusa.

Wymienia główne regiony geograficzne Palestyny oraz krótko je charakteryzuje.

Uzasadnia wyjątkowy charakter Ziemi Świętej w zbawczej misji Pana Jezusa.

Wyjaśnia, skąd się wzięły nazwy biblijnych miejsc (np. Kalwaria) w różnych krajach świata, m.in. w Polsce.

Odkrywa we własnym życiu Chrystusa jako Mesjasza.

Wskazuje na wartość emocjonalnych więzi z własną ojczyzną.

Dziękuje za zbawczą misję Jezusa.

Rozmowa, pogadanka, prezentacja (mapa i zdjęcia z regionów Palestyny), praca z katechizmem, śpiew, modlitwa tekstem biblijnym.

Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, mapa lub Internet, komputer, rzutnik multimedialny.

Język polski: biblijne proroctwa – znaczenia dosłowne i przenośne, metaforyczne i symboliczne.

Historia: historyczność Jezusa, cywilizacja Izraela.

Geografia: mapa Palestyny, regiony Ziemi Świętej.

Słownictwo religijne: obietnice mesjańskie, Mesjasz, Palestyna, Ziemia Obiecana, Izrael, Ziemia Święta.

A.13.

Chrzest Jezusa

Zapoznanie z biblijnym wydarzeniem chrztu Jezusa w Jordanie.

Ukazanie Jezusa z Nazaretu jako Mesjasza posłanego przez Ojca.

Opowiada perykopę o chrzcie Jezusa według św. Łukasza.

Wyjaśnia różnicę między chrztem Janowym, chrztem Jezusa i sakramentem chrztu świętego.

Wymienia wymagania stawiane ochrzczonym.

Przedstawia i interpretuje w świetle objawienia biblijny tekst o chrzcie w Jordanie.

Uzasadnia, że Chrystus jest obiecanym Mesjaszem.

Odkrywa we własnym życiu Chrystusa jako Mesjasza.

Żyje zgodnie z wymaganiami wynikającymi z sakramentu chrztu świętego.

Rozmowa kierowana, analiza tekstu Pisma Świętego, analiza innych tekstów, analiza porównawcza, prawda/fałsz, diagram wielokrotnego wyboru, Abp Ryś. Podróż do Ziemi Świętej. Rzeka Jordan. Izrael 2019 (https://www.youtube.com/watch?v=ONffGDFjoSw).

Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, Rytuał rzymski – Obrzędy chrześcijańskiego wtajemniczenia dorosłych, rzutnik i projektor, odtwarzacz dźwięku.

Język polski: analiza i interpretacja tekstu literackiego, analiza tekstu źródłowego.

Geografia: charakterystyka Jordanu.

Wiedza o społeczeństwie: odczytywanie informacji z tekstu o charakterze użytkowym (akta personalne, CV).

A.13.

B.3.

Objawienie w Kanie Galilejskiej

Zapoznanie uczniów z wydarzeniem objawienia Chrystusa w Kanie Galilejskiej.

Ukazanie macierzyńskiego wstawiennictwa Maryi w Kościele.

Ukazanie znaczenia małżeństwa chrześcijańskiego.

Opowiada perykopę o objawieniu w Kanie Galilejskiej.

Opisuje zwyczaje związane z małżeństwem w czasach Jezusa.

Wymienia elementy liturgii ślubnej.

Przedstawia i interpretuje w świetle objawienia biblijne opowiadanie o cudzie w Kanie Galilejskiej.

Wskazuje na rolę Maryi w objawieniu Jezusa w Kanie Galilejskiej.

Odkrywa we własnym życiu Chrystusa jako Mesjasza.

Odkrywa Maryję jako Matkę wszystkich wierzących i wzór modlitwy.

Modli się za rodziców i dziadków oraz osoby przygotowujące się do sakramentu małżeństwa.

Rozmowa kierowana, analiza tekstu biblijnego, analiza innych tekstów, analiza porównawcza, bibliodrama, diagram, prezentacja multimedialna.

Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, opcjonalnie: rzutnik i projektor, świeca, zeszyt.

Język polski: analiza i interpretacja tekstu literackiego, kształtowanie umiejętności aktorskich (dramowych).

Historia i muzyka: zapoznanie z tradycjami ślubnymi innych kultur.

Słownictwo religijne: Mesjasz, objawienie Jezusa, Kana Galilejska, wino, ślubne tradycje żydowskie.

A.13.

Przemienie-nie na górze Tabor

Zapoznanie uczniów z wydarzeniem przemienienia Pańskiego.

Ukazanie wyjątkowości, znaczenia i sposobu spotkania z Chrystusem jako Bogiem.

Opowiada perykopę o przemienieniu Jezusa wg św. Łukasza (Łk 9,28-36).

Wyjaśnia różnicę pomiędzy osiągnięciami ludzi a zbawczym dziełem Chrystusa.

Tłumaczy, czym jest tabernakulum.

Uzasadnia różnicę między Chrystusem a osobami mającymi wpływ na dzieje ludzkości.

Wskazuje na możliwe sposoby doświadczenia Bożej obecności w swoim życiu.

Odkrywa we własnym życiu Chrystusa jako Mesjasza.

Pielęgnuje wartość i znaczenie modlitwy osobistej oraz adoracji Najświętszego Sakramentu.

Rozmowa kierowana, analiza tekstu Pisma Świętego, analiza innych tekstów, analiza porównawcza.

Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, opcjonalnie: rzutnik i projektor, zeszyt.

Język polski: analiza tekstu literackiego, analiza tekstu użytkowego (artykuł prasowy), znajomość symboliki literackiej.

Historia i wiedza o społeczeństwie: znajomość faktów z życia wybitnych ludzi z historii i współczesności.

Plastyka: wybrane dzieła malarskie o tematyce biblijnej ilustrujące omawiane sceny z Ewangelii.

Słownictwo religijne: Mesjasz, przemienienie Pańskie, góra Tabor, tabernakulum.

A.13

Cuda Jezusa

Zapoznanie uczniów z cudami dokonywanymi przez Jezusa.

Kształtowanie umiejętności modlitwy wstawienniczej.

Określa, czym jest cud.

Wyjaśnia, kto może czynić cuda.

Wymienia cuda Jezusa – uzdrowienie sługi setnika (Łk 7,1-10), uciszenie burzy na jeziorze (Łk 8,22-25), wskrzeszenie córki Jaira (Łk 8,40-42a.49-55), nakarmienie pięciu tysięcy ludzi (Łk 9,10-17), uzdrowienie niewidomego pod Jerychem (Łk 18,35-43); ewentualnie inne cuda z Ewangelii wg św. Łukasza.

Opowiada o wybranych cudach: uzdrowieniach, uciszeniu burzy i rozmnożeniu chleba jako znakach mesjańskich nadejścia królestwa Bożego i wyrazie miłości Jezusa do człowieka.

Wskazuje na cuda obecne w życiu i historii Kościoła oraz w czasach obecnych.

Uważnie słucha słowa Bożego i je czyta.

Odkrywa we własnym życiu Chrystusa jako Mesjasza.

Modli się w intencji innych.

Rozmowa kierowana, analiza tekstu Pisma Świętego, analiza innych tekstów, analiza porównawcza, analiza tabeli, drama.

Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, opcjonalnie: rzutnik i projektor, zeszyt.

Język polski: analiza tekstu literackiego, analiza porównawcza, analiza świata przedstawionego w utworze literackim, kształtowanie umiejętności aktorskich (dramowych).

A.13.

Liturgia Kościoła

Przybliżenie uczniom liturgii Kościoła jako przestrzeni szczególnego spotkania człowieka z Bogiem.

Kształtowanie w uczniach postawy świadomego, aktywnego i pełnego uczestnictwa w liturgii Kościoła.

Podaje definicję liturgii oraz wymienia formy kultu i modlitwy zaliczane do liturgii Kościoła.

Wyjaśnia, czym jest znak liturgiczny, wymienia najważniejsze znaki używane w liturgii Kościoła.

Wyjaśnia znaczenie najważniejszych postaw ciała i gestów liturgicznych.

Określa związek między wybranym znakiem liturgicznym a działaniem łaski Bożej.

Omawia związek między znakami używanymi w liturgii i własną codziennością.

Na podstawie Eucharystii wskazuje na niewidzialny wymiar widzialnych znaków liturgicznych.

Odnosi się z szacunkiem do przestrzeni liturgicznej i przedmiotów używanych w trakcie liturgii.

Aktywnie angażuje się w życie liturgiczne swojej wspólnoty parafialnej.

Dziękuje Bogu za możliwość spotkania z Nim oraz wspólnotą w liturgii Kościoła.

Praca z tekstem, rozmowa kierowana, odtworzenie filmu, elementy wykładu,

prezentacja przygotowanych pomocy dydaktycznych, zabiegi dydaktyczne.

Pismo Święte, podręcznik ucznia, Youcat, komputer, projektor, film Czy wiesz, co tak naprawdę dzieje się podczas Mszy świętej?, zdjęcia ukazujące sprawowanie siedmiu sakramentów, dowolny tom Liturgii Godzin, kociołek na wodę świeconą, kropidło, tacka lub naczynie, garstka siana, zapałki, dowolny znak drogowy, woda, oliwa, świeca, węgielek, odrobina kadzidła.

Język polski: czytanie ze zrozumieniem i interpretacja tekstów dotyczących liturgii Kościoła.

Historia: nawiązania do cywilizacji starożytnej Grecji i Rzymu (korzenie terminu „liturgia”).

Edukacja dla bezpieczeństwa: powtórzenie informacji dotyczących wybranych znaków drogowych i poruszania się na drodze.

B.1.

Sakramenty źródłem życia Kościoła

Ukazanie, że Bóg jest źródłem miłości.

Przypomnienie, że Bóg pragnie, abyśmy uczestniczyli w Jego życiu poprzez przyjmowanie sakramentów.

Wymienia i opisuje siedem sakramentów świętych.

Wyjaśnia, że życie Kościoła pochodzi od Boga.

Przedstawia owoce przyjmowania sakramentów.

Wskazuje na konieczność kształtowania postawy otwartości na łaskę.

Uzasadnia postawę wdzięczności za sakramenty.

Wyjaśnia znaczenie sakramentów w życiu chrześcijanina.

Interpretuje postawę odpowiedzialności za Kościół.

Identyfikuje się ze wspólnotą Kościoła.

Wierzy w zbawczą obecność Chrystusa w sakramentach świętych.

Spotyka się z Jezusem w sakramentach świętych.

Rozmowa kierowana, analiza tekstu, pogadanka, prezentacja audiowizualna, gra dydaktyczna.

Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, zdjęcia źródeł lub film ukazujący źródło, arkusz szarego papieru.

Język polski: analiza tekstu biblijnego i literackiego, interpretacja tekstów.

Plastyka: wykonanie plakatu mapy życia Kościoła.

Słownictwo religijne: sakrament, Kościół, wspólnota, Mistyczne Ciało Chrystusa.

B.3.

Chrzest święty początkiemdrogi do Ojca

Ukazanie sakramentu chrztu jako przymierza z Bogiem.

Uświadomienie, że sakrament chrztu jest fundamentem życia chrześcijańskiego.

Wyjaśnia, czym jest sakrament chrztu św.

Omawia znaczenie i skutki chrztu św.

Mówi, jak brzmi formuła chrzcielna, co jest materią i kto może udzielać chrztu.

Uzasadnia, dlaczego Kościół chrzci małe dzieci.

Wskazuje na konieczność sakramentu chrztu do zbawienia.

Uzasadnia, że godność chrześcijanina wynika z chrztu św.

Przejawia postawę wdzięczności Bogu za sakrament chrztu św.

Jest odpowiedzialny za dar chrztu św.

Szanuje godność własną i innych. Przestrzega w życiu zobowiązań wynikających z chrztu św.

Analiza tekstów, pogadanka, rozmowa kierowana, metoda poglądowa.

Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, obraz przedstawiający chrzest Jezusa, zdjęcia lub obrazy ukazujące sakrament chrztu, arkusz z mapą życia Kościoła.

Język polski: analiza tekstu biblijnego i literackiego, interpretacja tekstów.

Plastyka: wykonanie plakatu mapy życia Kościoła.

Słownictwo religijne: sakrament, chrzest, przymierze, Kościół, wspólnota, zbawienie.

B.4.

Sakrament bierzmowania wezwaniem do życia wiarą

Uświadomienie, że Bóg jest wierny zawartemu ze mną przymierzu.

Ukazanie bierzmowania jako sakramentu umacniającego w wierze i dawaniu świadectwa o Chrystusie.

Kształtowanie postawy odpowiedzialności za wzrost w łasce.

Wyjaśnia, czym jest sakrament bierzmowania.

Przedstawia istotę i skutki bierzmowania.

Wymienia dary Ducha Świętego.

Opisuje i wyjaśnia obrzędy bierzmowania.

Omawia znaczenie sakramentu bierzmowania dla życia chrześcijanina.

Uzasadnia potrzebę otwarcia na dary Ducha Świętego.

Wierzy w pomoc Ducha Świętego, którego w sposób szczególny przyjmuje w sakramencie bierzmowania.

Świadomie przygotowuje się do bierzmowania.

Kształtuje postawę współpracy z Duchem Świętym w życiu.

Praca z tekstem biblijnym, wykład, pogadanka, praca w grupach, rozmowa kierowana, gra dydaktyczna.

Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, mapa życia Kościoła.

Język polski: analiza tekstu biblijnego i literackiego, interpretacja tekstów.

Plastyka: wykonanie plakatu mapy życia Kościoła.

Słownictwo religijne: sakrament, bierzmowanie, dary Ducha Świętego, przymierze, Kościół, wspólnota, świadectwo.

B.5.

Eucharystia ofiarą Chrystusa i Kościoła

Uświadomienie, że Eucharystia jest ofiarą Chrystusa i Kościoła.

Ukazanie roli Eucharystii w jednoczeniu wspólnoty Kościoła.

Ukazanie prawdy, że w Eucharystii Jezus przemienia każdego z nas.

Tłumaczy, że Eucharystia jest ofiarą Chrystusa i Kościoła oraz ucztą miłości.

Wyjaśnia, że w czasie Eucharystii wspólnota wierzących wzmacnia więzy Kościoła.

Opowiada, w jaki sposób jednoczymy się z Jezusem i braćmi.

Przekonuje o konieczności życia w łasce i uczestnictwa w Eucharystii.

Uzasadnia, dlaczego Eucharystia jest centrum liturgii i życia chrześcijańskiego.

Wyjaśnia, co jest materią, a co formą, i kto jest szafarzem Eucharystii.

Okazuje wdzięczność za dar Eucharystii.

Uczestniczy systematycznie we Mszy św.

Adoruje Jezusa w Najświętszym Sakramencie.

Rozmowa kierowana, pogadanka, analiza tekstu biblijnego, metoda poglądowa.

Podręcznik ucznia, karty pracy, zdjęcia mikroskopowego obrazu cząsteczek wody, zdjęcia kanionu, zdjęcia zapory, trochę piasku bądź cukru, mapa życia Kościoła.

Język polski: analiza tekstu biblijnego i literackiego, interpretacja tekstów.

Plastyka: wykonanie plakatu mapy życia Kościoła.

Słownictwo religijne: sakrament, chrzest, Eucharystia, ofiara, przymierze, Kościół, wspólnota, jedność, zbawienie.

B.6.

Zbawienne owoce sakramentu pokuty i pojednania

Ukazanie Chrystusa jako zawsze szukającego każdego zagubionego człowieka.

Przypomnienie, że w sakramencie pokuty i pojednania Bóg leczy nas swoją

łaską.

Uzasadnia, dlaczego tylko kapłani mogą odpuszczać grzechy.

Opisuje ustanowienie sakramentu pokuty i pojednania.

Wymienia warunki sakramentu pokuty i pojednania.

Wyjaśnia warunki sakramentu pokuty i pojednania.

Uzasadnia potrzebę troski o życie w stanie łaski uświęcającej.

Wyjaśnia, że należy kształtować swoje sumienie według wskazań słowa Bożego.

Pogłębia swoją więź z Chrystusem poprzez poznawanie Jego Osoby i nauczania.

Uważnie słucha słowa Bożego i je czyta.

Systematycznie przystępuje do sakramentu pokuty i pojednania.

Analiza tekstu biblijnego, pogadanka, gra dydaktyczna.

Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, mapa życia Kościoła, zdjęcie spowiadającej się osoby, zdjęcie rozgrzeszającego księdza.

Język polski: analiza tekstu literackiego, analiza porównawcza, znajomość gatunków literackich, analiza świata przedstawionego w utworze literackim.

Plastyka: dzieła malarskie o tematyce biblijnej ilustrujące spotkanie syna marnotrawnego z ojcem.

Słownictwo religijne: Mesjasz, sumienie, królestwo Boże, syn marnotrawny.

B.7.

Sakrament namaszczenia

chorych umocnieniem w cierpieniu

Ukazanie Chrystusa bliskiego chorym i cierpiącym.

Uświadomienie, że tylko w zjednoczeniu z Chrystusem nasze cierpienie ma wymiar zbawczy.

Wyjaśnia, czym jest sakramentu namaszczenia chorych.

Podaje biblijne podstawy sakramentu chorych.

Opisuje liturgię sakramentu chorych.

Tłumaczy wartość sakramentu dla starszych, chorych i cierpiących.

Omawia znaczenie i skutki sakramentu chorych jako daru i pomocy w przeżywaniu cierpienia.

Przejawia postawę wdzięczności Bogu za sakrament namaszczenia chorych.

Rozumie sens cierpienia w jedności z Chrystusem.

Pomaga ludziom chorym.

Analiza tekstu biblijnego, rozmowa kierowana, pogadanka, gra dydaktyczna.

Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, mapa życia Kościoła, zdjęcia namaszczenia dłoni, zdjęcia olejów świętych.

Język polski: analiza tekstu biblijnego i literackiego, interpretacja tekstów.

Plastyka: wykonanie plakatu mapy życia Kościoła.

Słownictwo religijne: sakrament, namaszczenie chorych, Wiatyk, olej święty, przymierze, Kościół, wspólnota, zbawienie.

B.8.

Sakrament święceń udziałem w misji i mocy Chrystusa

Kształtowanie świadomości, że Chrystus sam wybiera do kapłaństwa tych, których chce.

Ukazanie roli sakramentu kapłaństwa w Kościele.

Opowiada tekst biblijny o powołaniu uczniów.

Opisuje, czym jest sakrament święceń i w jaki sposób jest udzielany.

Podaje skutki święceń prezbiteratu.

Przedstawia motywy przyjęcia sakramentu święceń.

Przekonuje o wartości sakramentów święceń w służbie wspólnoty.

Wyjaśnia, że w życiu należy przyjmować postawę otwartości na Boże wezwanie.

Okazuje wdzięczność za dar kapłaństwa.

Pielęgnuje w sobie postawę wdzięczności za kapłanów.

Modli się za kapłanów i o powołania do kapłaństwa.

Analiza tekstu biblijnego, rozmowa kierowana, pogadanka, metoda poglądowa.

Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, mapa życia Kościoła, zdjęcie kapłana w szatach liturgicznych.

Język polski: analiza tekstu biblijnego i literackiego, interpretacja tekstów.

Plastyka: wykonanie plakatu mapy życia Kościoła.

Słownictwo religijne: sakrament, chrzest, powołanie, kapłaństwo, Eucharystia, ofiara Mszy św., Kościół, wspólnota, zbawienie.

B.9.

Sakrament małżeństwa żywym obrazem miłości Chrystusa i Kościoła

Ukazanie sakramentu małżeństwa jako realizacji powołania człowieka.

Uświadomienie, że małżeństwo chrześcijańskie jest obrazem miłości Chrystusa do Kościoła.

Opowiada, w jaki sposób zawiera się sakrament małżeństwa.

Interpretuje niektóre teksty biblijne mówiące o małżeństwie.

Przedstawia motywy przyjęcia sakramentu małżeństwa.

Uzasadnia potrzebę odpowiedzialnego przygotowania do małżeństwa.

Wskazuje na konieczność pielęgnowania postawy szacunku dla kolegów/ koleżanek jako przyszłych mężów/żon.

Przekonuje o wartości sakramentu małżeństwa w służbie wspólnoty.

Okazuje wdzięczność za dar małżeństwa i rodziny.

Pielęgnuje w sobie postawę wdzięczności za rodziców.

Modli się o rozeznanie powołania.

Analiza tekstu biblijnego, rozmowa kierowana, pogadanka, gra dydaktyczna.

Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, mapa życia Kościoła, zdjęcia małżeństw rozcięte na zasadzie puzzli, tak by osobno była żona, osobno mąż, obraz Jezusa i zdjęcie Kościoła jako wspólnoty.

Język polski: analiza tekstu biblijnego i literackiego, interpretacja tekstów.

Plastyka: wykonanie plakatu mapy życia Kościoła.

Słownictwo religijne: sakrament, chrzest, powołanie, małżeństwo, domowy Kościół, wspólnota, zbawienie.

B.9.

Sakramen-talia umocnie-niem wiary

Ukazanie potrzeby praktykowania tradycyjnych zwyczajów, zwłaszcza obrzędów błogosławieństw.

Uświadomienie, że tradycyjne poświęcenia nie działają mechanicznie, lecz są znakami wiary i wzrostu pobożności.

Pokazanie ewangelizacyjnego wymiaru sprawowania sakramentaliów i innych zwyczajów religijnych.

Tłumaczy pojęcie „sakramentalia”.

Wymienia tradycyjne błogosławieństwa związane z rokiem liturgicznym i kultem świętych.

Wyjaśnia znaczenie używania podczas liturgii i w życiu codziennym wody święconej.

Przedstawia znaczenie pogrzebu kościelnego.

Uzasadnia konieczność praktykowania tradycyjnych obrzędów i tłumaczy wpływ tej praktyki na wzrost wiary w konkretnym środowisku.

Wyjaśnia antropologiczny wymiar sakramentaliów – koncentruje uwagę na ludziach, którzy posługują się poświęconymi rzeczami lub działają w poświęconych miejscach.

Identyfikuje się ze wspólnotą Kościoła.

Jest przekonany o wartości sakramentaliów w służbie wspólnoty.

Daje świadectwo wiary.

Pogadanka, analiza tekstu, prezentacja multimedialna.

Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, naczynie ze zwykłą wodą lub wodą święconą, symboliczne kartki z kalendarza, magnesy, zdjęcia przedstawiające Boże Narodzenie i Triduum Paschalne, projektor multimedialny, płyta CD.

Język polski: analiza tekstu biblijnego i literackiego, interpretacja tekstów.

Muzyka i plastyka: przykłady muzycznej twórczości ludowej i religijnej, obrzędy i zwyczaje, tradycje regionalne związane z sakramentaliami.

Słownictwo religijne: sakrament, sakramentalia, Kościół, wspólnota, pogrzeb, modlitwy za zmarłych.

B.2.

Aniołowie w historii zbawienia

Przypomnienie, utrwalenie i pogłębienie wiadomości na temat duchów czystych – aniołów.

Wyjaśnia, kim są aniołowie.

Opowiada o roli aniołów w historii zbawienia.

Wyjaśnia znaczenie imion i zadania, jakie powierzył Pan Bóg archaniołom: Michałowi, Rafałowi, Gabrielowi.

Opisuje zadania Anioła Stróża wobec ludzi.

Odnajduje w Piśmie Świętym podane teksty biblijne (Łk 1,26-38; Mt 2,13-14).

Analizuje fragmenty Pisma Świętego opowiadające o działalności aniołów (Ps 91,9-13; Ap 7,11-12).

Redaguje tekst modlitwy do Anioła Stróża.

Modli się do Anioła Stróża i archaniołów.

Wie, że w liturgii święto Świętych Archaniołów: Michała, Rafała i Gabriela obchodzimy 29 września, a Aniołów Stróżów wspominamy 2 października.

Wyraża wdzięczność aniołom za opiekę w życiu.

Rozmowa kierowana, opowiadanie, analiza tekstu, diagram, praca z podręcznikiem, praca z kartami pracy, krótki wykład, projekcja materiału, notatka.

Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, Katechizm Kościoła katolickiego dla młodych „Youcat” , Internet, komputer, projektor.

Język polski: analiza i interpretacja tekstów – fragmentów Pisma Świętego i tekstów z podręcznika, tworzenie spójnych wypowiedzi ustnych i pisemnych.

Słownictwo religijne: anioł, archanioł, Anioł Stróż, wspólnota, historia

zbawienia.

A.11.

Różaniec streszcze-niem Ewangelii

Przypomnienie, utrwalenie i pogłębienie wiadomości na temat modlitwy różańcowej.

Definiuje modlitwę różańcową.

Opowiada o święcie Matki Bożej Różańcowej.

Uzasadnia, dlaczego różaniec jest streszczeniem Ewangelii.

Opisuje, w jaki sposób powstała modlitwa różańcowa.

Wymienia części różańca świętego.

Redaguje rozważanie wybranej tajemnicy różańca (określa m.in., jakie wydarzenie w niej wspominamy i do czego nas Pan Bóg wzywa).

Projektuje plakat, który będzie przypominał uczniom całej szkoły o modlitwie różańcowej w październiku.

Opowiada, w jaki sposób należy modlić się na różańcu.

Wskazuje, dlaczego wielu ludziom trudno jest modlić się na różańcu.

Wzmacnia swoją wdzięczność za modlitwę różańcową.

Rozmowa kierowana, opowiadanie, analiza tekstu, diagram, praca z podręcznikiem,

praca z kartami pracy, krótki wykład, projekcja prezentacji multimedialnej, notatka.

Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, Internet, komputer, projektor.

Język polski: analiza tekstu – świadectwa i fragmentów z podręcznika, tworzenie spójnych wypowiedzi ustnych i pisemnych.

Wychowanie do życia w rodzinie: wspólna modlitwa różańcowa, wyrażanie wdzięczności rodzicom, szacunek dla wspólnoty eklezjalnej.

Plastyka: zaprojektowanie plakatu.

Słownictwo religijne: chrzest, różaniec, modlitwa kontemplacyjna, streszczenie Ewangelii, wspólnota, Lepanto.

D.5.

Uroczystość Wszystkich Świętych

Pogłębienie wiadomości na temat uroczystości Wszystkich Świętych.

Motywowanie do realizacji powołania do świętości.

Określa, czym jest świętość i niebo.

Opowiada o uroczystości Wszystkich Świętych.

Wyjaśnia, na czym polega naśladowanie świętych.

Sporządza instrukcję na temat „Jak zostać świętym?”.

Układa modlitwę wstawienniczą do wybranego świętego lub błogosławionego.

Podaje różnicę między uroczystością Wszystkich Świętych a wspomnieniem Wszystkich Wiernych Zmarłych.

Redaguje życiorys swojego świętego patrona.

Jednoczy się z Chrystusem w tajemnicy świętych obcowania.

Ufa Bogu i stara się żyć w gotowości na przyjście Chrystusa.

Podejmuje wysiłek, aby naśladować przykład świętych.

Rozmowa kierowana, opowiadanie, praca z podręcznikiem, praca z kartami pracy, krótki wykład, analiza tekstu, notatka, projekcja prezentacji multimedialnej.

Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, Internet, projektor, komputer, Katechizm Kościoła katolickiego dla młodych Youcat, prezentacja multimedialna.

Język polski: tworzenie wypowiedzi, odczytywanie tekstów poprzez przekład intersemiotyczny.

Historia: kult świętych, historia Kościoła w Polsce.

Wychowanie do życia w rodzinie: wartości i tradycje ważne w rodzinie, wspólna modlitwa, wyrażanie pamięci.

Muzyka: przykłady religijnej muzycznej twórczości ludowej, pieśni ku czci świętych.

Plastyka: przykłady obrzędów, zwyczajów, tradycji regionu.

B.2.

A.8.

E.4.

WYMAGANIA EDUKACYJNE NAUCZANIA RELIGII W KLASIE 7 SZKOŁY PODSTAWOWEJ

Program: Komisja Wychowania KEP, Bóg kocha i zbawia człowieka (AZ-2-01/18)

Podręcznik „Bóg wskazuje nam drogę”

ks. Krzysztof Węgrzyn

Szkoła Podstawowa nr 2 im. ks. prof. Józefa Tischnera w Szczawnicy

rok szkolny 2026-2027

Lp.	Temat lekcji	Cele katechetyczne – wymagania ogólne	Treści nauczania – wymagania szczegółowe			Metody i techniki	Środki dydaktyczne	Korelacja z edukacją szkolną	Podstawa programowa
Lp.	Temat lekcji	Cele katechetyczne – wymagania ogólne	Wiedza	Umiejętności	Postawy	Metody i techniki	Środki dydaktyczne	Korelacja z edukacją szkolną	Podstawa programowa
1.	Sens i wartość ludzkiego życia	Zapoznanie z nauczaniem Kościoła na temat sensu i wartości ludzkiego życia. Podejmowanie refleksji nad sensem i celem własnego życia.	Wyjaśnia znaczenia wyrażeń „sens życia” i „wartość ludzkiego życia”. Wyjaśnia prawdę, że człowiek został stworzony z miłości. Określa człowieka jako istotę cielesno-duchową.	Interpretuje teksty z nauczania Kościoła dotyczące sensu i wartości życia. Uzasadnia, że wiara przyczynia się do szczęśliwego życia w wymiarach zarówno doczesnym, jak i wiecznym. Wyjaśnia, dlaczego należy szanować życie od poczęcia do naturalnej śmierci.	Dziękuje za dar życia i miłości. Podejmuje refleksję nad sensem swojego życia. Nawiązuje i pielęgnuje osobową relację z Bogiem.	Analiza tekstu biblijnego, rozmowa kierowana, opowiadanie, praca z podręcznikiem, praca z kartami pracy, krótki wykład, rachunek sumienia, pieśń.	Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, komputer, Internet, projektor, kolorowe kartki.	Język polski: realizacja człowieczeństwa w relacji osobowej – przykłady znaczenia relacji osobowych, analiza tekstów z podręcznika. Wychowanie do życia w rodzinie: wychowanie do miłości, prawdy i wdzięczności za dar życia.	A.1.
2.	Człowiek w relacji z Bogiem i bliźnim	Ukazanie, że człowiek został stworzony na obraz i podobieństwo Boga i dlatego jest zdolny do budowania relacji. Przedstawienie relacji z Bogiem i bliźnim jako sensu życia.	Wyjaśnia, że Bóg chciał wejść w relacje z człowiekiem i dlatego pierwszy mu się objawił. Wskazuje, na czym polega budowanie relacji z Bogiem i bliźnim. Omawia treść przykazania miłości.	Wyjaśnia, dlaczego w każdym człowieku jest pragnienie budowania relacji. Wymienia sposoby kształtowania więzi z Bogiem i bliźnim. Uzasadnia, dlaczego Bóg ma pierwszeństwo w życiu człowieka.	Okazuje szacunek wobec siebie i innych. Kształtuje swoje relacje zgodnie z przykazaniem miłości. Nawiązuje i pielęgnuje osobową relację z Bogiem.	Pogadanka, rozmowa kierowana, analiza tekstu, praca z podręcznikiem, praca w parach, dialog, słoneczko, celebracja.	Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, magnetofon CD mp3, opcjonalnie zeszyty, kartki papieru.	Język polski: analiza tekstu literackiego i biblijnego, zapoznanie z fragmentami Małego Księcia Antoine’a de Saint-Exupéry’ego, kształtowanie umiejętności argumentacji. Wychowanie do życia w rodzinie: potrzeby miłości i przynależności – rodzinne wychowanie do miłości, wychowanie religijne i moralne, wartości i tradycje ważne w rodzinie, w tym wspólne świętowanie, organizacja i przeżywanie wolnego czasu, podział obowiązków, praca i rekreacja.	A.5.
3.	Modlitwa w życiu człowieka	Pogłębienie wiedzy na temat roli modlitwy w życiu człowieka. Rozwijanie świadomości znaczenia modlitwy w życiu chrześcijanina.	Wyjaśnia, że potrzebę realizacji człowieczeństwa można spełnić w relacji osobowej z Bogiem. Tłumaczy, czym jest modlitwa. Wyjaśnia, że Chrystus jest najdoskonalszym nauczycielem i mistrzem modlitwy. Wymienia cechy modlitwy, jej formy i rodzaje. Wyjaśnia, co oznaczają poszczególne postawy modlitewne.	Argumentuje, że modlitwa jest konieczna w autentycznej relacji z Bogiem. Uzasadnia potrzebę modlitwy w życiu chrześcijanina. Redaguje po jednym wezwaniu modlitwy uwielbienia, dziękczynienia, przebłagania i prośby.	Wyraża przekonanie o potrzebie modlitwy. Troszczy się o wzrost swojej wiary przez chętne podejmowanie modlitwy. Przyjmuje odpowiednie postawy podczas modlitwy.	Rozmowa kierowana, scenka rodzajowa, pogadanka, burza mózgów, analiza tekstu biblijnego, analiza tekstów zamieszczonych w podręczniku.	Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, zeszyt, komputer, projektor, tablica.	Język polski: realizacja człowieczeństwa w relacji osobowej – przykłady znaczenia relacji osobowych (np. opis relacji między Małym Księciem i lisem z Małego Księcia Antoine’a de Saint-Exupéry’ego, przemiana bohatera Opowieści wigilijnej Charlesa Dickensa). Wychowanie do życia w rodzinie: rodzinne wychowanie do miłości, wychowanie religijne do modlitwy, wartości i tradycje ważne w rodzinie, w tym wspólne świętowanie i wspólna modlitwa. Muzyka: pieśni religijne (np. Czego chcesz od nas, Panie Jana Kochanowskiego).	D.1.
4.	Dekalog Bożym darem	Ukazanie Dekalogu jako Bożego daru. Przypomnienie wiadomości o Dekalogu.	Wyjaśnia, co to jest Dekalog. Wymienia z pamięci przykazania Dekalogu. Uzasadnia, że w przykazaniu miłości zawierają się wszystkie przykazania Dekalogu.	Uzasadnia, że Dekalog bezbłędnie wskazuje najlepszą drogę przez życie. Tłumaczy, dlaczego przykazanie miłości jest najważniejszym przykazaniem.	Dziękuje za dar przykazań Bożych i przykazanie miłości. Wykazuje wolę zachowywania Dekalogu. Przestrzega wartości wynikających z przykazań.	Analiza tekstu biblijnego, rozmowa kierowana, opowiadanie, praca z podręcznikiem, praca z kartami pracy, krótki wykład.	Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, gazety, papier, klej, nożyczki, wykreślanka, komputer, Internet.	Język polski: analiza tekstów z podręcznika i z gazet, dzieła literackie i filmowe inspirowane treścią Dekalogu. Wychowanie do życia w rodzinie: wychowanie do miłości, prawdy, uczciwości, wychowanie patriotyczne, religijne, moralne. Słownictwo religijne: przymierze, Dziesięć przykazań Bożych, przykazanie miłości.	C.3.
5.	Nie będziesz miał bogów cudzych przede Mną	Pogłębienie wiedzy na temat pierwszego przykazania Dekalogu. Ukazanie głębokiej relacji z Bogiem jako sensu życia.	Wymienia podstawowe przymioty Boga. Wyjaśnia znaczenie wiary w życiu człowieka, wymienia jej przymioty oraz postawy jej odrzucenia (ateizm i niewiara). Przedstawia źródła wiedzy na temat istnienia Boga.	Przytacza argumenty wymieniane przez wierzących w dyskusjach z przedstawicielami współczesnego ateizmu. Wyjaśnia pojęcia: ateizm, deizm, niewiara i agnostycyzm. Wyjaśnia, że zabobon, bałwochwalstwo, wróżbiarstwo oraz magia są wynikami fałszywego obrazu Boga.	Żyje wartościami wynikającymi z przykazań. Dba o wzrost wiary i żyje według jej zasad – słucha słowa Bożego i przyjmuje sakramenty święte. Dąży do zdobycia wiedzy służącej pogłębieniu wiary. Stawia Boga na pierwszym miejscu w swoim życiu.	Analiza tekstu, rozmowa kierowana, praca z podręcznikiem, pokaz, burza mózgów.	Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, projektor i komputer, tablica, kreda, czyste kartki.	Język polski: wykorzystanie elementów retoryki w przygotowaniu do dyskusji z niewierzącymi lub niepraktykującymi, elementy filozofii – ateizm, deizm. Wychowanie do życia w rodzinie: wychowanie do wiary, miłości i szacunku do przykazań Bożych. Słownictwo religijne: ateizm, deizm, niewiara, agnostycyzm.	C.4.
6.	Nie będziesz brał imienia Pana, Boga swego, nadaremnie	Pogłębienie wiedzy na temat drugiego przykazania Dekalogu.	Wyjaśnia, na czym polega szacunek dla imienia Bożego. Wymienia sposoby oddawania czci Bogu.	Podaje przykłady wykroczeń przeciwko drugiemu przykazaniu Bożemu (bluźnierstwo, nieuczciwość, krzywoprzysięstwo, wiarołomstwo). Wymienia zadania wynikające z tego przykazania. Uzasadnia szacunek dla imienia Boga.	Przestrzega wartości wynikających z przykazań. Nie nadużywa imienia Bożego. Wzorując się na świadkach wiary, daje świadectwo o Bogu.	Analiza tekstu, rozmowa kierowana, praca z podręcznikiem ucznia, pokaz, burza mózgów.	Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, projektor i komputer, tablica, kreda.	Język polski: biografie świętych w literaturze, hierarchia wartości wybranych bohaterów literackich. Muzyka: relacje z Bogiem (pieśni religijne). Wychowanie do życia w rodzinie: wychowanie do wiary, miłości i szacunku do przykazań Bożych.	C.4.
7.	Pamiętaj, abyś dzień święty święcił	Przypomnie-nie i pogłębienie rozumienia treści trzeciego przykazania Dekalogu.	Wyjaśnia, dlaczego niedziela jest dla chrześcijan dniem świętym. Wymienia wykroczenia przeciwko trzeciemu przykazaniu Dekalogu. Wymienia nazwy i daty najważniejszych uroczystości w ciągu roku liturgicznego. Wyszukuje w Internecie czytania na najbliższą niedzielę i sigla wpisuje do zeszytu.	Uzasadnia, dlaczego jednocześnie nie można być człowiekiem wierzącym i niepraktykującym. Opracowuje plan chrześcijańskiego spędzania niedzieli w rodzinie. Uzasadnia, dlaczego Eucharystia jest w centrum chrześcijańskiej niedzieli.	Stawia Boga na pierwszym miejscu w swoim życiu. Troszczy się o chrześcijańskie świętowanie niedzieli. Chętnie uczestniczy w niedzielnej Mszy św.	Analiza tekstu, rozmowa kierowana, opowiadanie, praca z podręcznikiem, praca z kartami pracy, krótki wykład, projekcja materiału filmowego, notatka.	Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, Internet, projektor, komputer, tablica, kreda, nagranie Psalmu 122.	Język polski: tworzenie wypowiedzi. Wychowanie do życia w rodzinie: wychowanie religijne – wychowanie do wiary, miłości i modlitwy, wartości i tradycje ważne w rodzinie, w tym wspólne świętowanie i wspólna modlitwa. Muzyka: pieśni religijne – pieśni eucharystyczne. Słownictwo religijne: Dekalog, niedziela, dzień święty, Msza św.	C.4.
8.	Ewangelia – serce Pisma Świętego	Zapoznanie uczniów z Ewangelią i jej przesłaniem. Ukazanie obecności zbawczego orędzia Chrystusa w Ewangelii.	Wyjaśnia, czym jest Ewangelia. Opowiada o orędziu poszczególnych Ewangelii.	Przedstawia podstawowe fakty z życia, działalności i nauczania Jezusa Chrystusa w porządku chronologicznym. Charakteryzuje specyfikę i przesłanie poszczególnych Ewangelii.	Pogłębia swoją więź z Chrystusem poprzez poznawanie Jego Osoby i nauczania. Uważnie słucha słowa Bożego i je czyta. Stara się układać swoje życie według wskazań słowa Bożego.	Rozmowa kierowana, analiza tekstu biblijnego, analiza innych tekstów, analiza tabeli, praca w grupach, analiza diagramu, praca z tekstem literackim.	Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, opcjonalnie: projektor, zeszyt, propozycje multimedialne: BiblieProject Ewangelia, BiblieProject Wprowadzenie: Nowy Testament.	Język polski: zapoznanie z gatunkiem literackim Ewangelii, zapoznanie z zasadami analizy i interpretacji dzieła literackiego w kontekście jego powstania. Historia: zapoznanie z kontekstem historycznym powstania Ewangelii.	A.9. A.10.
9.	Jezus głosi królestwo Boże	Zapoznanie uczniów z ideą królestwa Bożego głoszonego przez Chrystusa. Ukazanie obecności królestwa Bożego w Kościele oraz w życiu uczniów.	Wyjaśnia określenie „królestwo Boże” i wymienia miejsca biblijne mówiące o królowaniu Boga. Wyjaśnia, że królestwo Boże jest obecne w Kościele. Wymienia wymagania stawiane uczestnikowi królestwa Bożego.	Zestawia wydarzenia i teksty biblijne z podstawowymi prawdami wiary Kościoła. Interpretuje przypowieści biblijne.	Odkrywa we własnym życiu Chrystusa jako Mesjasza – Króla. Stara się układać swoje życie według wskazań słowa Bożego. Stara się odczytywać i przyjmować wydarzenia życiowe w świetle Objawienia Bożego. Identyfikuje się ze wspólnotą Kościoła.	Rozmowa kierowana, analiza tekstu Pisma Świętego, analiza innych tekstów, praca w grupach, praca z tekstem słuchanym, praca z tekstem literackim.	Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, zeszyt, zestaw audio, tablica.	Język polski: analiza i interpretacja tekstów literackich, w tym bajki. Historia, wiedza o społeczeństwie: zapoznanie z historyczną i obecnie obowiązującą formą ustrojową monarchii. Plastyka: projektowanie znaków królestwa Bożego w analogii do symboli narodowych.	A.13.
10.	Jezus uzdrawia człowieka	Omówienie uzdrowień dokonywanych przez Chrystusa w Ewangelii. Zapoznanie z dokonującymi się w dzisiejszych czasach w Kościele uzdrowieniami w porządku sakramentalnym i pozasakramentalnym.	Opisuje ewangeliczne uzdrowienia trędowatego (Mk 1,40-45) i paralityka (Mk 2,1-12). Wskazuje na cel dokonywania uzdrowień przez Jezusa. Wyjaśnia, że dzieło Jezusa podjął Kościół i prowadzi je przez sakramenty uzdrowienia.	Zestawia wydarzenia i teksty biblijne z podstawowymi prawdami wiary Kościoła. Wyjaśnia, że sens wybranych wydarzeń i fakty związane z postaciami Nowego Testamentu są wciąż aktualne.	Uważnie słucha słowa Bożego i je czyta. Odkrywa we własnym życiu Chrystusa jako Mesjasza. Stara się odczytywać i przyjmować wydarzenia życiowe w świetle Objawienia Bożego.	Analiza tekstu biblijnego, analiza i interpretacja tekstu literackiego, analiza porównawcza, analiza artykułu prasowego, bibliodrama.	Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, opcjonalnie: projektor, zeszyt.	Język polski: analiza i interpretacja tekstu literackiego. Wiedza o społeczeństwie: analiza artykułu prasowego. Słownictwo religijne: cierpienie, trąd, trędowaty, paralityk, sakramenty uzdrowienia.	A.13.
11.	Jezus objawia swoją Boską moc	Zapoznanie uczniów ze świadectwami Ewangelii dotyczącymi bóstwa Jezusa. Zapoznanie uczniów ze specyfiką poszczególnych Ewangelii i pojęciem synopsy.	Opowiada o tym, jak Jezus chodził po jeziorze (Mk 6,45-52). Wyjaśnia pojęcie synopsy w Ewangelii. Wyjaśnia, na czym polega metoda Ewangelicznej Rewizji Życia.	Charakteryzuje specyfikę i przesłanie poszczególnych Ewangelii. Zestawia wydarzenia i teksty biblijne z podstawowymi prawdami wiary Kościoła.	Pogłębia swoją więź z Chrystusem poprzez poznawanie Jego Osoby i nauczania. Uważnie słucha słowa Bożego i je czyta. Odkrywa we własnym życiu Chrystusa jako Mesjasza.	Analiza tekstu biblijnego, analiza tekstu literackiego, analiza porównawcza, rozmowa kierowana, uzupełnianie tabeli i diagramu, debata, słoneczko, ankieta.	Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, opcjonalnie: projektor, tablica, zeszyt.	Język polski: analiza i interpretacja tekstu literackiego, analiza porównawcza tekstów literackich (synopsa).	A.13.
12.	Kim jest Duch Święty?	Ukazanie pochodzenia, natury i działania Ducha Świętego w życiu chrześcijanina.	Wyjaśnia pochodzenie i naturę Ducha Świętego. Omawia symbole Ducha Świętego używane w Biblii i Tradycji Kościoła.	Wskazuje przestrzenie działania Ducha Świętego w życiu chrześcijanina. Określa działanie Ducha Świętego, interpretując Jego symbolikę w Biblii i Tradycji Kościoła.	Wyznaje wiarę w Ducha Świętego. Podejmuje starania, aby żyć według natchnień Ducha Świętego.	Burza mózgów, rozmowa kierowana, pokaz, praca z podręcznikiem, analiza tekstu biblijnego.	Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, wydrukowane fragmenty Pisma Świętego, projektor, komputer, tablica, kreda.	Język polski: rozpoznawanie w tekstach literackich (religijnych) symboli i alegorii i ich interpretacja. Słownictwo religijne: Duch Święty, natura Ducha Świętego, Trójca Święta.	A.14.
13.	Zesłanie Ducha Świętego	Ukazanie Pięćdziesiątnicy jako momentu objawienia Ducha Świętego – trzeciej Osoby Trójcy Świętej. Ukazanie roli Ducha Św. w pierwszej wspólnocie Kościoła.	Określa Ducha Świętego jako Osobę Trójcy Świętej posłaną przez Jezusa do wspólnoty Kościoła. Opisuje działanie Ducha Świętego w pierwszej wspólnocie Kościoła.	Interpretuje tekst o zesłaniu Ducha Świętego (Dz 2,1-8.14-17a.22- 24.41). Wskazuje na sakramenty chrztu i bierzmowania jako momenty udzielania Ducha Świętego członkom Kościoła.	Identyfikuje się ze wspólnotą Kościoła. Daje świadectwo wiary.	Rozmowa kierowana, analiza tekstu biblijnego, praca z podręcznikiem, pokaz, burza mózgów.	Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, projektor, komputer, tablica, kreda.	Język polski: interpretacja tekstów literackich (religijnych), analiza symboli i alegorii. Słownictwo religijne: pojęcia zaczerpnięte z kręgu kultury żydowskiej: Pięćdziesiątnica, Pascha.	A.14. E.2.
14a.	Dary Ducha Świętego	Ukazanie znaczenia darów Ducha Św. w życiu chrześcijanina. Motywowanie do otwierania się na dary Ducha Św. i Jego działanie.	Wymienia siedem darów Ducha Świętego. Tłumaczy pojęcie: dary Ducha Świętego.	Wymienia z pamięci i omawia dary Ducha Świętego. Wyjaśnia znaczenie darów Ducha Świętego dla życia wspólnoty Kościoła.	Modli się o dary Ducha Świętego. Rozpoznaje w sobie dary otrzymane od Ducha Świętego.	Rozmowa kierowana, analiza tekstu biblijnego, praca z podręcznikiem, pokaz, rozsypanka, praca ze schematem, burza mózgów.	Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, projektor, komputer, tablica, kreda.	Język polski: interpretacja tekstów literackich (religijnych), analiza symboli i alegorii. Słownictwo religijne: pojęcia zaczerpnięte z kręgu kultury żydowskiej, bojaźń, pobożność.	A.14.
14b.	Owoce Ducha Świętego	Ukazanie znaczenia owoców Ducha Świętego w życiu chrześcijanina. Motywowanie do otwierania się na działanie owoców Ducha Świętego.	Opisuje owoce Ducha Świętego. Tłumaczy pojęcie: owoce Ducha Świętego.	Wymienia i klasyfikuje owoce Ducha Świętego. Wyjaśnia znaczenie owoców Ducha Świętego dla życia wspólnoty Kościoła.	Modli się o owoce Ducha Św. Stara się na co dzień dzielić owocami Ducha Św. Prowadzi rachunek sumienia w oparciu o owoce Ducha Św.	Rozmowa kierowana, analiza tekstu biblijnego, praca z podręcznikiem, pokaz, rozsypanka, praca ze schematem, burza mózgów.	Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, projektor, komputer, tablica, kreda, kartki z zapisanymi owocami Ducha Świętego.	Język polski: interpretacja tekstów literackich (religijnych), analiza symboli i alegorii, przykłady postaci literackich podejmujących pracę nad sobą lub przechodzących proces duchowej przemiany.	A.14.
15.	Głos sumienia	Przedstawienie nauczania Kościoła na temat sumienia i jego rodzajów.	Podaje skojarzenia ze słowem „sumienie”. Wyjaśnia pojęcie sumienia. Wylicza rodzaje sumienia i je charakteryzuje.	Określa sposoby prawidłowego kształtowania sumienia. Proponuje pytania do codziennego rachunku sumienia.	Kieruje się w życiu hierarchią wartości wynikającą z wiary. Troszczy się o kształtowanie w sobie prawidłowego sumienia. Wdraża się do systematycznej pracy nad swoją postawą moralną.	Analiza tekstu, rozmowa kierowana, opowiadanie, praca z podręcznikiem, praca z kartami pracy, krótki wykład, projekcja prezentacji multimedialnej.	Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, Youcat, KKKK, Internet, projektor, komputer, prezentacja multimedialna, dwie białe serwetki.	Język polski: analiza tekstów, hierarchia wartości wybranych bohaterów literackich. Wychowanie do życia w rodzinie: wychowanie do miłości i wartości wynikających z wiary. Słownictwo religijne: sumienie, sumienie przeduczynkowe i pouczynkowe, sumienie szerokie, faryzejskie i skrupulanckie, głos sumienia.	C.2.
16.	Czcij ojca swego i matkę swoją	Ukazanie znaczenia czwartego przykazania Dekalogu.	Wyjaśnia, do kogo odnosi się czwarte przykazanie. Wymienia obowiązki dzieci wobec rodziców. Wylicza wykroczenia przeciwko czwartemu przykazaniu Dekalogu. Opowiada o obietnicach Pana Boga składanych tym, którzy czczą swoich rodziców.	Uzasadnia, dlaczego należy okazywać szacunek rodzicom. Uzasadnia, dlaczego każdy chrześcijanin ma obowiązki względem Ojczyzny. Proponuje wezwania do modlitwy wiernych za rodziców, nauczycieli i Ojczyznę.	Podejmuje wysiłek właściwego zachowania w rodzinie. Okazuje szacunek rodzicom, opiekunom i przełożonym. Troszczy się o dobro Ojczyzny.	Analiza tekstu, rozmowa kierowana, opowiadanie, praca z podręcznikiem, praca z kartami pracy, krótki wykład, diagram, projekcja reportażu.	Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, KKK, KKKK, Internet, projektor, komputer, reportaż pt. Dekalog IV.	Język polski: analiza tekstów, hierarchia wartości wybranych bohaterów literackich. Wychowanie do życia w rodzinie: wychowanie do miłości, szacunek dla członków rodziny i wyrażanie im wdzięczności, komunikowanie uczuć, składanie życzeń z okazji rodzinnych uroczystości, uprzejmość i uczynność każdego dnia, podział obowiązków, praca i rekreacja, tworzenie atmosfery świętowania, pamięć o zmarłych, współtowarzyszenie bliskim w przeżywaniu żałoby.	C.5.
17.	Nie zabijaj	Omówienie piątego przykazania Dekalogu.	Wyjaśnia, czego zabrania i co nakazuje piąte przykazanie Dekalogu. Wymienia wykroczenia przeciwko piątemu przykazaniu Dekalogu. Wymienia działania, jakie powinien podejmować chrześcijanin w trosce o własne życie i zdrowie.	Uzasadnia, dlaczego chrześcijanin powinien chronić życie ludzkie oraz troszczyć się o zdrowie własne i innych. Ocenia zaangażowanie chrześcijan w ochronę życia i zdrowia. Analizuje fragment Pisma Świętego (Mt 5,21-22a). Projektuje prezentację pt. Życie jest piękne.	Traktuje życie jako dar otrzymany od Boga. Szanuje życie własne i innych. Dba o zdrowie własne i bliźnich.	Rozmowa kierowana, opowiadanie, praca z podręcznikiem, praca z kartami pracy, krótki wykład, list, analiza tekstu, projekcja materiału filmowego, notatka.	Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, Internet, projektor, komputer, reportaż pt. Dekalog V.	Język polski: analiza tekstów, tworzenie wypowiedzi. Wychowanie do życia w rodzinie: wychowanie do miłości i szacunku dla życia ludzkiego od poczęcia do naturalnej śmierci, zagrożenia okresu dojrzewania. Biologia: właściwa dieta, aktywność ruchowa, badania profilaktyczne, stan zdrowia i choroby. Wychowanie fizyczne: troska o zdrowie fizyczne, psychiczne i społeczne.	C.5. C.6.
18.	Nie cudzołóż	Przedstawienie istoty i znaczenia szóstego przykazania Dekalogu.	Tłumaczy, do czego Pan Bóg zobowiązuje człowieka w szóstym przykazaniu. Wymienia wykroczenia przeciwko szóstemu przykazaniu Dekalogu. Wyjaśnia, czym jest cnota czystości i jak należy o nią dbać. Wymienia niektóre grzechy przeciwko czystości.	Analizuje fragmenty Pisma Świętego (J 14,21-24; Mt 5,27-28). Podaje przykłady zachowywania przez chrześcijan szóstego przykazania. Uzasadnia, dlaczego modlitwa odgrywa ważną rolę w zachowaniu czystości przedmałżeńskiej i wierności małżeńskiej. Analizuje słowa św. Jana Pawła II: „Nie można żyć tylko na próbę, nie można umierać tylko na próbę. Nie można kochać tylko na próbę, przyjmować tylko na próbę i na jakiś czas człowieka”.	Kieruje się w życiu hierarchią wartości wynikającą z wiary. Podejmuje pracę nad sobą w trosce o czystość. Z szacunkiem odnosi się do płci własnej i przeciwnej. Jest odpowiedzialny za trwanie w czystości.	Analiza tekstu, rozmowa kierowana, opowiadanie, praca z podręcznikiem, praca z kartami pracy, krótki wykład, projekcja filmu.	Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, Internet, projektor, komputer, film pt. Erotic show.	Język polski: analiza tekstów, tworzenie wypowiedzi, hierarchia wartości wybranych bohaterów literackich. Wychowanie do życia w rodzinie: wychowanie do miłości i wierności, problemy, trudności i zagrożenia okresu dorastania, relacje międzyosobowe i ich znaczenie: przyjaźń, zakochanie, miłość, pierwsze fascynacje, miłość platoniczna, miłość młodzieńcza, miłość dojrzała, związek między aktywnością seksualnąa miłością, ryzyko związane z wczesną inicjacją, małżeństwo, rodzicielstwo, odpowiedzialność, komunikowanie uczuć. Biologia: etapy rozwoju przedurodzeniowego człowieka (zygota, zarodek, płód), wpływ różnych czynników na rozwój zarodka i płodu, cechy fizycznego, psychicznego i społecznego dojrzewania człowieka, zasady profilaktyki chorób przenoszonych drogą płciową. Wychowanie fizyczne: zachowanie się w sytuacjach związanych z aktywnością taneczną.	C.5.
19.	Nie kradnij	Omówienie siódmego przykazania Dekalogu.	Wymienia zobowiązania wynikające z siódmego przykazania. Uzasadnia, że siódme przykazanie Dekalogu nakazuje także sprawiedliwe dzielenie się dobrami materialnymi. Wymienia wykroczenia przeciwko siódmemu przykazaniu Dekalogu. Opisuje sposoby zadośćuczynienia w odniesieniu do konkretnych wykroczeń przeciwko siódmemu przykazaniu.	Analizuje fragment Pisma Świętego (Łk 19,8). Wymienia przejawy łamania siódmego przykazania. Uzasadnia, dlaczego korzystanie z nielegalnego oprogramowania jest wykroczeniem przeciwko siódmemu przykazaniu.	Kieruje się w życiu hierarchią wartości wynikającą z wiary. Szanuje rzeczy własne i cudze. Troszczy się o dobro wspólne Ojczyzny.	Analiza tekstu, rozmowa kierowana, opowiadanie, praca z podręcznikiem, praca z kartami pracy, krótki wykład, diagram, list.	Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, Youcat.	Język polski: analiza tekstów, hierarchia wartości wybranych bohaterów literackich. Geografia: współodpowiedzialność obywateli za stan środowiska przyrodniczego Polski. Ekologia i ochrona środowiska: racjonalne gospodarowanie zasobami zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju, formy ochrony przyrody w Polsce i konieczność ich stosowania dla zachowania gatunków i ekosystemów. Wychowanie do życia w rodzinie: szacunek do cudzej własności, podział obowiązków, uczciwa praca.	C.7.
20.	Nie mów fałszywego świadectwa…	Ukazanie istoty i znaczenia ósmego przykazania Dekalogu.	Wyjaśnia, na czym polega przestrzeganie ósmego przykazaniu Dekalogu. Wylicza najczęstsze przykłady i skutki łamania ósmego przykazania Dekalogu.	Analizuje fragmenty Pisma Świętego (Mt 5,37; J 8,32). Na podstawie opowiadania Trzy sita wyprowadza wnioski moralne. Wyjaśnia sentencję: Kłamstwo ma krótkie nogi.	Kieruje się w życiu hierarchią wartości wynikającą z wiary. Podejmuje pracę nad sobą w trosce o życie w prawdzie. Wdraża się w systematyczną pracę nad swoją postawą moralną.	Analiza tekstu biblijnego, analiza tekstu literackiego, rozmowa kierowana, opowiadanie, praca z podręcznikiem, praca z kartami pracy, krótki wykład, krzyżówka, projekcja prezentacji multimedialnej, notatka.	Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, KKK, Internet, projektor, komputer, prezentacja multimedialna, reportaż pt. Dekalog VIII.	Język polski: analiza tekstów, hierarchia wartości wybranych bohaterów literackich. Wychowanie do życia w rodzinie: wychowanie do miłości, prawdy i innych wartości wynikających z wiary.	C.7.
21.	Nie pożądaj żony bliźniego swego	Wyjaśnienie istoty i znaczenia dziewiątego przykazania Dekalogu.	Tłumaczy, do czego zobowiązuje dziewiąte przykazanie Dekalogu. Wymienia wykroczenia przeciwko dziewiątemu przykazaniu Dekalogu. Wyjaśnia sens przysięgi małżeńskiej. Tłumaczy symbolikę obrączek, jakie małżonkowie zakładają sobie podczas sakramentu małżeństwa.	Analizuje fragment Pisma Świętego (Ef 5,1-8). Projektuje receptę pomocną w dochowaniu czystości przez współczesną młodzież. Uzasadnia, dlaczego dziewiąte przykazanie dotyczy także troski o czystość.	Troszczy się o czystość w wieku dojrzewania. Modli się o wierność małżonków i trwałość małżeństw. Kształtuje w sobie postawę przebaczania osobom, które nie dotrzymują przysięgi małżeńskiej.	Analiza tekstu, rozmowa kierowana, opowiadanie, drama, praca z podręcznikiem, praca z kartami pracy, krótki wykład, recepta, list.	Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, Youcat, Internet, projektor, komputer.	Język polski: analiza tekstów, hierarchia wartości wybranych bohaterów literackich. Wychowanie do życia w rodzinie: wychowanie do miłości i wierności, motywy zawierania małżeństwa oraz czynniki warunkujące trwałość i powodzenie relacji małżeńskiej i rodzinnej, zagrożenia, problemy i trudności okresu dojrzewania, pojęcia związane z seksualnością: męskość, kobiecość, komplementarność, miłość, wartość, małżeństwo, rodzicielstwo, odpowiedzialność, komunikowanie uczuć.	C.7.
22.	Ani żadnej rzeczy…	Omówienie dziesiątego przykazania Dekalogu.	Wyjaśnia, w jaki sposób chrześcijanie powinni podchodzić do rzeczy materialnych. Wymienia zobowiązania, jakie wynikają z dziesiątego przykazania Dekalogu. Wylicza skutki, jakie może pociągać za sobą nadmierne pragnienie dóbr materialnych.	Analizuje fragmenty Pisma Św. (Wj 20,17; Dz 4,34-35;5,1-9). Opisuje sytuacje, w których człowiek wyrządza krzywdę drugiemu człowiekowi i przysłania mu Boga. Projektuje zasady postępowania, którymi powinien kierować się chrześcijanin w zdobywaniu dóbr materialnych.	Kieruje się w życiu hierarchią wartości wynikającą z wiary. Szanuje rzeczy własne i cudze. Stara się żyć słowami św. Jana Pawła II: „Trzeba bardziej być niż mieć”.	Analiza tekstu, rozmowa kierowana, opowiadanie, praca z podręcznikiem, praca z kartami pracy, krótki wykład, notatka, projekcja reportażu i prezentacji multimedialnej.	Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, KKKK, Internet, projektor, komputer, reportaż pt. Dekalog X, prezentacja multimedialna.	Język polski: analiza tekstów, tworzenie spójnych wypowiedzi ustnych, hierarchia wartości wybranych bohaterów literackich. Wychowanie do życia w rodzinie: szacunek do cudzej własności, podział obowiązków, uczciwa praca.	C.7.
23.	Bóg zawsze obecny w historii człowieka	Ukazanie istoty i etapów historii zbawienia. Ukazanie życia sakramentalnego jako drogi do zbawienia.	Wskazuje na najważniejsze wydarzenia z historii Polski. Definiuje termin „historia zbawienia” i omawia jej etapy. Wymienia najważniejsze wydarzenia zbawcze czasów Starego i Nowego Testamentu.	Analizuje najważniejsze wydarzenia zbawcze Starego i Nowego Testamentu. Wyjaśnia, że paruzja to powtórne przyjście Chrystusa na ziemię. Wymienia z pamięci wszystkie sakramenty święte we właściwej kolejności.	Wskazuje na zależność pomiędzy przyjmowaniem sakramentów a dążeniem do zbawienia. Dba o własną tożsamość jako katolika. Dziękuje Bogu za dziedzictwo Starego i Nowego Testamentu oraz za dziedzictwo Kościoła.	Analiza tekstu biblijnego, praca z podręcznikiem, elementy wykładu, rozmowa kierowana, projekcja filmu, prezentacja multimedialna.	Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, Internet, projektor, komputer, pliki z filmem, prezentacją i piosenką, ewentualnie świeca.	Język polski: czytanie ze zrozumieniem i interpretacja tekstów dotyczących historii i kultury polskiej. Historia: najważniejsze wydarzenia z historii Polski. Słownictwo religijne: zbawienie, historia zbawienia, etapy historii zbawienia, paruzja.	A.5. A.11. A.13. B.3. E.2.
24.	Chrześcijaństwo a judaizm	Ukazanie relacji między chrześcijaństwem a judaizmem.	Wyjaśnia, co to znaczy, że chrześcijaństwo i judaizm mają wspólne korzenie. Wymienia charakterystyczne elementy judaizmu. Wyjaśnia, co łączy wyznawców judaizmu i chrześcijan. Opowiada o Holokauście.	Wyjaśnia, dlaczego wyznawców judaizmu można nazwać w pewnym sensie starszymi braćmi w wierze chrześcijan. Projektuje prezentację multimedialną na temat wybranych zwyczajów i tradycji żydowskich.	Zachowuje szacunek wobec wyznawców judaizmu. Przeciwstawia się antysemityzmowi. Rozwija postawę dialogu i pamięta, że w celu wzajemnego poznania i pokojowego współistnienia tych religii w Kościele katolickim 17 stycznia jest obchodzony Dzień Judaizmu.	Rozmowa kierowana, analiza tekstu, diagram, praca z podręcznikiem, praca z kartami pracy, krótki wykład, projekcja prezentacji multimedialnej, notatka.	Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, prezentacja multimedialna, projektor, komputer, fragment książki św. Jana Pawła II Przekroczyć próg nadziei, fragment Listu pasterskiego Episkopatu Polski z okazji 25. rocznicy ogłoszenia soborowej Deklaracji Nostra aetate na niedzielę 20 stycznia 1991 r.	Język polski: Żyd w literaturze – postać Jankiela w Panu Tadeuszu A. Mickiewicza, świadectwo z książki św. Jana Pawła II Przekroczyć próg nadziei, problematyka Holokaustu w literaturze, tworzenie spójnych wypowiedzi ustnych i pisemnych. Historia: cywilizacje Starożytnego Wschodu: Izrael, historia życia Ireny Sendlerowej. Słownictwo religijne: religia, judaizm, Żyd, Tora, Talmud, synagoga, Jom Kippur, Pascha, antysemityzm, Holokaust.	F.3.
25.	Chrześcijaństwo a islam	Ukazanie podobieństw i różnic między chrześcijaństwem a islamem.	Charakteryzuje islam. Wymienia najważniejsze warunki pokojowego współistnienia chrześcijaństwa i islamu. Wymienia nazwę świętej księgi islamu. Określa główne obowiązki, które spoczywają na wyznawcach islamu.	Podaje podobieństwa i różnice między chrześcijaństwem i islamem. Tłumaczy, że Dzień Islamu jest czasem modlitwy, wzajemnego poznawania się i troski o dobro wspólne. Opowiada o współczesnych relacjach między chrześcijaństwem i islamem.	Okazuje szacunek wyznawcom islamu. Dba o własną tożsamość jako katolika. Rozwija postawę dialogu i pamięta, że po zakończeniu Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan Kościół katolicki w Polsce obchodzi Dzień Islamu (26 stycznia).	Opowiadanie, rozmowa kierowana, analiza tekstu, diagram, praca z podręcznikiem, praca z kartami pracy, krótki wykład, projekcja prezentacji multimedialnej, notatka.	Podręcznik ucznia, karty pracy, prezentacja multimedialna, projektor, komputer.	Język polski: wyszukiwanie w tekście i porządkowanie potrzebnych informacji o religiach świata, tworzenie spójnych wypowiedzi ustnych i pisemnych. Historia: świat islamu – zasięg ekspansji arabskiej i wpływ cywilizacji muzułmańskiej na Europę, podstawowe zasady i symbole islamu, szacunek dla ludzi innych religii i wyznań – stosunki wyznaniowe i narodowościowe w Rzeczpospolitej Obojga Narodów. Słownictwo religijne: religia, islam, Koran, muzułmanin, Mekka.	F.3.
26.	Chrześcijaństwo a religie i filozofie Dalekiego Wschodu	Omówienie religii Dalekiego Wschodu. Ukazanie różnic pomiędzy chrześcijaństwem a religiami Dalekiego Wschodu.	Wymienia religie i filozofie Dalekiego Wschodu. Charakteryzuje buddyzm. Opowiada o hinduizmie.	Analizuje fragmenty Deklaracji o stosunku Kościoła do religii niechrześcijańskich Nostra aetate Soboru Watykańskiego II (nr 1 i 2). Wskazuje na różnice pomiędzy chrześcijaństwem i religiami Dalekiego Wschodu (np. hinduizmem, buddyzmem). Opisuje jedną z następujących religii lub filozofii: konfucjanizm, taoizm, szintoizm.	Zachowuje szacunek wobec wyznawców innych religii. Zachowuje ostrożność wobec duchowości Dalekiego Wschodu ze względu na jej niebezpieczeństwo. Dba o własną tożsamość jako katolika.	Świadectwo, rozmowa kierowana, analiza tekstu, diagram, praca z podręcznikiem, praca z kartami pracy, krótki wykład, projekcja prezentacji multimedialnej, notatka.	Podręcznik ucznia, karty pracy, prezentacja multimedialna, Deklaracja o stosunku Kościoła do religii niechrześcijańskich Nostra aetate, projektor, komputer.	Język polski: wyszukiwanie w tekście i porządkowanie potrzebnych informacji o religiach świata, tworzenie spójnych wypowiedzi ustnych i pisemnych. Historia: podstawowe zasady i symbole islamu, szacunek dla ludzi innych religii i wyznań. Słownictwo religijne: religia, filozofia, buddyzm, hinduizm, konfucjanizm, taoizm, szintoizm.	F.3.
27.	Sekty zagrożeniem dla wiary i życia	Wskazanie charakterystycznych cech sekty. Ukazanie zagrożeń ze strony sekt.	Wyjaśnia, czym jest sekta. Wskazuje na konsekwencje przynależności do sekt. Wyjaśnia, że przynależność do sekt jest wynikiem fałszywego obrazu Boga.	Wyjaśnia, jaka jest właściwa postawa chrześcijanina wobec sekt. Zdobywa wiedzę służącą pogłębianiu wiary. Przytacza argumenty wymieniane przez wierzących w dyskusjach z przedstawicielami współczesnego ateizmu.	Zachowuje czujność wobec propozycji sekt. Dba o wzrost wiary i żyje według jej zasad – słucha słowa Bożego i przyjmuje sakramenty św. Stawia Boga na pierwszym miejscu w swoim życiu.	Rozmowa kierowana, praca z podręcznikiem, burza mózgów.	Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, projektor i komputer, tablica, kreda, czyste kartki, przybory do pisania i rysowania.	Język polski: wykorzystanie elementów retoryki w przygotowaniu do dyskusji z członkami sekt i osobami nieugruntowanymi w wierze. Wychowanie do życia w rodzinie: wychowanie do wiary, miłości i szacunku do przykazań Bożych. Słownictwo religijne: sekta, guru, zagrożenie duchowe, niewiara.	F.3.
28.	Odpowiedzialność świeckich za Kościół	Wyjaśnienie, że na mocy sakramentów chrztu i bierzmowania świeccy są odpowiedzialni za wspólnotę Kościoła. Ukazanie zadań świeckich w Kościele.	Definiuje, kim jest osoba świecka. Wymienia formy zaangażowania świeckich w Kościele. Analizuje teksty biblijne i teksty nauczania Kościoła.	Wyjaśnia pojęcie apostolstwa i podaje przykłady apostolstwa świeckich. Wskazuje możliwości zaangażowania młodego człowieka w życie Kościoła. Uzasadnia wartość świadectwa wiary.	Włącza się w różne formy apostolstwa w swojej parafii. Modli się za osoby, dzięki którym jest we wspólnocie K-ła. Stara się świadczyć o wierze w środowisku szkolnym.	Pogadanka, rozmowa kierowana, analiza tekstu piosenki i tekstu biblijnego, praca z podręcznikiem, praca w grupach, słoneczko, dialog, diagram.	Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, odtwarzacz CD / mp3, szary papier, kolorowe lub białe kartki papieru, pisaki, klej, tablica interaktywna.	Język polski: analiza tekstu biblijnego, kształtowanie umiejętności argumentacji.	F.2.
29.	Podwyższenie Krzyża Świętego	Wyjaśnienie genezy święta Podwyższenia Krzyża Świętego. Ukazanie znaczenia święta Podwyższenia Krzyża Świętego.	Opowiada o święcie Podwyższenia Krzyża Świętego. Charakteryzuje relikwie Krzyża Świętego. Podaje przykłady miejsc, w których powinien być umieszczony znak krzyża.	Analizuje symbolikę krzyża. Uzasadnia, dlaczego znak krzyża jest ważny dla chrześcijan. Na podstawie zasobów Internetu wymienia miejsca w Polsce, w których znajdują się relikwie Krzyża Świętego.	Wyraża wdzięczność Chrystusowi za dar odkupienia. Jako chrześcijanin nosi znak krzyża. Wiąże zbawcze wydarzenia z Eucharystią i liturgią.	Rozmowa kierowana, opowiadanie, praca z podręcznikiem, praca z kartami pracy, krótki wykład, analiza tekstu, projekcja materiału filmowego, notatka, list.	Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, Internet, projektor, komputer, film o sanktuarium na Świętym Krzyżu, materiał filmowy Bedeker Porta Fidei – ks. Przemysław Szewczyk – Krzyż.	Język polski: analiza tekstu opowiadania, tworzenie spójnych wypowiedzi ustnych i pisemnych, interpretacja tekstu literackiego, wykorzystanie wiedzy teologicznej i filozoficznej, wiedzy o historii i kulturze. Słownictwo religijne: dar, zbawienie, odkupienie, relikwie Krzyża Świętego, święto Podwyższenia Krzyża Św. Informatyka: wyszukiwanie, gromadzenie i przetwarzanie informacji udostępnionych w Internecie.	B.2. E.3.
30.	Przewodnicy Adwentu	Przypomnienie, utrwalenie i pogłębienie wiadomości na temat Adwentu.	Wymienia podstawowe informacje na temat liturgicznego okresu Adwentu. Wymienia przewodników adwentowych. Wyjaśnia, czego uczą nas: Izajasz, Jan Chrzciciel i Maryja.	Wyjaśnia, w jaki sposób powinien przeżyć tegoroczny Adwent. Redaguje w punktach rady dla młodzieży na dobre przeżycie Adwentu. Organizuje z rówieśnikami w okresie przedświątecznym dowolną formę pomocy osobom potrzebującym.	Wyraża wdzięczność Bogu za dar wcielenia. Aktywnie uczestniczy w celebracjach liturgicznych Adwentu. Zwraca uwagę na konieczność wewnętrznego przygotowania do świąt Narodz. Pańskiego.	Rozmowa kierowana, analiza tekstu biblijnego, diagram, praca z podręcznikiem, praca z kartami pracy, krótki wykład, projekcja prezentacji Przewodnicy Adwentu, notatka.	Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, KKK, Internet, komputer, projektor.	Język polski: analiza i interpretacja tekstu, rozumienie tekstu, tworzenie spójnych wypowiedzi ustnych i pisemnych. Wychowanie do życia w rodzinie: wychowanie do wiary, miłości i modlitwy, prezentacja tradycji adwentowych i świątecznych umacniających więzi rodzinne.	B.2.
31.	Narodzenie Pańskie	Przypomnienie, utrwalenie i pogłębienie wiadomości na temat Bożego Narodzenia.	Wyjaśnia, dlaczego Bóg stał się człowiekiem. Wymienia najważniejsze elementy przeżywania świąt Bożego Narodzenia. Wyjaśnia, co to znaczy, że w Chrystusie są dwie natury. Analizuje fragment Pisma Świętego (J 3,16-17).	Określa, kiedy rozpoczyna się i kończy liturgiczny okres Bożego Narodzenia. Opowiada, na co należy zwrócić szczególną uwagę podczas świąt Bożego Narodzenia. Analizuje i interpretuje słowa św. Atanazego zamieszczone w podręczniku: „Bóg stał się taki, jacy my jesteśmy, aby móc uczynić nas takimi, jaki On jest”.	Wyraża wdzięczność Bogu za dar wcielenia. Aktywnie uczestniczy w celebracjach liturgicznych okresu Bożego Narodzenia. Zwraca uwagę na konieczność wewnętrznego przygotowania do świąt Narodzenia Pańskiego.	Rozmowa kierowana, krzyżówka, analiza tekstu biblijnego, diagram, praca z podręcznikiem, praca z kartami pracy, krótki wykład, prezentacja Boże Narodzenie w historii zbawienia, notatka.	Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, KKK, Internet, komputer, projektor.	Język polski: analiza i interpretacja tekstu, rozumienie tekstu, tworzenie spójnych wypowiedzi ustnych i pisemnych. Wychowanie do życia w rodz.: ukazanie Jezusa, Maryi i Józefa jako wzoru szczęśliwej rodziny, prezentacja tradycji świątecz. umacniających więzi rodzinne. Muzyka: śpiew kolęd i pastorałek.	A.13. B.2.

WYMAGANIA EDUKACYJNE NAUCZANIA RELIGII W KLASIE 7 SZKOŁY PODSTAWOWEJ

Program: Komisja Wychowania KEP, Bóg kocha i zbawia człowieka (AZ-2-01/18)

Podręcznik „Bóg wskazuje nam drogę”

ks. Krzysztof Węgrzyn

Szkoła Podstawowa nr 2 im. ks. prof. Józefa Tischnera w Szczawnicy

rok szkolny 2026-2027

Lp.	Temat lekcji	Cele katechetyczne – wymagania ogólne	Treści nauczania – wymagania szczegółowe			Metody i techniki	Środki dydaktyczne	Korelacja z edukacją szkolną	Podstawa programowa
Lp.	Temat lekcji	Cele katechetyczne – wymagania ogólne	Wiedza	Umiejętności	Postawy	Metody i techniki	Środki dydaktyczne	Korelacja z edukacją szkolną	Podstawa programowa
1.	Sens i wartość ludzkiego życia	Zapoznanie z nauczaniem Kościoła na temat sensu i wartości ludzkiego życia. Podejmowanie refleksji nad sensem i celem własnego życia.	Wyjaśnia znaczenia wyrażeń „sens życia” i „wartość ludzkiego życia”. Wyjaśnia prawdę, że człowiek został stworzony z miłości. Określa człowieka jako istotę cielesno-duchową.	Interpretuje teksty z nauczania Kościoła dotyczące sensu i wartości życia. Uzasadnia, że wiara przyczynia się do szczęśliwego życia w wymiarach zarówno doczesnym, jak i wiecznym. Wyjaśnia, dlaczego należy szanować życie od poczęcia do naturalnej śmierci.	Dziękuje za dar życia i miłości. Podejmuje refleksję nad sensem swojego życia. Nawiązuje i pielęgnuje osobową relację z Bogiem.	Analiza tekstu biblijnego, rozmowa kierowana, opowiadanie, praca z podręcznikiem, praca z kartami pracy, krótki wykład, rachunek sumienia, pieśń.	Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, komputer, Internet, projektor, kolorowe kartki.	Język polski: realizacja człowieczeństwa w relacji osobowej – przykłady znaczenia relacji osobowych, analiza tekstów z podręcznika. Wychowanie do życia w rodzinie: wychowanie do miłości, prawdy i wdzięczności za dar życia.	A.1.
2.	Człowiek w relacji z Bogiem i bliźnim	Ukazanie, że człowiek został stworzony na obraz i podobieństwo Boga i dlatego jest zdolny do budowania relacji. Przedstawienie relacji z Bogiem i bliźnim jako sensu życia.	Wyjaśnia, że Bóg chciał wejść w relacje z człowiekiem i dlatego pierwszy mu się objawił. Wskazuje, na czym polega budowanie relacji z Bogiem i bliźnim. Omawia treść przykazania miłości.	Wyjaśnia, dlaczego w każdym człowieku jest pragnienie budowania relacji. Wymienia sposoby kształtowania więzi z Bogiem i bliźnim. Uzasadnia, dlaczego Bóg ma pierwszeństwo w życiu człowieka.	Okazuje szacunek wobec siebie i innych. Kształtuje swoje relacje zgodnie z przykazaniem miłości. Nawiązuje i pielęgnuje osobową relację z Bogiem.	Pogadanka, rozmowa kierowana, analiza tekstu, praca z podręcznikiem, praca w parach, dialog, słoneczko, celebracja.	Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, magnetofon CD mp3, opcjonalnie zeszyty, kartki papieru.	Język polski: analiza tekstu literackiego i biblijnego, zapoznanie z fragmentami Małego Księcia Antoine’a de Saint-Exupéry’ego, kształtowanie umiejętności argumentacji. Wychowanie do życia w rodzinie: potrzeby miłości i przynależności – rodzinne wychowanie do miłości, wychowanie religijne i moralne, wartości i tradycje ważne w rodzinie, w tym wspólne świętowanie, organizacja i przeżywanie wolnego czasu, podział obowiązków, praca i rekreacja.	A.5.
3.	Modlitwa w życiu człowieka	Pogłębienie wiedzy na temat roli modlitwy w życiu człowieka. Rozwijanie świadomości znaczenia modlitwy w życiu chrześcijanina.	Wyjaśnia, że potrzebę realizacji człowieczeństwa można spełnić w relacji osobowej z Bogiem. Tłumaczy, czym jest modlitwa. Wyjaśnia, że Chrystus jest najdoskonalszym nauczycielem i mistrzem modlitwy. Wymienia cechy modlitwy, jej formy i rodzaje. Wyjaśnia, co oznaczają poszczególne postawy modlitewne.	Argumentuje, że modlitwa jest konieczna w autentycznej relacji z Bogiem. Uzasadnia potrzebę modlitwy w życiu chrześcijanina. Redaguje po jednym wezwaniu modlitwy uwielbienia, dziękczynienia, przebłagania i prośby.	Wyraża przekonanie o potrzebie modlitwy. Troszczy się o wzrost swojej wiary przez chętne podejmowanie modlitwy. Przyjmuje odpowiednie postawy podczas modlitwy.	Rozmowa kierowana, scenka rodzajowa, pogadanka, burza mózgów, analiza tekstu biblijnego, analiza tekstów zamieszczonych w podręczniku.	Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, zeszyt, komputer, projektor, tablica.	Język polski: realizacja człowieczeństwa w relacji osobowej – przykłady znaczenia relacji osobowych (np. opis relacji między Małym Księciem i lisem z Małego Księcia Antoine’a de Saint-Exupéry’ego, przemiana bohatera Opowieści wigilijnej Charlesa Dickensa). Wychowanie do życia w rodzinie: rodzinne wychowanie do miłości, wychowanie religijne do modlitwy, wartości i tradycje ważne w rodzinie, w tym wspólne świętowanie i wspólna modlitwa. Muzyka: pieśni religijne (np. Czego chcesz od nas, Panie Jana Kochanowskiego).	D.1.
4.	Dekalog Bożym darem	Ukazanie Dekalogu jako Bożego daru. Przypomnienie wiadomości o Dekalogu.	Wyjaśnia, co to jest Dekalog. Wymienia z pamięci przykazania Dekalogu. Uzasadnia, że w przykazaniu miłości zawierają się wszystkie przykazania Dekalogu.	Uzasadnia, że Dekalog bezbłędnie wskazuje najlepszą drogę przez życie. Tłumaczy, dlaczego przykazanie miłości jest najważniejszym przykazaniem.	Dziękuje za dar przykazań Bożych i przykazanie miłości. Wykazuje wolę zachowywania Dekalogu. Przestrzega wartości wynikających z przykazań.	Analiza tekstu biblijnego, rozmowa kierowana, opowiadanie, praca z podręcznikiem, praca z kartami pracy, krótki wykład.	Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, gazety, papier, klej, nożyczki, wykreślanka, komputer, Internet.	Język polski: analiza tekstów z podręcznika i z gazet, dzieła literackie i filmowe inspirowane treścią Dekalogu. Wychowanie do życia w rodzinie: wychowanie do miłości, prawdy, uczciwości, wychowanie patriotyczne, religijne, moralne. Słownictwo religijne: przymierze, Dziesięć przykazań Bożych, przykazanie miłości.	C.3.
5.	Nie będziesz miał bogów cudzych przede Mną	Pogłębienie wiedzy na temat pierwszego przykazania Dekalogu. Ukazanie głębokiej relacji z Bogiem jako sensu życia.	Wymienia podstawowe przymioty Boga. Wyjaśnia znaczenie wiary w życiu człowieka, wymienia jej przymioty oraz postawy jej odrzucenia (ateizm i niewiara). Przedstawia źródła wiedzy na temat istnienia Boga.	Przytacza argumenty wymieniane przez wierzących w dyskusjach z przedstawicielami współczesnego ateizmu. Wyjaśnia pojęcia: ateizm, deizm, niewiara i agnostycyzm. Wyjaśnia, że zabobon, bałwochwalstwo, wróżbiarstwo oraz magia są wynikami fałszywego obrazu Boga.	Żyje wartościami wynikającymi z przykazań. Dba o wzrost wiary i żyje według jej zasad – słucha słowa Bożego i przyjmuje sakramenty święte. Dąży do zdobycia wiedzy służącej pogłębieniu wiary. Stawia Boga na pierwszym miejscu w swoim życiu.	Analiza tekstu, rozmowa kierowana, praca z podręcznikiem, pokaz, burza mózgów.	Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, projektor i komputer, tablica, kreda, czyste kartki.	Język polski: wykorzystanie elementów retoryki w przygotowaniu do dyskusji z niewierzącymi lub niepraktykującymi, elementy filozofii – ateizm, deizm. Wychowanie do życia w rodzinie: wychowanie do wiary, miłości i szacunku do przykazań Bożych. Słownictwo religijne: ateizm, deizm, niewiara, agnostycyzm.	C.4.
6.	Nie będziesz brał imienia Pana, Boga swego, nadaremnie	Pogłębienie wiedzy na temat drugiego przykazania Dekalogu.	Wyjaśnia, na czym polega szacunek dla imienia Bożego. Wymienia sposoby oddawania czci Bogu.	Podaje przykłady wykroczeń przeciwko drugiemu przykazaniu Bożemu (bluźnierstwo, nieuczciwość, krzywoprzysięstwo, wiarołomstwo). Wymienia zadania wynikające z tego przykazania. Uzasadnia szacunek dla imienia Boga.	Przestrzega wartości wynikających z przykazań. Nie nadużywa imienia Bożego. Wzorując się na świadkach wiary, daje świadectwo o Bogu.	Analiza tekstu, rozmowa kierowana, praca z podręcznikiem ucznia, pokaz, burza mózgów.	Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, projektor i komputer, tablica, kreda.	Język polski: biografie świętych w literaturze, hierarchia wartości wybranych bohaterów literackich. Muzyka: relacje z Bogiem (pieśni religijne). Wychowanie do życia w rodzinie: wychowanie do wiary, miłości i szacunku do przykazań Bożych.	C.4.
7.	Pamiętaj, abyś dzień święty święcił	Przypomnie-nie i pogłębienie rozumienia treści trzeciego przykazania Dekalogu.	Wyjaśnia, dlaczego niedziela jest dla chrześcijan dniem świętym. Wymienia wykroczenia przeciwko trzeciemu przykazaniu Dekalogu. Wymienia nazwy i daty najważniejszych uroczystości w ciągu roku liturgicznego. Wyszukuje w Internecie czytania na najbliższą niedzielę i sigla wpisuje do zeszytu.	Uzasadnia, dlaczego jednocześnie nie można być człowiekiem wierzącym i niepraktykującym. Opracowuje plan chrześcijańskiego spędzania niedzieli w rodzinie. Uzasadnia, dlaczego Eucharystia jest w centrum chrześcijańskiej niedzieli.	Stawia Boga na pierwszym miejscu w swoim życiu. Troszczy się o chrześcijańskie świętowanie niedzieli. Chętnie uczestniczy w niedzielnej Mszy św.	Analiza tekstu, rozmowa kierowana, opowiadanie, praca z podręcznikiem, praca z kartami pracy, krótki wykład, projekcja materiału filmowego, notatka.	Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, Internet, projektor, komputer, tablica, kreda, nagranie Psalmu 122.	Język polski: tworzenie wypowiedzi. Wychowanie do życia w rodzinie: wychowanie religijne – wychowanie do wiary, miłości i modlitwy, wartości i tradycje ważne w rodzinie, w tym wspólne świętowanie i wspólna modlitwa. Muzyka: pieśni religijne – pieśni eucharystyczne. Słownictwo religijne: Dekalog, niedziela, dzień święty, Msza św.	C.4.
8.	Ewangelia – serce Pisma Świętego	Zapoznanie uczniów z Ewangelią i jej przesłaniem. Ukazanie obecności zbawczego orędzia Chrystusa w Ewangelii.	Wyjaśnia, czym jest Ewangelia. Opowiada o orędziu poszczególnych Ewangelii.	Przedstawia podstawowe fakty z życia, działalności i nauczania Jezusa Chrystusa w porządku chronologicznym. Charakteryzuje specyfikę i przesłanie poszczególnych Ewangelii.	Pogłębia swoją więź z Chrystusem poprzez poznawanie Jego Osoby i nauczania. Uważnie słucha słowa Bożego i je czyta. Stara się układać swoje życie według wskazań słowa Bożego.	Rozmowa kierowana, analiza tekstu biblijnego, analiza innych tekstów, analiza tabeli, praca w grupach, analiza diagramu, praca z tekstem literackim.	Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, opcjonalnie: projektor, zeszyt, propozycje multimedialne: BiblieProject Ewangelia, BiblieProject Wprowadzenie: Nowy Testament.	Język polski: zapoznanie z gatunkiem literackim Ewangelii, zapoznanie z zasadami analizy i interpretacji dzieła literackiego w kontekście jego powstania. Historia: zapoznanie z kontekstem historycznym powstania Ewangelii.	A.9. A.10.
9.	Jezus głosi królestwo Boże	Zapoznanie uczniów z ideą królestwa Bożego głoszonego przez Chrystusa. Ukazanie obecności królestwa Bożego w Kościele oraz w życiu uczniów.	Wyjaśnia określenie „królestwo Boże” i wymienia miejsca biblijne mówiące o królowaniu Boga. Wyjaśnia, że królestwo Boże jest obecne w Kościele. Wymienia wymagania stawiane uczestnikowi królestwa Bożego.	Zestawia wydarzenia i teksty biblijne z podstawowymi prawdami wiary Kościoła. Interpretuje przypowieści biblijne.	Odkrywa we własnym życiu Chrystusa jako Mesjasza – Króla. Stara się układać swoje życie według wskazań słowa Bożego. Stara się odczytywać i przyjmować wydarzenia życiowe w świetle Objawienia Bożego. Identyfikuje się ze wspólnotą Kościoła.	Rozmowa kierowana, analiza tekstu Pisma Świętego, analiza innych tekstów, praca w grupach, praca z tekstem słuchanym, praca z tekstem literackim.	Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, zeszyt, zestaw audio, tablica.	Język polski: analiza i interpretacja tekstów literackich, w tym bajki. Historia, wiedza o społeczeństwie: zapoznanie z historyczną i obecnie obowiązującą formą ustrojową monarchii. Plastyka: projektowanie znaków królestwa Bożego w analogii do symboli narodowych.	A.13.
10.	Jezus uzdrawia człowieka	Omówienie uzdrowień dokonywanych przez Chrystusa w Ewangelii. Zapoznanie z dokonującymi się w dzisiejszych czasach w Kościele uzdrowieniami w porządku sakramentalnym i pozasakramentalnym.	Opisuje ewangeliczne uzdrowienia trędowatego (Mk 1,40-45) i paralityka (Mk 2,1-12). Wskazuje na cel dokonywania uzdrowień przez Jezusa. Wyjaśnia, że dzieło Jezusa podjął Kościół i prowadzi je przez sakramenty uzdrowienia.	Zestawia wydarzenia i teksty biblijne z podstawowymi prawdami wiary Kościoła. Wyjaśnia, że sens wybranych wydarzeń i fakty związane z postaciami Nowego Testamentu są wciąż aktualne.	Uważnie słucha słowa Bożego i je czyta. Odkrywa we własnym życiu Chrystusa jako Mesjasza. Stara się odczytywać i przyjmować wydarzenia życiowe w świetle Objawienia Bożego.	Analiza tekstu biblijnego, analiza i interpretacja tekstu literackiego, analiza porównawcza, analiza artykułu prasowego, bibliodrama.	Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, opcjonalnie: projektor, zeszyt.	Język polski: analiza i interpretacja tekstu literackiego. Wiedza o społeczeństwie: analiza artykułu prasowego. Słownictwo religijne: cierpienie, trąd, trędowaty, paralityk, sakramenty uzdrowienia.	A.13.
11.	Jezus objawia swoją Boską moc	Zapoznanie uczniów ze świadectwami Ewangelii dotyczącymi bóstwa Jezusa. Zapoznanie uczniów ze specyfiką poszczególnych Ewangelii i pojęciem synopsy.	Opowiada o tym, jak Jezus chodził po jeziorze (Mk 6,45-52). Wyjaśnia pojęcie synopsy w Ewangelii. Wyjaśnia, na czym polega metoda Ewangelicznej Rewizji Życia.	Charakteryzuje specyfikę i przesłanie poszczególnych Ewangelii. Zestawia wydarzenia i teksty biblijne z podstawowymi prawdami wiary Kościoła.	Pogłębia swoją więź z Chrystusem poprzez poznawanie Jego Osoby i nauczania. Uważnie słucha słowa Bożego i je czyta. Odkrywa we własnym życiu Chrystusa jako Mesjasza.	Analiza tekstu biblijnego, analiza tekstu literackiego, analiza porównawcza, rozmowa kierowana, uzupełnianie tabeli i diagramu, debata, słoneczko, ankieta.	Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, opcjonalnie: projektor, tablica, zeszyt.	Język polski: analiza i interpretacja tekstu literackiego, analiza porównawcza tekstów literackich (synopsa).	A.13.
12.	Kim jest Duch Święty?	Ukazanie pochodzenia, natury i działania Ducha Świętego w życiu chrześcijanina.	Wyjaśnia pochodzenie i naturę Ducha Świętego. Omawia symbole Ducha Świętego używane w Biblii i Tradycji Kościoła.	Wskazuje przestrzenie działania Ducha Świętego w życiu chrześcijanina. Określa działanie Ducha Świętego, interpretując Jego symbolikę w Biblii i Tradycji Kościoła.	Wyznaje wiarę w Ducha Świętego. Podejmuje starania, aby żyć według natchnień Ducha Świętego.	Burza mózgów, rozmowa kierowana, pokaz, praca z podręcznikiem, analiza tekstu biblijnego.	Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, wydrukowane fragmenty Pisma Świętego, projektor, komputer, tablica, kreda.	Język polski: rozpoznawanie w tekstach literackich (religijnych) symboli i alegorii i ich interpretacja. Słownictwo religijne: Duch Święty, natura Ducha Świętego, Trójca Święta.	A.14.
13.	Zesłanie Ducha Świętego	Ukazanie Pięćdziesiątnicy jako momentu objawienia Ducha Świętego – trzeciej Osoby Trójcy Świętej. Ukazanie roli Ducha Św. w pierwszej wspólnocie Kościoła.	Określa Ducha Świętego jako Osobę Trójcy Świętej posłaną przez Jezusa do wspólnoty Kościoła. Opisuje działanie Ducha Świętego w pierwszej wspólnocie Kościoła.	Interpretuje tekst o zesłaniu Ducha Świętego (Dz 2,1-8.14-17a.22- 24.41). Wskazuje na sakramenty chrztu i bierzmowania jako momenty udzielania Ducha Świętego członkom Kościoła.	Identyfikuje się ze wspólnotą Kościoła. Daje świadectwo wiary.	Rozmowa kierowana, analiza tekstu biblijnego, praca z podręcznikiem, pokaz, burza mózgów.	Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, projektor, komputer, tablica, kreda.	Język polski: interpretacja tekstów literackich (religijnych), analiza symboli i alegorii. Słownictwo religijne: pojęcia zaczerpnięte z kręgu kultury żydowskiej: Pięćdziesiątnica, Pascha.	A.14. E.2.
14a.	Dary Ducha Świętego	Ukazanie znaczenia darów Ducha Św. w życiu chrześcijanina. Motywowanie do otwierania się na dary Ducha Św. i Jego działanie.	Wymienia siedem darów Ducha Świętego. Tłumaczy pojęcie: dary Ducha Świętego.	Wymienia z pamięci i omawia dary Ducha Świętego. Wyjaśnia znaczenie darów Ducha Świętego dla życia wspólnoty Kościoła.	Modli się o dary Ducha Świętego. Rozpoznaje w sobie dary otrzymane od Ducha Świętego.	Rozmowa kierowana, analiza tekstu biblijnego, praca z podręcznikiem, pokaz, rozsypanka, praca ze schematem, burza mózgów.	Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, projektor, komputer, tablica, kreda.	Język polski: interpretacja tekstów literackich (religijnych), analiza symboli i alegorii. Słownictwo religijne: pojęcia zaczerpnięte z kręgu kultury żydowskiej, bojaźń, pobożność.	A.14.
14b.	Owoce Ducha Świętego	Ukazanie znaczenia owoców Ducha Świętego w życiu chrześcijanina. Motywowanie do otwierania się na działanie owoców Ducha Świętego.	Opisuje owoce Ducha Świętego. Tłumaczy pojęcie: owoce Ducha Świętego.	Wymienia i klasyfikuje owoce Ducha Świętego. Wyjaśnia znaczenie owoców Ducha Świętego dla życia wspólnoty Kościoła.	Modli się o owoce Ducha Św. Stara się na co dzień dzielić owocami Ducha Św. Prowadzi rachunek sumienia w oparciu o owoce Ducha Św.	Rozmowa kierowana, analiza tekstu biblijnego, praca z podręcznikiem, pokaz, rozsypanka, praca ze schematem, burza mózgów.	Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, projektor, komputer, tablica, kreda, kartki z zapisanymi owocami Ducha Świętego.	Język polski: interpretacja tekstów literackich (religijnych), analiza symboli i alegorii, przykłady postaci literackich podejmujących pracę nad sobą lub przechodzących proces duchowej przemiany.	A.14.
15.	Głos sumienia	Przedstawienie nauczania Kościoła na temat sumienia i jego rodzajów.	Podaje skojarzenia ze słowem „sumienie”. Wyjaśnia pojęcie sumienia. Wylicza rodzaje sumienia i je charakteryzuje.	Określa sposoby prawidłowego kształtowania sumienia. Proponuje pytania do codziennego rachunku sumienia.	Kieruje się w życiu hierarchią wartości wynikającą z wiary. Troszczy się o kształtowanie w sobie prawidłowego sumienia. Wdraża się do systematycznej pracy nad swoją postawą moralną.	Analiza tekstu, rozmowa kierowana, opowiadanie, praca z podręcznikiem, praca z kartami pracy, krótki wykład, projekcja prezentacji multimedialnej.	Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, Youcat, KKKK, Internet, projektor, komputer, prezentacja multimedialna, dwie białe serwetki.	Język polski: analiza tekstów, hierarchia wartości wybranych bohaterów literackich. Wychowanie do życia w rodzinie: wychowanie do miłości i wartości wynikających z wiary. Słownictwo religijne: sumienie, sumienie przeduczynkowe i pouczynkowe, sumienie szerokie, faryzejskie i skrupulanckie, głos sumienia.	C.2.
16.	Czcij ojca swego i matkę swoją	Ukazanie znaczenia czwartego przykazania Dekalogu.	Wyjaśnia, do kogo odnosi się czwarte przykazanie. Wymienia obowiązki dzieci wobec rodziców. Wylicza wykroczenia przeciwko czwartemu przykazaniu Dekalogu. Opowiada o obietnicach Pana Boga składanych tym, którzy czczą swoich rodziców.	Uzasadnia, dlaczego należy okazywać szacunek rodzicom. Uzasadnia, dlaczego każdy chrześcijanin ma obowiązki względem Ojczyzny. Proponuje wezwania do modlitwy wiernych za rodziców, nauczycieli i Ojczyznę.	Podejmuje wysiłek właściwego zachowania w rodzinie. Okazuje szacunek rodzicom, opiekunom i przełożonym. Troszczy się o dobro Ojczyzny.	Analiza tekstu, rozmowa kierowana, opowiadanie, praca z podręcznikiem, praca z kartami pracy, krótki wykład, diagram, projekcja reportażu.	Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, KKK, KKKK, Internet, projektor, komputer, reportaż pt. Dekalog IV.	Język polski: analiza tekstów, hierarchia wartości wybranych bohaterów literackich. Wychowanie do życia w rodzinie: wychowanie do miłości, szacunek dla członków rodziny i wyrażanie im wdzięczności, komunikowanie uczuć, składanie życzeń z okazji rodzinnych uroczystości, uprzejmość i uczynność każdego dnia, podział obowiązków, praca i rekreacja, tworzenie atmosfery świętowania, pamięć o zmarłych, współtowarzyszenie bliskim w przeżywaniu żałoby.	C.5.
17.	Nie zabijaj	Omówienie piątego przykazania Dekalogu.	Wyjaśnia, czego zabrania i co nakazuje piąte przykazanie Dekalogu. Wymienia wykroczenia przeciwko piątemu przykazaniu Dekalogu. Wymienia działania, jakie powinien podejmować chrześcijanin w trosce o własne życie i zdrowie.	Uzasadnia, dlaczego chrześcijanin powinien chronić życie ludzkie oraz troszczyć się o zdrowie własne i innych. Ocenia zaangażowanie chrześcijan w ochronę życia i zdrowia. Analizuje fragment Pisma Świętego (Mt 5,21-22a). Projektuje prezentację pt. Życie jest piękne.	Traktuje życie jako dar otrzymany od Boga. Szanuje życie własne i innych. Dba o zdrowie własne i bliźnich.	Rozmowa kierowana, opowiadanie, praca z podręcznikiem, praca z kartami pracy, krótki wykład, list, analiza tekstu, projekcja materiału filmowego, notatka.	Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, Internet, projektor, komputer, reportaż pt. Dekalog V.	Język polski: analiza tekstów, tworzenie wypowiedzi. Wychowanie do życia w rodzinie: wychowanie do miłości i szacunku dla życia ludzkiego od poczęcia do naturalnej śmierci, zagrożenia okresu dojrzewania. Biologia: właściwa dieta, aktywność ruchowa, badania profilaktyczne, stan zdrowia i choroby. Wychowanie fizyczne: troska o zdrowie fizyczne, psychiczne i społeczne.	C.5. C.6.
18.	Nie cudzołóż	Przedstawienie istoty i znaczenia szóstego przykazania Dekalogu.	Tłumaczy, do czego Pan Bóg zobowiązuje człowieka w szóstym przykazaniu. Wymienia wykroczenia przeciwko szóstemu przykazaniu Dekalogu. Wyjaśnia, czym jest cnota czystości i jak należy o nią dbać. Wymienia niektóre grzechy przeciwko czystości.	Analizuje fragmenty Pisma Świętego (J 14,21-24; Mt 5,27-28). Podaje przykłady zachowywania przez chrześcijan szóstego przykazania. Uzasadnia, dlaczego modlitwa odgrywa ważną rolę w zachowaniu czystości przedmałżeńskiej i wierności małżeńskiej. Analizuje słowa św. Jana Pawła II: „Nie można żyć tylko na próbę, nie można umierać tylko na próbę. Nie można kochać tylko na próbę, przyjmować tylko na próbę i na jakiś czas człowieka”.	Kieruje się w życiu hierarchią wartości wynikającą z wiary. Podejmuje pracę nad sobą w trosce o czystość. Z szacunkiem odnosi się do płci własnej i przeciwnej. Jest odpowiedzialny za trwanie w czystości.	Analiza tekstu, rozmowa kierowana, opowiadanie, praca z podręcznikiem, praca z kartami pracy, krótki wykład, projekcja filmu.	Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, Internet, projektor, komputer, film pt. Erotic show.	Język polski: analiza tekstów, tworzenie wypowiedzi, hierarchia wartości wybranych bohaterów literackich. Wychowanie do życia w rodzinie: wychowanie do miłości i wierności, problemy, trudności i zagrożenia okresu dorastania, relacje międzyosobowe i ich znaczenie: przyjaźń, zakochanie, miłość, pierwsze fascynacje, miłość platoniczna, miłość młodzieńcza, miłość dojrzała, związek między aktywnością seksualnąa miłością, ryzyko związane z wczesną inicjacją, małżeństwo, rodzicielstwo, odpowiedzialność, komunikowanie uczuć. Biologia: etapy rozwoju przedurodzeniowego człowieka (zygota, zarodek, płód), wpływ różnych czynników na rozwój zarodka i płodu, cechy fizycznego, psychicznego i społecznego dojrzewania człowieka, zasady profilaktyki chorób przenoszonych drogą płciową. Wychowanie fizyczne: zachowanie się w sytuacjach związanych z aktywnością taneczną.	C.5.
19.	Nie kradnij	Omówienie siódmego przykazania Dekalogu.	Wymienia zobowiązania wynikające z siódmego przykazania. Uzasadnia, że siódme przykazanie Dekalogu nakazuje także sprawiedliwe dzielenie się dobrami materialnymi. Wymienia wykroczenia przeciwko siódmemu przykazaniu Dekalogu. Opisuje sposoby zadośćuczynienia w odniesieniu do konkretnych wykroczeń przeciwko siódmemu przykazaniu.	Analizuje fragment Pisma Świętego (Łk 19,8). Wymienia przejawy łamania siódmego przykazania. Uzasadnia, dlaczego korzystanie z nielegalnego oprogramowania jest wykroczeniem przeciwko siódmemu przykazaniu.	Kieruje się w życiu hierarchią wartości wynikającą z wiary. Szanuje rzeczy własne i cudze. Troszczy się o dobro wspólne Ojczyzny.	Analiza tekstu, rozmowa kierowana, opowiadanie, praca z podręcznikiem, praca z kartami pracy, krótki wykład, diagram, list.	Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, Youcat.	Język polski: analiza tekstów, hierarchia wartości wybranych bohaterów literackich. Geografia: współodpowiedzialność obywateli za stan środowiska przyrodniczego Polski. Ekologia i ochrona środowiska: racjonalne gospodarowanie zasobami zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju, formy ochrony przyrody w Polsce i konieczność ich stosowania dla zachowania gatunków i ekosystemów. Wychowanie do życia w rodzinie: szacunek do cudzej własności, podział obowiązków, uczciwa praca.	C.7.
20.	Nie mów fałszywego świadectwa…	Ukazanie istoty i znaczenia ósmego przykazania Dekalogu.	Wyjaśnia, na czym polega przestrzeganie ósmego przykazaniu Dekalogu. Wylicza najczęstsze przykłady i skutki łamania ósmego przykazania Dekalogu.	Analizuje fragmenty Pisma Świętego (Mt 5,37; J 8,32). Na podstawie opowiadania Trzy sita wyprowadza wnioski moralne. Wyjaśnia sentencję: Kłamstwo ma krótkie nogi.	Kieruje się w życiu hierarchią wartości wynikającą z wiary. Podejmuje pracę nad sobą w trosce o życie w prawdzie. Wdraża się w systematyczną pracę nad swoją postawą moralną.	Analiza tekstu biblijnego, analiza tekstu literackiego, rozmowa kierowana, opowiadanie, praca z podręcznikiem, praca z kartami pracy, krótki wykład, krzyżówka, projekcja prezentacji multimedialnej, notatka.	Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, KKK, Internet, projektor, komputer, prezentacja multimedialna, reportaż pt. Dekalog VIII.	Język polski: analiza tekstów, hierarchia wartości wybranych bohaterów literackich. Wychowanie do życia w rodzinie: wychowanie do miłości, prawdy i innych wartości wynikających z wiary.	C.7.
21.	Nie pożądaj żony bliźniego swego	Wyjaśnienie istoty i znaczenia dziewiątego przykazania Dekalogu.	Tłumaczy, do czego zobowiązuje dziewiąte przykazanie Dekalogu. Wymienia wykroczenia przeciwko dziewiątemu przykazaniu Dekalogu. Wyjaśnia sens przysięgi małżeńskiej. Tłumaczy symbolikę obrączek, jakie małżonkowie zakładają sobie podczas sakramentu małżeństwa.	Analizuje fragment Pisma Świętego (Ef 5,1-8). Projektuje receptę pomocną w dochowaniu czystości przez współczesną młodzież. Uzasadnia, dlaczego dziewiąte przykazanie dotyczy także troski o czystość.	Troszczy się o czystość w wieku dojrzewania. Modli się o wierność małżonków i trwałość małżeństw. Kształtuje w sobie postawę przebaczania osobom, które nie dotrzymują przysięgi małżeńskiej.	Analiza tekstu, rozmowa kierowana, opowiadanie, drama, praca z podręcznikiem, praca z kartami pracy, krótki wykład, recepta, list.	Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, Youcat, Internet, projektor, komputer.	Język polski: analiza tekstów, hierarchia wartości wybranych bohaterów literackich. Wychowanie do życia w rodzinie: wychowanie do miłości i wierności, motywy zawierania małżeństwa oraz czynniki warunkujące trwałość i powodzenie relacji małżeńskiej i rodzinnej, zagrożenia, problemy i trudności okresu dojrzewania, pojęcia związane z seksualnością: męskość, kobiecość, komplementarność, miłość, wartość, małżeństwo, rodzicielstwo, odpowiedzialność, komunikowanie uczuć.	C.7.
22.	Ani żadnej rzeczy…	Omówienie dziesiątego przykazania Dekalogu.	Wyjaśnia, w jaki sposób chrześcijanie powinni podchodzić do rzeczy materialnych. Wymienia zobowiązania, jakie wynikają z dziesiątego przykazania Dekalogu. Wylicza skutki, jakie może pociągać za sobą nadmierne pragnienie dóbr materialnych.	Analizuje fragmenty Pisma Św. (Wj 20,17; Dz 4,34-35;5,1-9). Opisuje sytuacje, w których człowiek wyrządza krzywdę drugiemu człowiekowi i przysłania mu Boga. Projektuje zasady postępowania, którymi powinien kierować się chrześcijanin w zdobywaniu dóbr materialnych.	Kieruje się w życiu hierarchią wartości wynikającą z wiary. Szanuje rzeczy własne i cudze. Stara się żyć słowami św. Jana Pawła II: „Trzeba bardziej być niż mieć”.	Analiza tekstu, rozmowa kierowana, opowiadanie, praca z podręcznikiem, praca z kartami pracy, krótki wykład, notatka, projekcja reportażu i prezentacji multimedialnej.	Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, KKKK, Internet, projektor, komputer, reportaż pt. Dekalog X, prezentacja multimedialna.	Język polski: analiza tekstów, tworzenie spójnych wypowiedzi ustnych, hierarchia wartości wybranych bohaterów literackich. Wychowanie do życia w rodzinie: szacunek do cudzej własności, podział obowiązków, uczciwa praca.	C.7.
23.	Bóg zawsze obecny w historii człowieka	Ukazanie istoty i etapów historii zbawienia. Ukazanie życia sakramentalnego jako drogi do zbawienia.	Wskazuje na najważniejsze wydarzenia z historii Polski. Definiuje termin „historia zbawienia” i omawia jej etapy. Wymienia najważniejsze wydarzenia zbawcze czasów Starego i Nowego Testamentu.	Analizuje najważniejsze wydarzenia zbawcze Starego i Nowego Testamentu. Wyjaśnia, że paruzja to powtórne przyjście Chrystusa na ziemię. Wymienia z pamięci wszystkie sakramenty święte we właściwej kolejności.	Wskazuje na zależność pomiędzy przyjmowaniem sakramentów a dążeniem do zbawienia. Dba o własną tożsamość jako katolika. Dziękuje Bogu za dziedzictwo Starego i Nowego Testamentu oraz za dziedzictwo Kościoła.	Analiza tekstu biblijnego, praca z podręcznikiem, elementy wykładu, rozmowa kierowana, projekcja filmu, prezentacja multimedialna.	Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, Internet, projektor, komputer, pliki z filmem, prezentacją i piosenką, ewentualnie świeca.	Język polski: czytanie ze zrozumieniem i interpretacja tekstów dotyczących historii i kultury polskiej. Historia: najważniejsze wydarzenia z historii Polski. Słownictwo religijne: zbawienie, historia zbawienia, etapy historii zbawienia, paruzja.	A.5. A.11. A.13. B.3. E.2.
24.	Chrześcijaństwo a judaizm	Ukazanie relacji między chrześcijaństwem a judaizmem.	Wyjaśnia, co to znaczy, że chrześcijaństwo i judaizm mają wspólne korzenie. Wymienia charakterystyczne elementy judaizmu. Wyjaśnia, co łączy wyznawców judaizmu i chrześcijan. Opowiada o Holokauście.	Wyjaśnia, dlaczego wyznawców judaizmu można nazwać w pewnym sensie starszymi braćmi w wierze chrześcijan. Projektuje prezentację multimedialną na temat wybranych zwyczajów i tradycji żydowskich.	Zachowuje szacunek wobec wyznawców judaizmu. Przeciwstawia się antysemityzmowi. Rozwija postawę dialogu i pamięta, że w celu wzajemnego poznania i pokojowego współistnienia tych religii w Kościele katolickim 17 stycznia jest obchodzony Dzień Judaizmu.	Rozmowa kierowana, analiza tekstu, diagram, praca z podręcznikiem, praca z kartami pracy, krótki wykład, projekcja prezentacji multimedialnej, notatka.	Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, prezentacja multimedialna, projektor, komputer, fragment książki św. Jana Pawła II Przekroczyć próg nadziei, fragment Listu pasterskiego Episkopatu Polski z okazji 25. rocznicy ogłoszenia soborowej Deklaracji Nostra aetate na niedzielę 20 stycznia 1991 r.	Język polski: Żyd w literaturze – postać Jankiela w Panu Tadeuszu A. Mickiewicza, świadectwo z książki św. Jana Pawła II Przekroczyć próg nadziei, problematyka Holokaustu w literaturze, tworzenie spójnych wypowiedzi ustnych i pisemnych. Historia: cywilizacje Starożytnego Wschodu: Izrael, historia życia Ireny Sendlerowej. Słownictwo religijne: religia, judaizm, Żyd, Tora, Talmud, synagoga, Jom Kippur, Pascha, antysemityzm, Holokaust.	F.3.
25.	Chrześcijaństwo a islam	Ukazanie podobieństw i różnic między chrześcijaństwem a islamem.	Charakteryzuje islam. Wymienia najważniejsze warunki pokojowego współistnienia chrześcijaństwa i islamu. Wymienia nazwę świętej księgi islamu. Określa główne obowiązki, które spoczywają na wyznawcach islamu.	Podaje podobieństwa i różnice między chrześcijaństwem i islamem. Tłumaczy, że Dzień Islamu jest czasem modlitwy, wzajemnego poznawania się i troski o dobro wspólne. Opowiada o współczesnych relacjach między chrześcijaństwem i islamem.	Okazuje szacunek wyznawcom islamu. Dba o własną tożsamość jako katolika. Rozwija postawę dialogu i pamięta, że po zakończeniu Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan Kościół katolicki w Polsce obchodzi Dzień Islamu (26 stycznia).	Opowiadanie, rozmowa kierowana, analiza tekstu, diagram, praca z podręcznikiem, praca z kartami pracy, krótki wykład, projekcja prezentacji multimedialnej, notatka.	Podręcznik ucznia, karty pracy, prezentacja multimedialna, projektor, komputer.	Język polski: wyszukiwanie w tekście i porządkowanie potrzebnych informacji o religiach świata, tworzenie spójnych wypowiedzi ustnych i pisemnych. Historia: świat islamu – zasięg ekspansji arabskiej i wpływ cywilizacji muzułmańskiej na Europę, podstawowe zasady i symbole islamu, szacunek dla ludzi innych religii i wyznań – stosunki wyznaniowe i narodowościowe w Rzeczpospolitej Obojga Narodów. Słownictwo religijne: religia, islam, Koran, muzułmanin, Mekka.	F.3.
26.	Chrześcijaństwo a religie i filozofie Dalekiego Wschodu	Omówienie religii Dalekiego Wschodu. Ukazanie różnic pomiędzy chrześcijaństwem a religiami Dalekiego Wschodu.	Wymienia religie i filozofie Dalekiego Wschodu. Charakteryzuje buddyzm. Opowiada o hinduizmie.	Analizuje fragmenty Deklaracji o stosunku Kościoła do religii niechrześcijańskich Nostra aetate Soboru Watykańskiego II (nr 1 i 2). Wskazuje na różnice pomiędzy chrześcijaństwem i religiami Dalekiego Wschodu (np. hinduizmem, buddyzmem). Opisuje jedną z następujących religii lub filozofii: konfucjanizm, taoizm, szintoizm.	Zachowuje szacunek wobec wyznawców innych religii. Zachowuje ostrożność wobec duchowości Dalekiego Wschodu ze względu na jej niebezpieczeństwo. Dba o własną tożsamość jako katolika.	Świadectwo, rozmowa kierowana, analiza tekstu, diagram, praca z podręcznikiem, praca z kartami pracy, krótki wykład, projekcja prezentacji multimedialnej, notatka.	Podręcznik ucznia, karty pracy, prezentacja multimedialna, Deklaracja o stosunku Kościoła do religii niechrześcijańskich Nostra aetate, projektor, komputer.	Język polski: wyszukiwanie w tekście i porządkowanie potrzebnych informacji o religiach świata, tworzenie spójnych wypowiedzi ustnych i pisemnych. Historia: podstawowe zasady i symbole islamu, szacunek dla ludzi innych religii i wyznań. Słownictwo religijne: religia, filozofia, buddyzm, hinduizm, konfucjanizm, taoizm, szintoizm.	F.3.
27.	Sekty zagrożeniem dla wiary i życia	Wskazanie charakterystycznych cech sekty. Ukazanie zagrożeń ze strony sekt.	Wyjaśnia, czym jest sekta. Wskazuje na konsekwencje przynależności do sekt. Wyjaśnia, że przynależność do sekt jest wynikiem fałszywego obrazu Boga.	Wyjaśnia, jaka jest właściwa postawa chrześcijanina wobec sekt. Zdobywa wiedzę służącą pogłębianiu wiary. Przytacza argumenty wymieniane przez wierzących w dyskusjach z przedstawicielami współczesnego ateizmu.	Zachowuje czujność wobec propozycji sekt. Dba o wzrost wiary i żyje według jej zasad – słucha słowa Bożego i przyjmuje sakramenty św. Stawia Boga na pierwszym miejscu w swoim życiu.	Rozmowa kierowana, praca z podręcznikiem, burza mózgów.	Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, projektor i komputer, tablica, kreda, czyste kartki, przybory do pisania i rysowania.	Język polski: wykorzystanie elementów retoryki w przygotowaniu do dyskusji z członkami sekt i osobami nieugruntowanymi w wierze. Wychowanie do życia w rodzinie: wychowanie do wiary, miłości i szacunku do przykazań Bożych. Słownictwo religijne: sekta, guru, zagrożenie duchowe, niewiara.	F.3.
28.	Odpowiedzialność świeckich za Kościół	Wyjaśnienie, że na mocy sakramentów chrztu i bierzmowania świeccy są odpowiedzialni za wspólnotę Kościoła. Ukazanie zadań świeckich w Kościele.	Definiuje, kim jest osoba świecka. Wymienia formy zaangażowania świeckich w Kościele. Analizuje teksty biblijne i teksty nauczania Kościoła.	Wyjaśnia pojęcie apostolstwa i podaje przykłady apostolstwa świeckich. Wskazuje możliwości zaangażowania młodego człowieka w życie Kościoła. Uzasadnia wartość świadectwa wiary.	Włącza się w różne formy apostolstwa w swojej parafii. Modli się za osoby, dzięki którym jest we wspólnocie K-ła. Stara się świadczyć o wierze w środowisku szkolnym.	Pogadanka, rozmowa kierowana, analiza tekstu piosenki i tekstu biblijnego, praca z podręcznikiem, praca w grupach, słoneczko, dialog, diagram.	Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, odtwarzacz CD / mp3, szary papier, kolorowe lub białe kartki papieru, pisaki, klej, tablica interaktywna.	Język polski: analiza tekstu biblijnego, kształtowanie umiejętności argumentacji.	F.2.
29.	Podwyższenie Krzyża Świętego	Wyjaśnienie genezy święta Podwyższenia Krzyża Świętego. Ukazanie znaczenia święta Podwyższenia Krzyża Świętego.	Opowiada o święcie Podwyższenia Krzyża Świętego. Charakteryzuje relikwie Krzyża Świętego. Podaje przykłady miejsc, w których powinien być umieszczony znak krzyża.	Analizuje symbolikę krzyża. Uzasadnia, dlaczego znak krzyża jest ważny dla chrześcijan. Na podstawie zasobów Internetu wymienia miejsca w Polsce, w których znajdują się relikwie Krzyża Świętego.	Wyraża wdzięczność Chrystusowi za dar odkupienia. Jako chrześcijanin nosi znak krzyża. Wiąże zbawcze wydarzenia z Eucharystią i liturgią.	Rozmowa kierowana, opowiadanie, praca z podręcznikiem, praca z kartami pracy, krótki wykład, analiza tekstu, projekcja materiału filmowego, notatka, list.	Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, Internet, projektor, komputer, film o sanktuarium na Świętym Krzyżu, materiał filmowy Bedeker Porta Fidei – ks. Przemysław Szewczyk – Krzyż.	Język polski: analiza tekstu opowiadania, tworzenie spójnych wypowiedzi ustnych i pisemnych, interpretacja tekstu literackiego, wykorzystanie wiedzy teologicznej i filozoficznej, wiedzy o historii i kulturze. Słownictwo religijne: dar, zbawienie, odkupienie, relikwie Krzyża Świętego, święto Podwyższenia Krzyża Św. Informatyka: wyszukiwanie, gromadzenie i przetwarzanie informacji udostępnionych w Internecie.	B.2. E.3.
30.	Przewodnicy Adwentu	Przypomnienie, utrwalenie i pogłębienie wiadomości na temat Adwentu.	Wymienia podstawowe informacje na temat liturgicznego okresu Adwentu. Wymienia przewodników adwentowych. Wyjaśnia, czego uczą nas: Izajasz, Jan Chrzciciel i Maryja.	Wyjaśnia, w jaki sposób powinien przeżyć tegoroczny Adwent. Redaguje w punktach rady dla młodzieży na dobre przeżycie Adwentu. Organizuje z rówieśnikami w okresie przedświątecznym dowolną formę pomocy osobom potrzebującym.	Wyraża wdzięczność Bogu za dar wcielenia. Aktywnie uczestniczy w celebracjach liturgicznych Adwentu. Zwraca uwagę na konieczność wewnętrznego przygotowania do świąt Narodz. Pańskiego.	Rozmowa kierowana, analiza tekstu biblijnego, diagram, praca z podręcznikiem, praca z kartami pracy, krótki wykład, projekcja prezentacji Przewodnicy Adwentu, notatka.	Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, KKK, Internet, komputer, projektor.	Język polski: analiza i interpretacja tekstu, rozumienie tekstu, tworzenie spójnych wypowiedzi ustnych i pisemnych. Wychowanie do życia w rodzinie: wychowanie do wiary, miłości i modlitwy, prezentacja tradycji adwentowych i świątecznych umacniających więzi rodzinne.	B.2.
31.	Narodzenie Pańskie	Przypomnienie, utrwalenie i pogłębienie wiadomości na temat Bożego Narodzenia.	Wyjaśnia, dlaczego Bóg stał się człowiekiem. Wymienia najważniejsze elementy przeżywania świąt Bożego Narodzenia. Wyjaśnia, co to znaczy, że w Chrystusie są dwie natury. Analizuje fragment Pisma Świętego (J 3,16-17).	Określa, kiedy rozpoczyna się i kończy liturgiczny okres Bożego Narodzenia. Opowiada, na co należy zwrócić szczególną uwagę podczas świąt Bożego Narodzenia. Analizuje i interpretuje słowa św. Atanazego zamieszczone w podręczniku: „Bóg stał się taki, jacy my jesteśmy, aby móc uczynić nas takimi, jaki On jest”.	Wyraża wdzięczność Bogu za dar wcielenia. Aktywnie uczestniczy w celebracjach liturgicznych okresu Bożego Narodzenia. Zwraca uwagę na konieczność wewnętrznego przygotowania do świąt Narodzenia Pańskiego.	Rozmowa kierowana, krzyżówka, analiza tekstu biblijnego, diagram, praca z podręcznikiem, praca z kartami pracy, krótki wykład, prezentacja Boże Narodzenie w historii zbawienia, notatka.	Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, KKK, Internet, komputer, projektor.	Język polski: analiza i interpretacja tekstu, rozumienie tekstu, tworzenie spójnych wypowiedzi ustnych i pisemnych. Wychowanie do życia w rodz.: ukazanie Jezusa, Maryi i Józefa jako wzoru szczęśliwej rodziny, prezentacja tradycji świątecz. umacniających więzi rodzinne. Muzyka: śpiew kolęd i pastorałek.	A.13. B.2.

WYMAGANIA EDUKACYJNE NAUCZANIA RELIGII W KLASIE 8 SZKOŁY PODSTAWOWEJ

Program: Komisja Wychowania KEP, Z Bogiem w dorosłe życie (AZ-2-01/18)

Podręcznik „Mocą Ducha Świętego przemieniamy świat”

ks. Krzysztof Węgrzyn

Szkoła Podstawowa nr 2 im. ks. prof. Józefa Tischnera w Szczawnicy

rok szkolny 2026-2027

Lp.	Temat lekcji	Cele katechetyczne – wymagania ogólne	Treści nauczania – wymagania szczegółowe			Metody i techniki	Środki dydaktyczne		Korelacja z edukacją szkolną	Podstawa programowa
Lp.	Temat lekcji	Cele katechetyczne – wymagania ogólne	Wiedza Uczeń po katechezie:	Umiejętności Uczeń po katechezie:	Postawy Uczeń po katechezie:	Metody i techniki	Środki dydaktyczne		Korelacja z edukacją szkolną	Podstawa programowa
Dział I. Po co żyjemy – powołanie do miłości
	Piękno i wartość życia	Ukazanie piękna i wartości ludzkiego życia. Wskazanie sposobów pracy nad rozwojem emocjonalnym i społecznym.	Definiuje pojęcie sensu życia. Streszcza wydarzenia biblijne – przebaczenie grzesznej kobiecie (Łk 7,36-50) oraz uzdrowienie paralityka (J 5,1-9a). Wyjaśnia, na czym polegają piękno i wartość ludzkiego życia.	Wymienia wartości nadające sens ludzkiemu życiu. Wyjaśnia i podaje przykłady, jak pracować nad własnym rozwojem emocjonalnym i społecznym. Tłumaczy, na czym polega szczęście własne i bliźnich.	Podejmuje refleksję nad sensem swojego życia. Okazuje szacunek wobec ludzkiego życia, siebie i innych. Stara się żyć wg wartości chrześcijańskich. Angażuje się we własny rozwój emocjonalny i społeczny.	Analiza tekstu biblijnego, analiza tekstu literackiego, analiza artykułu prasowego, bibliodrama, burza mózgów, mapa mentalna, hierarchia wartości, rozmowa kierowana, prezentacja nagrań.		Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, tablica, zestaw audio, propozycje multimedialne, projektor, ekran.	Język polski: analiza tekstu literackiego (poetyckiego, prozatorskiego), metody dramowe. Wiedza o społeczeństwie: analiza artykułu prasowego.	A.1
	Bóg źródłem miłości	Ukazanie prawdy, że Bóg jest miłością oraz źródłem miłości. Kształtowanie postawy miłości.	Wyjaśnia, że Bóg jest miłością. Wymienia fragmenty pism św. Jana mówiące o Bogu, który jest miłością.	Wyjaśnia, czym jest miłość. Interpretuje fragmenty Pisma Świętego mówiące o miłości.	Dba o postawę miłości w swoim życiu. Pogłębia wiarę w prawdę, że Bóg jest miłością.	Analiza tekstu biblijnego, analiza tekstu z nauczania Kościoła, rozmowa kierowana, praca w grupach, tabela, praca twórcza, prezentacja filmu.		Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, opcjonalnie: projektor, ekran, zestaw audio, film.	Język polski: analiza tekstów literackich o różnym charakterze. Historia: zapoznanie z wydarzeniami z najnowszej historii (pielgrzymka św. Jana Pawła II, czuwania na Polach Lednickich). Plastyka: sztuka symboliczna (symboliczne przedstawienie miłości). Muzyka: pieśń w opracowaniu wielogłosowym.	A.5
	Różne oblicza miłości	Zapoznanie uczniów z rodzajami miłości. Kształtowanie postaw odpowiadających różnym rodzajom miłości.	Wyjaśnia pojęcie miłości i sposoby jej przeżywania. Definiuje pojęcia: miłość siebie samego, miłość bliźniego, przywiązanie, przyjaźń, miłość eros, miłość małżeńska, miłość Ojczyzny.	Tłumaczy, czym jest miłość, i wymienia sposoby jej przeżywania. Przedstawia, na czym polega uczestnictwo w życiu różnych wspólnot Kościoła, narodu, rodziny, grup szkolnej i koleżeńskiej. Wyjaśnia, na czym polega miłość do Ojczyzny.	Stara się żyć miłością Boga i bliźniego. Angażuje się w życie wybranej wspólnoty ważnej dla rozwoju człowieczeństwa. Troszczy się o dobro Ojczyzny, m.in. wspierając akcje pomocy potrzebującym.	Analiza tekstu biblijnego, analiza tekstu literackiego, analiza tekstów użytkowych, praca ze źródłem pisanym, analiza tekstu w języku obcym, redagowanie krótkiej wypowiedzi pisemnej, diagram, tabela, burza mózgów, odtworzenie nagrania.		Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, zestaw audio.	Język polski, muzyka: analiza tekstu utworu poetyckiego (poezji śpiewanej). Języki obce: zapoznanie z pojęciem „miłość” w językach obcych, użycie alfabetu innego niż łaciński, korzystanie z transkrypcji na alfabet łaciński. Historia i wiedza o społeczeństwie: praca z materiałem źródłowym (starożytny rękopis), edukacja patriotyczna.	C.10
	Przykazanie miłości Boga i bliźniego	Ukazanie i pogłębienie świadomości, czym jest przykazanie miłości Boga i bliźniego.	Wyjaśnia, czym jest przykazanie miłości Boga i bliźniego. Tłumaczy nowe przykazanie miłości na podstawie J 13.	Interpretuje przykazanie miłości Boga i bliźniego w świetle Ewangelii. Wyjaśnia, na czym polega kultura bycia w rodzinie, szkole, parafii, grupie rówieśniczej i na portalach społecznościowych.	Zachowuje kulturę bycia w grupie. Reaguje na niewłaściwe zachowania w określonej grupie. Podejmuje wysiłek właściwego zachowania w rodzinie, szkole, grupie rówieśniczej i na portalach społecznościowych.	Analiza tekstu biblijnego, analiza tekstu prasowego, uzupełnianie tabeli, odgrywanie roli (identyfikacja), rozmowa kierowana, burza mózgów, odtworzenie nagrania.		Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, opcjonalnie: zestaw audio, prezentacja multimedialna.	Język polski: analiza i interpretacja tekstu literackiego. Historia: zapoznanie z kontekstem historycznym – żywoty świętych w różnych epokach, II wojna światowa na ziemiach polskich. Wiedza o społeczeństwie: analiza tekstu prasowego, kultura bycia w grupie i na portalach społecznościowych.	C.10
	Powołanie jako realizacja przykazania miłości	Zapoznanie uczniów z rodzajami powołania oraz z wydarzeniami, poprzez które Bóg objawiał powołanie w Starym i Nowym Testamencie. Motywowanie do odkrywania i realizacji własnego powołania jako sposobu wypełnienia przykazania miłości.	Wyjaśnia, że Bóg powołuje człowieka do świętości, czyli do miłości. Podaje przykłady powołań w Starym i Nowym Testamencie. Tłumaczy przykłady powołań w Kościele: małżeństwo, kapłaństwo, życie zakonne, życie konsekrowane, powołanie misyjne, człowiek samotny w służbie bliźnim.	Omawia różne formy powołania w świetle życia Ewangelią (małżeństwo, kapłaństwo, życie konsekrowane). Wskazuje na sposoby odkrywania powołania w świetle Bożego słowa. Uzasadnia wartość świadectwa wiary w różnych sytuacjach życiowych. Podaje przykłady świadków wiary w konkretnych sytuacjach życiowych.	Modli się o rozeznanie swojego powołania. Modli się o nowe powołania kapłańskie i zakonne, a także dobre powołania do małżeństwa. Przejawia postawę wdzięczności za świadków wiary i za osoby życia konsekrowanego.	Analiza tekstu biblijnego, analiza tekstu źródłowego, diagram, tabela, praca w grupach, burza mózgów, rozmowa kierowana, odtworzenie nagrania.		Pismo Święte, podręcznik ucznia, zestaw audio, nagranie.	Język polski: analiza tekstów literackich. Historia: zapoznanie z historycznymi przykładami realizacji powszechnej mobilizacji wojskowej. Wiedza o społeczeństwie: zapoznanie z powszechnym obowiązkiem obrony Rzeczypospolitej Polskiej, analiza tekstu prawnego.	C.10
Dział II. Sens życia – perspektywa eschatologiczna
	Chrześcijański sens śmierci	Ukazanie sensu śmierci człowieka wierzącego. Przedstawienie śmierci jako momentu spotkania z Panem Bogiem. Zapoznanie z nauczaniem Kościoła na temat śmierci.	Wymienia rzeczy ostateczne człowieka. Definiuje śmierć jako oddzielenie duszy od ciała. Wyjaśnia, że śmierć jako kres ziemskiego życia jest konsekwencją ludzkiego grzechu. Dostrzega, że dzięki Chrystusowi śmierć chrześcijańska ma pozytywny charakter.	Wyjaśnia katolickie spojrzenie na śmierć człowieka. Dostrzega konieczność odpowiedniego przygotowania się do śmierci. Interpretuje wybrane fragmenty biblijne dotyczące śmierci. Wyjaśnia, dlaczego św. Józef nazywany jest patronem dobrej śmierci.	Dziękuje Jezusowi za Jego zbawczą śmierć na krzyżu. Ufa Bogu i wierzy, że śmierć nie jest końcem ludzkiego życia. Kształtuje w sobie postawę otwartości i gotowości na spotkanie z Chrystusem Zmartwychwstałym.	Analiza tekstu biblijnego, praca z podręcznikiem, uzupełnianie zadań w kartach pracy, burza mózgów, rozmowa kierowana, odtworzenie piosenki Dokąd? ks. Jakuba Bartczaka, wyświetlenie i analiza obrazu Śmierć św. Józefa Francisca Goi, elementy wykładu.		Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, Katechizm Kościoła Katolickiego, komputer, głośnik, projektor multimedialny, teledysk piosenki Dokąd? ks. Jakuba Bartczaka, obraz Śmierć św. Józefa Francisca Goi.	Język polski: czytanie ze zrozumieniem oraz interpretacja fragmentów Pisma Świętego i tekstów z podręcznika. Muzyka: wysłuchanie i analiza tekstu piosenki Dokąd? ks. Jakuba Bartczaka. Biologia: definicja śmierci mózgowej. Plastyka: prezentacja i analiza obrazu Śmierć św. Józefa Francisca Goi. Słownictwo religijne: śmierć, dusza, ciało, rzeczy ostateczne, wiatyk.	A.8 C.1
	Czyściec jako dojrzewanie do miłości	Zapoznanie z nauczaniem Kościoła na temat czyśćca. Przedstawienie czyśćca jako stanu dojrzewania do pełni miłości. Ukazanie sensu modlitwy za zmarłych.	Definiuje czyściec jako stan oczyszczenia duszy ze skutków grzechu. Wymienia źródła, na których opiera się katolicka nauka o czyśćcu. Wyjaśnia związek między wiarą w czyściec i miłosierdziem Bożym. Tłumaczy, czym jest odpust.	Interpretuje wybrane teksty z nauczania Kościoła mówiące o czyśćcu. Wyjaśnia, dlaczego Kościół pielgrzymujący modli się za zmarłych. Wymienia formy pomocy duszom czyśćcowym zalecane przez Kościół.	Modli się za zmarłych. Korzysta z możliwości zyskiwania odpustów. Ufa Bogu i stara się żyć w gotowości na przyjście Chrystusa.	Analiza tekstów biblijnych, praca z podręcznikiem, uzupełnianie zadań w kartach pracy, wykład, wyświetlenie materiału informacyjnego Wyjątkowy dar dla zmarłych, praca w grupach, odtworzenie filmu Czy czyściec istnieje?		Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, Katechizm Kościoła Katolickiego, Youcat, komputer, głośnik, projektor multimedialny, materiał informacyjny Wyjątkowy dar dla zmarłych, film Czy czyściec istnieje?	Język polski: czytanie ze zrozumieniem oraz interpretacja fragmentów Pisma Św. i tekstów z podręcznika. Edukacja medialna: wysłuchanie i analiza materiału informacyjnego. Słownictwo religijne: eschatologia, niebo, piekło, czyściec, sąd szczegółowy, sąd ostateczny, odpust.	A.8
	Niebo radością zbawionych	Zapoznanie z nauczaniem Kościoła na temat nieba. Ukazanie nieba jako doskonałej radości wszystkich zbawionych.	Definiuje niebo jako pełną komunię życia i miłości z Bogiem. Wymienia najważniejsze biblijne obrazy nieba. Wyjaśnia, na czym polega szczęście nieba.	Analizuje i tłumaczy wybrane teksty biblijne na temat nieba. Definiuje niebo jako ostateczny cel życia człowieka. Wskazuje, kto i kiedy osiąga niebo.	Dziękuje Bogu za nadzieję nieba. Korzysta ze środków zbawczych prowadzących do nieba. Ufa Bogu i stara się żyć w gotowości na przyjście Chrystusa.	Analiza tekstów biblijnych, praca z podręcznikiem, uzupełnianie zadań w kartach pracy, wykład, rozmowa kierowana, krzyżówka, wysłuchanie i analiza słów piosenki Jeden świat Mietka Szcześniaka, pisanie rozprawki.		Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, Katechizm Kościoła Katolickiego, Youcat, komputer, głośnik, projektor multimedialny, piosenka Jeden świat Mietka Szcześniaka.	Język polski: czytanie ze zrozumieniem oraz interpretacja tekstów biblijnych i utworów poetyckich. Wychowanie do życia w rodzinie: plany na przyszłość. Geografia: najwyższe szczyty Ziemi. Muzyka: wysłuchanie i analiza słów piosenki Jeden świat Mietka Szcześniaka. Słownictwo religijne: niebo, wizja uszczęśliwiająca.	A.8
	Życie chrześcijańskie drogą do wiecznego szczęścia	Ukazanie sensu życia chrześcijańskiego w perspektywie rzeczy ostatecznych człowieka. Ogólne omówienie powszechnego powołania do chrześcijańskiej świętości.	Tłumaczy prawdę, że „człowiek jest na ziemi jedynym stworzeniem, które Bóg chciał ze względu na nie samo”. Wyjaśnia, że praktykowanie przykazań jest drogą prowadzącą do zbawienia. Wymienia konkretne formy realizacji powszechnego powołania do świętości.	Analizuje fragmenty orędzia Benedykta XVI na XXV Światowy Dzień Młodzieży. Wyjaśnia związek między ziemskim życiem zgodnym ze wskazaniami Ewangelii i wiecznym zbawieniem w niebie.	Troszczy się o pomnażanie dobra w świecie. Odkrywa sens i wartość każdego ludzkiego życia w perspektywie wieczności. Dziękuje Bogu za powołanie do świętości i zbawienia.	Analiza tekstu biblijnego, praca z podręcznikiem, uzupełnianie zadań w kartach pracy, burza mózgów, rozmowa kierowana, elementy wykładu, odtworzenie filmu i reportażu.		Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, Youcat, świeca i zapałki, komputer, głośnik, projektor multimedialny, prezentacje multimedialne.	Język polski: czytanie ze zrozumieniem, interpretacja fragmentów Pisma Św. i tekstów z podręcznika. Psychologia: nawiązanie do nauki Viktora Frankla, zwłaszcza logoterapii. Historia: ks. Franciszek Blachnicki jako więzień niemieckiego obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu, historia II wojny światowej.	A.8 A.1
Dział III. Modlitwa chrześcijanina wyrazem miłości
	Potrzeba i znaczenie modlitwy chrześcijańskiej	Ukazanie znaczenia i potrzeby modlitwy chrześcijańskiej. Pogłębianie relacji z Bogiem poprzez osobistą modlitwę.	Definiuje modlitwę jako postawę otwarcia się na Boga, która jest fundamentem życia chrześcijańskiego. Wyjaśnia znaczenie modlitwy w życiu człowieka.	Podaje przykłady modlitwy ludzi znanych z historii i współczesnych. Wymienia argumenty za potrzebą codziennej modlitwy. Wyjaśnia, że modlitwa jest czasem przebywania z Bogiem.	Jest przekonany o potrzebie modlitwy. Chętnie się modli. W codziennej modlitwie otwiera się na działanie Boga.	Rozmowa kierowana, praca ze schematem, analiza tekstu biblijnego, praca z podręcznikiem, pokaz, burza mózgów, praca w grupach, analiza i interpretacja tekstu, odtworzenie filmu.		Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, projektor i komputer, materiał multimedialny, tablica, kreda, teksty do pracy w grupach.	Język polski: motyw modlitwy w literaturze, opisy modlitwy.	D.1
	Jezus Chrystus nauczycielem i wzorem modlitwy	Ukazanie Jezusa jako nauczyciela i wzoru modlitwy. Ukazanie źródeł trudności na modlitwie i sposobów pokonywania przeszkód.	Wyjaśnia treść i strukturę modlitwy arcykapłańskiej Jezusa na podstawie J 17,1-26. Wymienia trzy główne przypowieści o modlitwie w Ewangelii św. Łukasza. Definiuje przyczyny trudności na modlitwie i sposoby ich rozwiązywania.	Omawia modlitwę arcykapłańską Jezusa. Wymienia najważniejsze trudności w modlitwie. Przedstawia sposoby przezwyciężania trudności w modlitwie.	Prowadzi szczery i ufny dialog z Bogiem. Podejmuje walkę z trudnościami na modlitwie. Odmawia poranny i wieczorny pacierz.	Rozmowa kierowana, analiza tekstu biblijnego, praca z podręcznikiem, burza mózgów, praca ze schematem, praca w grupach, oglądanie filmu.		Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, kartki z tekstami, propozycje multimedialne, tablica, kreda.	Słownictwo religijne: modlitwa, arcykapłan, modlitwa arcykapłańska Jezusa, acedia.	D.3
	Liturgia źródłem i szczytem modlitwy chrześcijańskiej	Ukazanie liturgii jako źródła i szczytu modlitwy chrześcijańskiej. Kształtowanie szacunku dla postaw, znaków i gestów liturgicznych.	Definiuje cel sprawowania liturgii. Określa podział zadań w sprawowaniu liturgii. Wyjaśnia znaczenie pojęcia „sztuka sakralna” w liturgii Kościoła. Wymienia twórców chrześcijańskich.	Charakteryzuje liturgię jako dialog Boga z człowiekiem (dar i odpowiedź). Omawia rolę świeckich w liturgii. Wyjaśnia, jakie znaczenie dla życia chrześcijanina ma udział w liturgii. Przedstawia rolę sztuki sakralnej w liturgii Kościoła i podaje przykłady twórców religijnych oraz ich dzieł.	Angażuje się w liturgię Kościoła. Poprzez znaki i gesty wyraża swoją wiarę oraz prowadzi dialog z Bogiem. Z szacunkiem wykonuje gesty liturgiczne. Z szacunkiem odnosi się do przedmiotów kultu religijnego. Korzysta z dobrodziejstw modlitwy wspólnotowej.	Rozmowa kierowana, praca ze schematem, analiza tekstu biblijnego, praca z podręcznikiem, pokaz, burza mózgów, odtworzenie filmu.		Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, projektor i komputer, propozycje multimedialne, tablica, kreda.	Słownictwo religijne: liturgia, postawy, znaki i gesty liturgiczne, przedmioty kultu religijnego, przestrzeń sakralna, sztuka sakralna.	B.1
	Modlitwa Pańska programem życia chrześcijanina	Ukazanie, w jaki sposób modlitwa wpływa na życie chrześcijanina. Kształtowanie umiejętności odczytywania i interpretowania wskazań z Modlitwy Pańskiej w przeżywanej rzeczywistości (osobistej, rodzinnej, szkolnej, otaczającego świata).	Wyjaśnia treść próśb Modlitwy Pańskiej. Uzasadnia, że Modlitwa Pańska jest programem życia chrześcijanina.	Wyjaśnia przesłanie wypływające z wezwań Modlitwy Pańskiej. Omawia Modlitwę Pańską jako program życia chrześcijańskiego.	Chętnie odmawia modlitwę Ojcze nasz. Pogłębia więź z Bogiem Ojcem. W codziennej modlitwie otwiera się na Pana Boga.	Rozmowa kierowana, praca ze schematem, analiza tekstu biblijnego, praca z podręcznikiem, pokaz, burza mózgów, odtworzenie filmu.		Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, projektor i komputer, propozycje multimedialne, tablica, kreda.	Język polski: interpretacja Modlitwy Pańskiej z Ewangelii wg św. Mateusza – tworzenie wypowiedzi w wybranej formie, motyw modlitwy w literaturze – opisy modlitwy (np. w Quo vadis H. Sienkiewicza).	D.3
Dział IV. Świątynia Ducha Świętego – bierzmowanie
	Duch Święty i Jego dary	Zapoznanie uczniów z darami i owocami Ducha Świętego. Przedstawienie działania inspirowanego przez Ducha Świętego w Kościele.	Wymienia dary i owoce Ducha Świętego w Kościele. Wyjaśnia, czym są charyzmaty Ducha Świętego w Kościele. Opisuje działanie Ducha Świętego w Kościele.	Omawia dary Ducha Świętego i podaje przykłady. Omawia owoce działania Ducha Świętego w życiu chrześcijanina i podaje przykłady. Podaje przykłady charyzmatów Ducha Świętego w Kościele.	Wierzy w Ducha Świętego. Otwiera się na działanie i dary Ducha Świętego. Stara się na co dzień dzielić owocami Ducha Świętego.	Analiza tekstu biblijnego, analiza tekstu literackiego, analiza relacji (świadectwa), diagram, rozmowa kierowana, czytanie ze zrozumieniem.		Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, opcjonalnie: rzutnik, ekran, zestaw audio, propozycja multimedialna – konferencja o charyzmatach.	Język polski: analiza tekstu literackiego – prozatorskiego i poetyckiego, przypomnienie sylwetki S. Wyspiańskiego. Wiedza o społeczeństwie: analiza tekstu opublikowanego w mediach, rozpoznawanie właściwych i niewłaściwych relacji w grupach społecznych.	A.14
	Bierzmowanie umocnieniem wiary	Ukazanie istoty sakramentu bierzmowania i jego roli w życiu człowieka wierzącego. Zapoznanie z liturgią sakramentu bierzmowania.	Streszcza biblijny opis zesłania Ducha Świętego. Opisuje obrzędy bierzmowania. Przedstawia skutki bierzmowania.	Wyjaśnia, czym jest bierzmowanie. Omawia właściwe motywy przyjęcia bierzmowania jako dopełnienia chrztu. Wyjaśnia szczegółowo obrzędy bierzmowania.	Wierzy w moc Ducha Świętego w sakramencie bierzmowania. Świadomie uczestniczy w przygotowaniu do bierzmowania. Modli się do Ducha Świętego, prosząc o dar wiary.	Pogadanka, rozmowa kierowana, wykład, prezentacja multimedialna, analiza tekstu biblijnego, praca z podręcznikiem i kartami pracy, dialog, grafy.		Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, projektor multimedialny, propozycje multimedialne.	Język polski: analiza tekstu biblijnego, kształtowanie umiejętności argumentacji, budowanie wypowiedzi ustnej i pisemnej.	B.5
	Odwaga wyznawania wiary	Ukazanie, że Duch Święty przez sakrament bierzmowania wzywa i uzdalnia do odważnego życia wiarą oraz świadczenia o niej.	Wyjaśnia, że Duch Święty w sakramencie bierzmowania udziela specjalnej mocy do mężnego wyznawania imienia Chrystusa oraz do tego, by nigdy nie wstydzić się krzyża. Wskazuje, na czym polega odważne świadectwo wiary. Podaje treść prośby o przyjęcie sakramentu bierzmowania.	Wyjaśnia, czym jest dar męstwa. Wymienia sposoby świadczenia o wierze. Uzasadnia konieczność dzielenia się wiarą z innymi.	Świadczy o wierze w swoim otoczeniu. Dostrzega zagrożenia w rozwoju wiary. Modli się o dar męstwa.	Pogadanka, rozmowa kierowana, analiza tekstu, praca z podręcznikiem, praca w grupach, dialog, prezentacja filmu.		Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, projektor multimedialny, propozycje multimedialne, zeszyty, kartki papieru.	Język polski: analiza tekstu biblijnego i wypowiedzi papieskich, kształtowanie umiejętności argumentacji.	B.5 F.2
	Obrona wiary we współczesnym świecie	Ukazanie, że sakrament bierzmowania uzdalnia do świadczenia o wierze i do jej obrony. Kształtowanie postawy odpowiedzialności za własny rozwój wiary.	Wyjaśnia biblijne teksty, w których Jezus zapowiada konieczność obrony wiary przez Jego wyznawców. Uzasadnia, że w każdym czasie wyznawcy Chrystusa wyznawali swoją wiarę i jej bronili. Wskazuje, na czym polega obrona wiary we współczesnym świecie.	Wyjaśnia, na czym polega świadectwo chrześcijańskie. Argumentuje, że wiary należy bronić w konkretnych sytuacjach życiowych. Uzasadnia potrzebę rozwoju własnej wiary.	Rozpoznaje sytuacje, w których powinien bronić wiary. Broni wiary w swoim otoczeniu. Dba o rozwój wiary.	Pogadanka, rozmowa kierowana, analiza tekstu, praca z podręcznikiem, praca w parach, dialog, grafy.		Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, kartki papieru.	Język polski: analiza tekstu biblijnego, kształtowanie umiejętności argumentacji. Wychowanie do życia w rodzinie: kształtowanie hierarchii wartości opartych na wierze w Chrystusa, permanentne dbanie o własny rozwój wiary i odwagę wiary.	F.2
Dział V. Sakramenty na drodze ośmiu błogosławieństw
	Błogosławieni ubodzy w duchu	Ukazanie ośmiu błogosławieństw jako drogi do szczęścia człowieka. Pogłębienie wiedzy na temat sakramentów świętych jako drogowskazów na drodze do nieba. Zachęcenie do budowania własnego życia w oparciu o wartości płynące z nauczania Chrystusa.	Przedstawia nauczanie Jezusa zawarte w Kazaniu na Górze. Wyjaśnia istotę pierwszego błogosławieństwa. Przypomina, czym jest chrzest.	Ufa Jezusowi. Jest przekonany, że kroczenie drogą ośmiu błogosławieństw prowadzi do szczęścia i zbawienia. Świadomie konfrontuje swoje życie z Jezusowymi błogosławieństwami.	Kieruje się w życiu hierarchią wartości wynikającą z wiary. Troszczy się o kształtowanie w sobie prawidłowego sumienia. Wdraża się do systematycznej pracy nad swoją postawą moralną.	Analiza tekstu biblijnego, praca z podręcznikiem, uzupełnianie zadań w kartach pracy, elementy wykładu, rozmowa kierowana, notatka wizualna, prezentacja filmu i piosenki, analiza tekstów liturgicznych.		Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, komputer, projektor multimedialny, tablica, dowód osobisty, obrzędy sakramentu chrztu św.	Język polski: analiza tekstów, tworzenie wypowiedzi. Wiedza o społeczeństwie: szacunek dla człowieka – prawa człowieka, godność człowieka, solidarność z ubogimi duchowo i materialnie. Wychowanie do życia w rodzinie: wrażliwość na biedę duchową drugiego człowieka, wychowanie do miłości, odpowiedzialności, solidarności z ubogimi, działalność charytatywna.	C.9
	Błogosławieni, którzy się smucą	Wyjaśnienie istoty i znaczenia drugiego błogosławieństwa. Zachęcenie do budowania własnego życia w oparciu o wartości płynące z nauczania Chrystusa.	Wyjaśnia sens i przesłanie drugiego błogosławieństwa. Tłumaczy, do czego zobowiązuje drugie błogosławieństwo. Omawia rolę sakramentu pokuty i pojednania w życiu moralnym chrześcijanina w świetle ośmiu błogosławieństw.	Analizuje biblijne przykłady łagodności i pokory. Analizuje nauczanie papieskie na temat drugiego błogosławieństwa. Uzasadnia potrzebę spójności wyznawanej wiary z postępowaniem.	Ufa Jezusowi. Jest przekonany, że kroczenie drogą ośmiu błogosławieństw prowadzi do szczęścia i zbawienia. Świadomie konfrontuje swoje życie z Jezusowymi błogosławieństwami.	Analiza tekstu biblijnego, praca z podręcznikiem, uzupełnianie zadań w kartach pracy, elementy wykładu, rozmowa kierowana, notatka wizualna, praca w grupach, analiza tekstów liturgicznych.		Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, komputer, projektor multimedialny, tablica, ilustracja Kłapouchego.	Język polski: analiza tekstów, tworzenie wypowiedzi. Wychowanie do życia w rodzinie: kształtowanie atmosfery miłości, wychowanie do cierpliwego znoszenia smutku, działalność charytatywna. Wiedza o społeczeństwie: szacunek dla człowieka, godność człowieka, solidarność z osobami, które przeżywają różne doświadczenia życiowe.	C.9 C.1
	Błogosławieni cisi	Wyjaśnienie istoty i znaczenia trzeciego błogosławieństwa.	Wyjaśnia sens i przesłanie trzeciego błogosławieństwa. Tłumaczy, do czego zobowiązuje trzecie błogosławieństwo. Przypomina, czym jest sakrament namaszczenia chorych.	Analizuje biblijne przykłady łagodności i pokory. Analizuje nauczanie papieskie dotyczące trzeciego błogosławieństwa. Uzasadnia potrzebę spójności wyznawanej wiary z postępowaniem.	Dba o ewangeliczną cichość w swoim środowisku. Ufa Jezusowi. Świadomie konfrontuje swoje życie z Jezusowymi błogosławieństwami.	Analiza tekstu biblijnego, praca z podręcznikiem, uzupełnianie zadań w kartach pracy, elementy wykładu, rozmowa kierowana, notatka wizualna, analiza tekstów liturgicznych.		Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, komputer, projektor multimedialny, tablica, obrzędy sakramentu namaszczenia chorych.	Język polski: analiza tekstów. Wychowanie do życia w rodzinie: kształtowanie atmosfery miłości, wychowanie do cierpliwego znoszenia cierpień, działalność charytatywna. Wiedza o społeczeństwie: szacunek dla człowieka, godność człowieka, solidarność z cierpiącymi.	C.9
	Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości	Wyjaśnienie istoty i znaczenia czwartego błogosławieństwa.	Wyjaśnia sens i przesłanie czwartego błogosławieństwa. Tłumaczy, do czego zobowiązuje czwarte błogosławieństw.	Analizuje fragmenty Pisma Świętego: Jk 2,14-17 i Mt 5,6. Analizuje nauczanie papieskie na temat czwartego błogosławieństwa. Uzasadnia potrzebę spójności wyznawanej wiary z postępowaniem.	Dba o ewangeliczną sprawiedliwość w swoim środowisku. Angażuje się w działalność społeczną. Kształtuje w sobie poczucie odpowiedzialności za sprawiedliwość w świecie.	Analiza tekstu biblijnego, praca z podręcznikiem, uzupełnianie zadań w kartach pracy, elementy wykładu, rozmowa kierowana, notatka wizualna, prezentacja filmu, analiza tekstów liturgicznych.		Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, komputer, projektor multimedialny, tablica, obrzędy sakramentu bierzmowania.	Język polski: analiza tekstów. Wychowanie do życia w rodzinie: wychowanie do odpowiedzialności, działalność charytatywna, postawy patriotyczne.	C.9 F.2
	Błogosławieni miłosierni	Wyjaśnienie istoty i znaczenia piątego błogosławieństwa.	Wyjaśnia sens i przesłanie piątego błogosławieństwa. Tłumaczy biblijne rozumienie miłosierdzia. Omawia rolę spowiedzi i namaszczenia chorych w życiu moralnym chrześcijanina w świetle piątego błogosławieństwa.	Łączy miłosierdzie z sakramentem pokuty i namaszczeniem chorych. Łączy empatię z miłosierdziem. Kształtuje w sobie umiejętność przebaczania.	Dba o postawę miłosierdzia w swoim środowisku. Stosuje uczynki miłosierdzia w praktyce. Angażuje się w działalność charytatywną.	Praca z podręcznikiem, uzupełnianie zadań w kartach pracy, elementy wykładu, rozmowa kierowana, notatka wizualna, analiza tekstów liturgicznych.		Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, tablica, obrzędy sakramentu namaszczenia chorych.	Język polski: analiza tekstów, literackie przykłady miłosierdzia. Wychowanie do życia w rodzinie: kształtowanie atmosfery miłości, wychowanie do empatii, wrażliwości na drugiego człowieka, przebaczania i cierpliwego znoszenia cierpienia, działalność charytatywna. Wiedza o społeczeństwie: szacunek dla człowieka, godność człowieka; solidarność z potrzebującymi.	C.9 A.13
	Błogosławieni czystego serca	Wyjaśnienie istoty i znaczenia szóstego błogosławieństwa.	Wyjaśnia sens i przesłanie szóstego błogosławieństwa. Tłumaczy znaczenie słów przysięgi małżeńskiej. Poznaje przesłanie Ruchu Czystych Serc.	Wyjaśnia na podstawie tekstów biblijnych znaczenie pojęcia czyste serce. Łączy szóste błogosławieństwo z sakramentem małżeństwa. Omawia filary czystego serca według bł. Karoliny Kózkówny.	Troszczy się o czystość serca poprzez korzystanie z sakramentów św., pracowitość, sumienność, obowiązkowość. Pielęgnuje szacunek wobec godności kobiety, ludzkiego ciała. Walczy z egoizmem zgodnie z szóstym błogosławieństwem.	Praca z podręcznikiem, uzupełnianie zadań w kartach pracy, elementy wykładu, rozmowa kierowana, notatka wizualna, analiza tekstów biblijnych, prezentacja filmu.		Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, tablica, komputer, projektor, obraz bł. Karoliny Kózkówny.	Język polski: analiza tekstów, literackie przykłady wierności małżeńskiej. Wychowanie do życia w rodzinie: kształtowanie atmosfery miłości, wychowanie do czystości i wierności Bogu i człowiekowi, do szacunku wobec kobiety i ludzkiego ciała, do pracowitości i sumienności. Wiedza o społeczeństwie: szacunek dla człowieka, godność człowieka, godność kobiety; solidarność z pokrzywdzonymi.	C.9 C.5
	Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój	Wyjaśnienie istoty i znaczenia siódmego błogosławieństwa.	Wyjaśnia sens i przesłanie siódmego błogosławieństwa. Tłumaczy przyczyny wojen i konfliktów. Wskazuje na źródła pokoju w świecie.	Wyjaśnia sens tekstów biblijnych odnoszących się do pokoju. Łączy siódme błogosławieństwo z posługą kapłańską. Wskazuje na głoszenie słowa Bożego, spowiedź i Mszę św. jako narzędzia pokoju, którymi szafuje Kościół poprzez kapłanów.	Troszczy się o pokój w swoim środowisku. Dba o postawę szacunku, braterstwa, jedności. Pielęgnuje życie sakramentalne będące źródłem pokoju: spowiedź i przyjmowanie Komunii Świętej.	Praca z podręcznikiem, dyskusja, uzupełnianie zadań w kartach pracy, elementy wykładu, rozmowa kierowana, notatka wizualna, analiza tekstów biblijnych, analiza tekstów papieskich.		Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, tablica, komputer, projektor.	Język polski: analiza i interpretacja tekstów biblijnych i literackich. Historia: przyczyny wojen i konfliktów na świecie. Wiedza o społeczeństwie: sposoby pokojowego rozwiązywania konfliktów. Wychowanie do życia w rodzinie: wychowanie do wzajemnego szacunku, empatii i współpracy.	C.9
	Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości	Wyjaśnienie istoty i znaczenia ósmego błogosławieństwa.	Wyjaśnia sens i przesłanie ósmego błogosławieństwa. Tłumaczy, do czego zobowiązuje ósme błogosławieństwo. Interpretuje fragmenty Pisma Świętego: Mt 5,10-11; Łk 21,9-19; J 6,5359; Jk 1,2-4.	Analizuje nauczanie papieskie na temat ósmego błogosławieństwa. Uzasadnia potrzebę mężnego wyznawania wiary i solidarności z Kościołem prześladowanym. Uzasadnia wartość Eucharystii, szczególnie w czasie prześladowania i odrzucenia.	Broni wiary w swoim środowisku i żyje Ewangelią na co dzień. Kształtuje w sobie poczucie odpowiedzialności za Kościół prześladowany, solidaryzuje się z nim i wspiera go modlitwą. Upowszechnia informacje na temat współczesnej sytuacji chrześcijan na świecie.	Analiza tekstu biblijnego, praca z podręcznikiem, uzupełnianie zadań w kartach pracy, elementy wykładu, rozmowa kierowana, notatka wizualna, prezentacja filmu, analiza tekstów liturgicznych.		Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, komputer, projektor multimedialny, prezentacja multimedialna, tablica.	Język polski: analiza i interpretacja tekstów biblijnych i literackich. Wychowanie do życia w rodzinie: wychowanie do wiary i szacunku do innych religii, wychowanie do odpowiedzialności, działalność charytatywna. Wiedza o społeczeństwie: chrześcijaństwo w świecie, prześladowanie chrześcijan, godność człowieka: podstawa różnych systemów moralnych, źródło powszechnych, przyrodzonych, nienaruszalnych i niezbywalnych wolności i praw człowieka.	C.9
Dział VII. Świadkowie Ewangelii
	Świadectwo miłości rodziny Ulmów	Ukazanie świadectwa miłości rodziny Ulmów i przykładu ich życia jako ofiary za bliźnich. Kształtowanie postawy szacunku wobec każdego człowieka.	Opowiada o sprawiedliwości Tobiasza. Przytacza fragment 1 Listu św. Jana Apostoła o miłości bliźniego. Omawia życie rodziny Wiktorii i Józefa Ulmów. Wymienia trzy cnoty Boskie i cztery cnoty kardynalne oraz wskazuje przykłady ich realizacji w życiu rodziny Ulmów.	Wypowiada się z szacunkiem o każdym człowieku. Potrafi argumentami odpierać zarzut antysemityzmu Polaków. Uzasadnia potrzebę bezinteresownej pomocy innym. Wskazuje sposoby troski o miejsca martyrologii.	Jest wrażliwy na cierpienia innych. Ceni życie i godność każdego człowieka. Odczuwa dumę z przynależności do narodu polskiego. Realizuje cnoty Boskie i cnoty kardynalne w swoim życiu.	Osobista konfrontacja z tekstem, analiza tekstu biblijnego, praca z podręcznikiem, opracowanie spisu treści, dyskusja, wysłuchanie utworu muzycznego.		Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, komputer.	Język polski: odwołanie do wartości uniwersalnych związanych z poszanowaniem godności życia ludzkiego. Wychowanie do życia w rodzinie: ukazanie wartości życia rodzinnego i podkreślenie szacunku do każdego człowieka (także dziecka nienarodzonego). Historia: przedstawienie sytuacji narodu polskiego pod okupacją niemiecką. Muzyka: poznanie piosenki o rodzinie Ulmów.	E.4
	Ksiądz Franciszek Blachnicki duszpasterzem młodzieży	Ukazanie życia i duszpasterskiej działalności ks. Franciszka Blachnickiego.	Opisuje wydarzenia z życia ks. Franciszka Blachnickiego. Wymienia najważniejsze dzieła duszpasterskie ks. Franciszka Blachnickiego. Wskazuje na główne założenia Ruchu Światło-Życie.	Interpretuje tekst biblijny (Syr 6,18-20,32-37) zachęcający do poszukiwania mądrości życiowej. Tłumaczy, jak należy się troszczyć o godność osoby ludzkiej. Zachęca rówieśników do podjęcia pracy nad kształtowaniem własnej osobowości w duchu chrześcijańskim.	Dąży do podnoszenia swojego poziomu duchowego. Walczy ze swoimi wadami. Podejmuje wysiłek pracy na rzecz społeczeństwa, m.in. troszczy się o abstynencję w swoim środowisku.	Opowiadanie, analiza tekstu biblijnego, odsłuchanie tekstu, rozmowa kierowana, rachunek sumienia.		Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, komputer, nagrany list ks. Franciszka Blachnickiego.	Język polski: biografie świętych i świadków wiary – wartości w utworze oraz wartości ważne dla bohatera, tworzenie wypowiedzi, wierność przekonaniom i wierze. Historia: Kościół wobec ideologii XX w. – oblicza totalitaryzmu, znaczenie Kościoła katolickiego dla stosunków politycznych i społecznych w Polsce w latach 1945-1989, ukazanie losów Polski na kanwie życia ks. Franciszka Blachnickiego. Wychowanie do życia w rodzinie: kształtowanie właściwej hierarchii wartości i postawy abstynencji; zachęta do zaangażowania się w życie wybranej wspólnoty eklezjalnej. Plastyka: kolorowanie herbu Ruchu Światło-Życie.	E.5
	Błogosławiony ks. Jerzy Popiełuszko świadkiem prawdy	Ukazanie bł. ks. Jerzego Popiełuszki jako świadka prawdy i przykładu chrześcijańskiej postawy wobec zła. Uzasadnienie, dlaczego warto pokonywać zło siłą dobra.	Przedstawia najważniejsze wydarzenia z życia bł. ks. Jerzego. Wyjaśnia, dlaczego chrześcijanin na zło odpowiada dobrem.	Wyjaśnia znaczenie dobra w codziennym życiu. Tłumaczy, na czym polega wierność powołaniu i życiowym zasadom. Uzasadnia potrzebę podjęcia odpowiedzialności za siebie i innych.	Czuje się odpowiedzialny za wspólnotę Kościoła i Ojczyznę. Podejmuje pracę nad kształtowaniem swojego charakteru. Żyje na co dzień prawdą.	Analiza tekstu biblijnego, utworu poetyckiego, pogadanka, praca z podręcznikiem i kartami pracy, projekcja filmu, projekcja wywiadu.		Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, tekst wiersza, komputer, projektor.	Język polski: biografie świętych i świadków wiary – wartości w utworze oraz wartości ważne dla bohatera; analiza utworu poetyckiego, tworzenie wypowiedzi. Historia: Kościół wobec ideologii XX w. – oblicza totalitaryzmu; znaczenie Kościoła katolickiego w historii stosunków politycznych i społecznych w Polsce w latach 1945-1989; historia Polski na kanwie życia bł. Jerzego Popiełuszki. Wychowanie do życia w rodzinie: kształtowanie atmosfery miłości do Boga, Kościoła i Ojczyzny oraz postawy odpowiedzialności za siebie i innych.	E.5 E.4
	Błogosławiony kard. Stefan Wyszyński – prymas i mąż stanu	Ukazanie życia i działalności bł. kard. Stefana Wyszyńskiego.	Opowiada biblijne perykopy: powołanie proroka Izajasza i trud głoszenia Bożego orędzia przez proroka Jeremiasza. Wymienia najważniejsze wydarzenia z życia bł. kard. Stefana Wyszyńskiego. Przedstawia założenia programu Społecznej Krucjaty Miłości.	Tłumaczy, na czym polega wierność powołaniu i życiowym zasadom. Uzasadnia potrzebę podjęcia odpowiedzialności za siebie i innych. Wymienia przykłady realizacji ośmiu błogosławieństw w życiu prymasa Stefana Wyszyńskiego.	Czuje się odpowiedzialny za wspólnotę Kościoła. Podejmuje pracę nad kształtowaniem swojego charakteru. Stara się żyć według wskazań ośmiu błogosławieństw.	Wywiad, analiza tekstu biblijnego, projekcja fragmentu filmu, rozmowa kierowana, wykład.		Pismo Święte, kartki z pytaniami do wywiadu, podręcznik, karty pracy, komputer, projektor.	Język polski: biografie świętych i świadków wiary – wartości w utworze oraz wartości ważne dla bohatera, tworzenie wypowiedzi, umiejętność prowadzenia wywiadu. Historia: Kościół wobec ideologii XX w. – oblicza totalitaryzmu, znaczenie Kościoła katolickiego dla stosunków politycznych i społecznych w Polsce w latach 1945-1981, historia Polski na kanwie życia bł. kard. Stefana Wyszyńskiego. Wychowanie do życia w rodzinie: kształtowanie atmosfery miłości do Boga, Kościoła i Ojczyzny oraz postawy odpowiedzialności za siebie i innych.	E.4 E.5
	Święty o. Pio świadkiem posłuszeństwa Chrystusowi i Kościołowi	Kształtowanie postawy posłuszeństwa Bogu na przykładzie życia św. o. Pio.	Opowiada historię życia o. Pio. Wymienia fakty z życia o. Pio świadczące o jego posłuszeństwie Bogu.	Uzasadnia, dlaczego warto być posłusznym. Wymienia, na czym polega posłuszeństwo Bogu i Kościołowi w codziennym życiu.	Jest przekonany, że jego postawa ma wpływ na przyszłość Kościoła. Wzoruje się na pozytywnych przykładach. Przejawia postawę wdzięczności za świadków wiary i posłuszeństwa.	Praca z tekstem, pogadanka, schemat, medytacja.		Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, arkusze papieru.	Język polski: biografie świętych i świadków wiary, wartości ważne dla bohatera, tworzenie wypowiedzi, czytanie ze zrozumieniem, interpretacja fragmentów Pisma Świętego i tekstów z podręcznika. Historia: wybitne postacie z historii Kościoła XX w. Słownictwo religijne: świadectwo wiary, posłannictwo.	E.4
	Święta Matka Teresa z Kalkuty w służbie życia i ubogich	Ukazanie potrzeby wrażliwości na ubogich. Rozbudzenie poczucia odpowiedzialności za życie człowieka od jego poczęcia do naturalnej śmierci.	Opisuje najważniejsze fakty z życia św. Matki Teresy z Kalkuty. Opowiada, jak Matka Teresa troszczyła się o życie nienarodzonych dzieci oraz ludzi doświadczonych przez biedę i cierpienie. Wyjaśnia, że św. Matka Teresa z Kalkuty siłę do codziennej posługi czerpała z modlitwy i adoracji Najświętszego Sakramentu.	Uzasadnia potrzebę zmieniania świata dookoła siebie. Wykazuje, że myśl św. Matki Teresy i jej działalność na polu troski o życie nienarodzonych dzieci i ubogich są wciąż aktualne. Tłumaczy, na czym polega zło aborcji.	Jest przekonany, że jego zaangażowanie na rzecz nienarodzonych i ubogich ma wpływ na przyszłość Kościoła, Ojczyzny i świata. Przejawia postawę wdzięczności za świadków wiary i wzoruje się na przykładach ich życia. Rozpoczyna przemianę świata od siebie, od kształtowania swojego sumienia w oparciu o Ewangelię.	Opowiadanie, analiza tekstu, pogadanka, odtworzenie nagrania listu, niedokończone zdania.		Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, tekst opowiadania, komputer lub magnetofon.	Język polski: biografie świętych i świadków wiary, wartości ważne dla bohatera, tworzenie wypowiedzi, czytanie ze zrozumieniem, interpretacja fragmentów Pisma Świętego i tekstów z podręcznika. Historia: wybitne postacie z historii Kościoła XX w. Słownictwo religijne: świadectwo wiary, posłannictwo, służba, ubodzy, życie człowieka od poczęcia do naturalnej śmierci.	E.4
Dział VIII. Umocnieni Duchem Miłości – rok liturgiczny
	Triduum Paschalne centrum roku liturgicznego	Ukazanie nauczania Kościoła na temat Triduum Paschalnego jako centrum roku liturgicznego w kontekście wydarzeń zbawczych i życia chrześcijanina. Zachęcenie do budowania relacji z Bogiem poprzez zaangażowanie się w wydarzenia Triduum Paschalnego.	Tłumaczy, że celebracja tajemnic Triduum Paschalnego jest aktualizacją historii zbawienia w życiu chrześcijanina. Wyjaśnia sens i przesłanie tekstów biblijnych i liturgicznych czytanych podczas Triduum Paschalnego.	Wskazuje na związek wydarzeń biblijnych z obchodami Triduum Paschalnego, prawdami wiary i moralności chrześcijańskiej oraz życiem chrześcijanina. Zestawia wydarzenia biblijne ze zwyczajami religijnymi. Opisuje strukturę i wyjaśnia znaczenie Triduum Paschalnego.	Pielęgnuje tradycje i zwyczaje religijne. Angażuje się w obchody Triduum Paschalnego. Jednoczy się z Chrystusem w tajemnicach Triduum Paschalnego.	Rozmowa kierowana, scenka rodzajowa, pogadanka, burza mózgów, analiza tekstu biblijnego.		Pismo Święte, podręcznik ucznia, karty pracy, komputer, projektor, tablica.	Język polski: analiza tekstu, tworzenie spójnych wypowiedzi ustnych i pisemnych. Wychowanie do życia w rodzinie: wartości i tradycje ważne w rodzinie, w tym wspólne świętowanie, organizacja i przeżywanie wolnego czasu.	B.2